Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Dialoog en draagvlak zijn de aanduidingen van de bezweringsrituelen die moeten leiden tot overeenstemming en harmonie. Het lijkt paradoxaal. In de postmoderne westerse wereld beschouwen we cultuur niet langer als een domein van hoogstaande, toonaangevende literatuur en artistieke uitingen, maar hebben we –om het bij Nederland te houden- de cultuur verdeeld in 17 miljoen kaveltjes. Individualisatie is zover doorgeslagen, dat iedereen iets mag vinden, Iedereen en alles is cultuur. Ongeacht zijn mate van kennis. De ver-ikking als verstikking, want tegen niemand mag je sst zeggen: wees stil en luister, want je hebt nog een hoop te leren. Het ‘ik vind’ viert hoogtij.

Een organisatie die draagvlak zoekt, moet dus een Herculeïsche inspanning verrichten om al die egostellingen onder één noemer te verenigen. Wie populair bij iedereen wil zijn, zoekt als vanzelf en noodgedwongen het populisme op en verlaagt zich tot een gemiddelde, wat ook weer niet de eigenheid toont. Voor de dialoog betekent dit een verwatering van de argumenten, want die hoort te gedijen bij confrontaties vanuit de rede en met rede gebracht.

Organisaties worden geacht met al hun stakeholders in gesprek te blijven. Ze zijn een rotonde waarop alle maatschappelijke doelgroepen uitkomen met de intentie om rechtdoor te steken. De stakeholder Politiek kent vele, uiteenlopende doelstellingen. Elke belangen- of actiegroep heeft haar eigen hangijzer. De Media leggen soms wegen aan waar die er niet zijn. En de Klanten? De Klanten zijn nog het meest consistent. Zij willen kwaliteit met een snuf persoonlijke aandacht. Zij willen kunnen vertrouwen en vertrouwen groeit uit herhaald vertoon van die kwaliteit. Het kind van kwaliteit en vertrouwen heet reputatie. Die boreling kan uitgroeien tot een monument op die rotonde. Als een Arc de Triomphe, waar iedereen om heen draait in bewondering zonder de neiging rechtdoor te steken. Consistent kwaliteitsgedrag communiceert met weinig woorden. De moderne organisatie maakt juist daar cultuur van.

Interessante artikelen

Het kan vaak worden gehoord: " hiermee zetten we ons land of onze stad op de kaart." Dit is een mythe. Eenmalige projecten of evenementen zijn in hun effect doorgaans even vluchtig als de duur van het


Onder de uitdrukkelijke voorwaarde van 'als we de krant (Telegraaf, 17/2) moeten geloven', moeten we aannemen, dat de helft van de PvdA-Tweede Kamerfractie vindt, dat partijaanvoerder Cohen geen leidi


Iedereen stelt prijs op zijn privacy. Als we gezien en gehoord willen worden, dan begeven we ons in het openbaar en thuis geven we onszelf alleen maar bloot aan wie we vertrouwen in lijf en tekst.

Pr