Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Toen twee mannen gemaskerd met zware wapens en die ook gebruikend een juwelierszaak binnendrongen, was dit een twee minuten item in het nieuws. Gisteren werd een in net pak gestoken jongeman zonder masker dreigend met een pistool door nota bene een bewaker naar een studio geleid en binnen kwartier zonder vloek of zucht door de politie overmeesterd. Deze gebeurtenis werd urenlang zonder enig nieuw feit door een reporter vanuit de Haagse studio uitgezonden. Deze uitmelker moet voor Campina gaan werken toch? Hij had ook kunnen zeggen: "Zodra er echt nieuwe feiten zijn, kom ik direct bij u terug."

Eigen pijn eerst

Als de journalistiek zelf onderwerp is, zijn de uitzendingen hierover altijd langer dan over vergelijkbare gebeurtenissen in andere beroepssectoren. Dat er een persoon net gekleed en ongemaskerd onder dreiging met een pistool toegang verkreeg tot de studie, dat hij snel werd uitgeschakeld door de politie, dat het personeel naar buiten moest en de politie het gebouw onderzocht werd eindeloos herhaald. Diverse collega’s werd in die uren gevraagd wat zij gezien, gehoord of beleefd hadden en in alle gevallen kwam dit op hetzelfde neer, namelijk wat die reporter zelf ook al tig keren had gemeld. Vrijwel niets dus.

Hilversum, Hebdo, Haram

Zware woorden werden gebruikt over het feit op zich. Ongelofelijk, beangstigend, zorgwekkend waren de kwalificaties. Ik meen mij te herinneren, dat toen een tijd geleden twee zwaar gewapende mannen met maskers een juwelierszaak binnendrongen en die wapens ook gebruikten het nieuws item twee minuten duurde. De verschrikkelijke en nutteloze moord op de redactie van Charlie Hebdo werd wereldnieuws en dagenlang door media geanalyseerd, toegelicht en veroordeeld. Terzelfder tijd sloeg Boko Haram weer eens toe met honderden zoniet duizenden slachtoffers en de zendtijd bedroeg minder dan die van een sullig voetbalinterview. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken, dat journalisten aan gebeurtenissen die hen zelf betreffen ruimschoots meer aandacht geven dan aan vergelijkbare onderwerpen in andere beroepskringen. Het ging bij Hebdo ook niet eens om de vrijheid van meningsuiting. Die is nooit in gevaar geweest. Wel mensen.

Zekerheid is op zijn best hoogstwaarschijnlijk

Eva Jinek had gisteren een bank vol gasten. Er zat zelfs een journalist bij die als oorlogscorrespondent in Syrië werkt. Ik begreep het niet goed. De waanzinnige situatie in dat land kan toch niet worden vergeleken met de eenmansactie die een kwartier duurde in Hilversum. Uiteraard was de grote vraag: “Hoe kunnen we ons beveiligen tegen dergelijke voorvallen?” Op de achtergrond speelde de vergelijking met terroristische aanvallen mee. Het NOS gebouw was beveiligd. Met bewakingspersoneel. Eén van de Jinek-gasten merkte op, dat tegen een dreiging met wapens weinig afdoende beveiliging denkbaar is. Dat weten we ook al sinds St Juttemis. Alles afschermen met zwaar bewapende, speciaal getrainde en schietgemachtigde commando’s is geen optie. Ook niet bij juwelierszaken (?). In Amsterdamse kringen schiet men elkaar nu zo ongeveer eens per week af, zelfs grensoverschrijdend. Dus….? Eén ontspoorde dwaas is niet goed tegen te gaan. Een groep doelgerichte aanvallers al helemaal niet.

Mijn antwoord ter beveiliging en de afname van geweld is altijd: geen wapens meer maken of invoeren. Men noemt mij een ontspoorde idealist.

 

(Uit de allereerste beelden maakte ik op: een jongeman in een net pak, niet erg terreurachtig; onzeker met onduidelijke bedoelingen, niet erg doelgericht, niet wapen getraind, gezien houding en handwisseling, niet dreigend met het wapen in de studio, vragend niet eisend, zich overgevend zonder enig verweer, het geluid van het vallende wapen klonk niet erg metalig. Mijn eerste conclusie: solist, in verwarring, makkelijk te ontwapenen, niet te vergelijken met andere dreigingen).

 

Reacties zijn welkom op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Interessante artikelen

NRC van 29 oktober; twee artikelen. <7 miljard aardbewoners, nu op weg naar de 8> en . Ogenschijnlijk hebben deze onderwerpen niets met elkaar te maken. Er is echter wel degelijk een raakvlak. Verder


Communicatie en strategische communicatie als kritische succesfactor

In mijn boek "Communicatie, een allemanszaak tussen strategie en gelegenheidsdenken" geef ik aan, dat de aanspraak die communicato


Dwang, engineering en communicatie zijn de drie categorieën, waarbinnen activiteiten kunnen worden geclusterd, die leiden tot gedragsverandering. Nu Kofi Annan zijn diplomatieke missie zag doodlopen o