Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Als oud-voetballer en iemand die in zijn hart nog steeds een liefhebber is, betreur ik het dat de voetbalcompetitie is verworden tot een budgetcompetitie. Dat klinkt in veel opmerkingen, acties en bedoelingen door.

“ Om kampioen te kunnen worden moeten we eigenlijk nog twee goede spelers kopen, maar het clubbudget staat, dit niet toe,” kun je trainers horen verzuchten.

“Met een budget van 25 miljoen heb je onvoldoende om aan de top te komen als andere verenigingen over 40 of 50 miljoen euro aan koop- en salarisgeld hebben,” laat de voetbalmakelaar weten.

“Bij de laatste vier clubs in de Europa League of de UEFA-beker tref je doorgaans alleen de rijkste verenigingen aan,” schrijft de sportjournalist in zijn analyse.

Van de weeromstuit moeten grote clubs met een wankel budget zich in de nieuwe competitie bij de bovenste twee spelen om niet financieel onderuit te gaan en dan moeten zij ook nog in de EU-matches daarna door de eerste rondes heenkomen. De voetbalclubs uit het tweede rijtje moeten zich bij die subplaatsen maar neerleggen anders gasan onze ‘grote’ clubs eraan.

Vergelijkbare situaties doen zich voor bij wielrennen en formule 1-races; het rijkste team heeft de meeste kans op kopposities. Afgezien van het gevolg dat de gelijke strijd door geld een ongelijke strijd wordt, lijdt ook de sportiviteit onder deze geldrace.

Stel u voor, dat de rijke schaker een toren en een paard extra koopt en dat zijn tegenstander, die armer is zijn dame moet verkopen en noodgedwongen een extra pion moet opstellen voor de match, zou u dan nog naar schaken kijken of dat nog sportief vinden?

Interessante artikelen

Wat hebben Rusland, Saoedi-Arabië, Nigeria en Koeweit gemeen? Zij huren Amerikaanse pr-bureaus in. Ik zal kort aangeven wat mij hieraan bevreemdt. Eerst moet ik journalist Camil Driessen recht doen. I


Twee bewindslieden stappen op. Minister Opstelten wist niet beter of het ging om 2 miljoen gulden bij de deal met de drugsbaron. Ik kan mij niet voorstellen, dat in al die tijd dat de affaire zich voo


2015 was eigenlijk een Jaar van Hoe het niet moet. Ik ga u niet lastig vallen met een opsomming van alle negatieve gebeurtenissen. U weet het langzamerhand allemaal wel, als was het maar omdat kranten