Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Wachtlijsten in de ziekenhuizen. Hoe kan dat?  Is er te weinig van iets of juist teveel? Bij te weinig kan worden gedacht aan: ziekenhuizen, operatiekamers, dokters of bedden. Bij te veel aan: Nederlanders zijn zieker dan mensen in andere landen, heersen er meer ziektekiemen.

Combinaties van een en ander kan ook nog. Te weinig geld kan de oorzaak in deze tijden niet zijn.

Het lijkt een overzichtelijk probleem. Men neme vijf goede onderzoekers, drie goede denkers en één goede beslissingnemer (m/v), trekke een half jaar uit en er kan worden gestart met de oplossing. Tekent zich na een half jaar geen verbetering af, dan worden de onderzoekers vervangen of de denkers of de beslissingnemer. Binnen anderhalf jaar kunnen zo twee krachtdadige pogingen tot verbetering plaatsvinden.

Vul voor wachtlijsten files in, boorpogingen in de Waddenzee, kleine criminaliteit of een ander slepend probleem, dat maakt in beginsel niet uit.

Waarom kan dat niet zo worden aangepakt? Is dat een organisatorisch, financieel, bestuurskundig, politiek, communicatief of ЕЕx  probleem?

Zijn de vraagstukken zo complex, dat we niet mogen verwachten iets nog echt te kunnen oplossen? Beaming van deze vraag levert een absoluut doemscenario op.

Dan helpen al die managementcursussen over  by walking around, by constant learning, by human interaction en by keep breathing to avoid the stress (die laatste twee cursussen komen nog) ook niet. We beseffen toch al dat het bouwen van de ingewikkeldste brug zes keer minder tijd kost dan de besluitvorming en voorbereiding, dat procedures harder zijn dan beton.

Hoe we operatiekamers moeten bouwen, dokters opleiden of aantrekken, het ziektegehalte van Nederlanders moeten benchmarken weten we. En toch, waarom die stagnatie?

Aan de vergadertafels is er altijd wel een psychologisch probleem (iemand raakt in de knel door de oplossing), een sociaal probleem (de groep moet het wel zien zitten), een politiek probleem ( de oplossing komt niet van links), een organisatorisch probleem (dan moeten we anders gaan werken). Zo heeft iedereen een invalshoek en kan iedereen wat vinden. En de klok tikt, de wachtlijst groeit, de stress neemt toe en daarmee de wachtlijst en de files van zieken op weg naar een vergeefse afspraak en de complexiteit van het systeem, want die zieke kan niets aan die vergeefse tocht naar de operatiekamer doen en krijgt dus ontheffing van het tolpoortenspitstarief, dat alleen niet geldt tussen 24.00 en 04.00 uur, wanneer die operatiekamers niet in gebruik zijn.

Het is toch een communicatieprobleem mijns inziens. Nee mevrouw, nee, meneer, u heeft niets te vinden. Het enige waarin ik als beslissingnemer in ben geïnteresseerd is een beargumenteerde, betere en inzichtelijke oplossing. Wat u vindt en beleeft, is voor vrijetijdsgesprekken, niet voor aan de oplostafel. Bemoeien is een zonder twijfel een communicatieve activiteit, maar zelden communicatief effectief. Wanneer democratie tot inspraak leidt mag dat ons verheugen. Wanneer het leidt tot bemoeizucht en kennisloze meepraterij, dan hebben we een probleem. Helder geschreven persberichten, informatief bedoelde campagnes helpen dit niet uit de wereld.

Ook geen discussies of het zinloos geweld betreft of geweldige zin. We willen geen slachtoffers!

Het gaat hier om een verantwoorde scheiding van communicatiecategorieën. En ook om de hogeschool van ons vak, zoals dat in de Сjaren 80 aan de Universiteit van Utrecht naar voren kwam: de organisatie van de communicatie.

Interessante artikelen

- Ik vind die opsporingsmethode van de politie in het geval van moord op die Haagse juwelier te ver gaan.
- Hoe zo te ver?
- In een rechtstaat is iedereen een burger met recht op privacy, totdat de rech


Elkaar verstaan

In de filosofie over communicatie is de vraag ‘Begrijpen we elkaar’ er één van de bovenste plank. Misverstand is een cruciaal fenomeen. En dan niet zozeer het misverstand, omdat mense


Gisterenavond was ik bij de lezing in het Philosofisch Cafë in de Oosterstraat in Groningen. Spreker was professor Hans Achterhuis, o.a. Schrijver van het indrukwekkende boek ‘Met alle geweld.’ Zijn o