Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Duitsland is in beroering door de verregaand beledigende teksten van een cabaretier aan het adres van de Turkse president Erdogan. U kunt deze dictator zo fout vinden als een demon, maar daar wil ik het niet over hebben. Laten we ons beperken tot die teksten. Zij worden geuit om twee redenen. De eerste is de provocatie richting deze president. De tweede is de toetsing van de vrijheid van meningsuiting en de wet die daar in Duitsland overgaat en naar ik begrijp zou moeten worden afgeschaft of ten minste aangepast.

Naar mijn mening heeft deze serie beledigende woorden niets van doen met de vrijheid van meningsuiting. Iemand een tik geven mag niet. Iemand zwaar beledigen (ongeacht de persoon) zou wel moeten kunnen. Dat is vreemd, want dergelijke uitspraken kunnen beduidend harder en grievender aankomen dan een slag in het gezicht. Daarbij vind ik de gedane uitspraken of persoonsbeschrijvingen al helemaal niet getuigen van humor, satire, ironie of zelfs cynisme. Als dergelijke teksten een toetssteen moeten zijn om na te gaan waar de grenzen van meningsvrijheid liggen, vind ik het een teken van diepe armoede. Er is ook nog zoiets als de grenzen van beschaving en deze lijken mij ver overschreden. Er zijn wel andere verbale of schriftelijke manieren om iemand aan de kaak te stellen. Je kunt iemand een boef vinden, maar dan zijn er argumenten waarom je dat vindt. Of een verschrikkelijke dictator. Daarover kunnen we vervolgens van mening verschillen en een discussie aangaan. Maar wie dan ook een geitenneuker en zo nog wat noemen ontbeert argumentatie en omarmt de belediging. Als mensen treurig genoeg om dergelijke grove teksten moeten lachen en als verdediging hanteren dat ze cabaretesk zijn, zegt dit iets over onze grenzen van beschaving.

Ik zie dus een conflict tussen de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van beschaving. U mag mij zeggen welk gebied u hoger acht of zo u wilt groter. Als alles gezegd mag worden mag ook alles worden gedaan. Dus niet. Bij de daad zetten we wel een duidelijke streep. Dit laatste kent scherp afgebakende grenzen in een rechtsstaat. En terecht. Oproepen tot haat of geweld is verboden. Maar welk geweld en welke haat roep je op door je zo tot mensen te richten? Nogmaals, zonder aanziens des persoons. Juist een vrije wereld is gebaat bij duidelijke grenzen.

Interessante artikelen

Tenzij er in de laatste week dramatische veranderingen komen stevent de verkiezingsuitkomst af op een informateurspartijtje eindeloos klaverjasssen met vijf deelnemers. Die dramatiek moet dan komen ui