Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Mijn vrouw en ik zijn verhuist. Van een groter huis naar een kleiner. Het nieuwe huis is minder bewerkelijk en voordeliger. Onze afbouwleeftijd vormde de aanleiding. Alles bijeen had dit heel wat voeten in aarde. Nog niet eens zozeer de verkoop en de aankoop. Makelaars en notarissen regelden dit doelgericht en zonder omhaal. Nee, het besluit wat houden we en wat doen we weg en welke nieuwe huiszaken hebben we nodig deed mij inzien hoezeer de oermens nog in ons aanwezig is.

Van nature ben ik heel doelgericht. Ik speur naar de kudde, jaag op een voedselvol dier en probeer dit het mijne te maken. Vertaald naar nu: ik heb een nieuwe broek nodig, bedenk mij de kleur en de stijl en ga naar die winkel waarvan ik verwacht en soms al weet dat zij aan mijn keus kunnen voldoen. Soms doet de prijs mij in een tweede zaak belanden, maar meestal niet. Ik ben een kort aangebonden jager. Raak is raak.

Mijn vrouw daarentegen vertoonde het gedrag van de verzamelaarster. Keurend en kiezend van plant naar struik, van vrucht naar paddestoel struint zij van winkel naar winkel als was de stad een bos. Het gaat niet altijd om prijs en kwaliteit. Dat is zonder meer een onderdeel van het proces (wij zijn niet laveloos rijk), maar het proces van winkelen, shoppen in de taal van vandaag, is minstens zo belangrijk, vertelt zij mij.

Kwam dit als een volslagen verrassing? Natuurlijk niet, ik loop al wat jaren mee. Werkte ooit een kleine twee jaar in de  Rotterdamse Bijenkorf. Maar nu als volgzame gepensioneerde kon ik het stap voor stap en detail voor detail nog eens goed tot mij door laten dringen. Zag ik hier modern gedrag of in feite een vitaal restant van de oeroude manier van doen en daarmee ook een basaal verschil tussen mannen en vrouwen in overwegende mate.

Ik realiseer mij dat mijn ene ervaring geen statistiek of wetenschapsbewijs oplevert. Ik wil ook niet generaliseren, maar als ik zo door de bank genomen het gedrag van mannen en vrouwen beschouw,kom ik niet weg van de gedachte dat sommige gedragingen wel een heel lange geschiedenis kennen. Het verwondert mij daardoor niet, dat de gelijkberechtiging en behandeling van mannen en vrouwen zo moeizaam verloopt. Deze ontwikkeling is een ingreep in genensturing en bijna onafzienbare gewoontehistorie. Als ons dit lukt, dan is er eerder sprake van revolutie dan evolutie, tenzij die evolutie in dit opzicht in een eindfase is beland. De vraag is dan: hoe kunnen we dit vaststellen? Staan we voor een sprongmutatie? En wordt deze veroorzaakt door de evolutie (lees: noodgedwongen aanpassing) of door onze hersenen, die naast de evolutie een eigen ontwikkelingsproces en -tempo in gang zetten? Dankzij ons besefvermogen en dus onze reflectie. Het zijn boeiende tijden.

Interessante artikelen

Er zijn in de huidige tijd diverse manieren om zwanger te worden dan wel tot moederschap te komen naast de klassieke paring en het draagschap van de bevruchte moeder. In geloofskringen verzet men zich


Turkije bevindt zich in een economisch en politiek conflict met Amerika. Tegelijk staat de relatie met de EU onder druk, zeker als het gaat om het NAVO-lidmaatschap. Ten aanzien van het Midden-Oosten