Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Het gerucht               

(een politiek sprookje)

 

Er was er eens een groot land met een almachtige tsaar.

Het volk beminde hem zeer, maar wist dat daar

In het paleiscomplex ook anderen die macht beminden.

Dat waren vooral de geldgezinden.

Op een dag was de tsaar verdwenen.

Waarheen nam hij de benen?

Hij gaf niet thuis, was niet op de buis,

Dus iets leek onwaar en vooral niet pluis.

Was hij dood? Door botox zijn gezicht verloren?

Of door de tsarenkliek niet stilzittend geschoren?

Zou hij terugkomen met een nieuwe coup of juist dichtbehaard?

De wereld speculeerde onbedaard.

Geen krant, buis of site beschikte over feiten.

Maar onwetendheid spaart kolen noch geiten.

De geruchten waren niet van de lucht

En zelfs de propagandatwitter slaakte even een zucht.

Of was hij slechts op kraambezoek,

In het land van bankgeheim en klok Koekoek?

Even 30 jaar terug in de tijd,

Bij zijn half zo oude jonge meid.

Nu hij weer terug is, luidt de grote vraag:

Is het een jongen, een meisje of misschien een tweeling?

Want de tsaar heeft altijd een dubbele mailing.

Wilt u mij nog of een opvolger graag?

Interessante artikelen

Er is onmiskenbaar een teneur om korte zinnen te schrijven. De moderne media en hun kosten leggen hun format dringend op. Wie twittert een mooie zin van 50 woorden? Het argument is dat men in een lang


Ethiek en internationaal zaken doen sluiten elkaar nagenoeg uit

Wie internationaal zaken wil doen of het nu de overheid, een organisatie of een particulier betreft, zal ethisch altijd concessies moet


Als gedrag ook communiceert in de zin dat het informatie verschaft in directe of reactieve vorm, dan heeft het veel waarde om goed op elkaar te letten. Om spreken te kunnen ontvangen hebben we oren no