Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

FC Veendam zette Veendam op de kaart klonk het enige dagenlang op in het Groningse. Ik schreef al eerder over deze illusionistische truc als het om bekendheid van stadjes en dorpen gaat. In plaats van een haarfijne uitleg van communicatoren, dat een waardevolle kaartpositie adem van de lange termijn vergt in plaats van een betrekkelijk eenvoudige en eenmalige actie of een alledaags feit als een eenvoudige sportclub, blijft menigeen deze uitspraak steunen of schrijft haar op in het city marketing communicatieadvies. De opmerking is een fopspeen, professionals onwaardig en pseudowaarheid.

Ik woon nabij de provincie Groningen. Daar voetbalt FC Veendam al sinds mensenheugenis. De club heeft het loodje gelegd. Dat is triest en gaat menige clubaanhanger aan het hart. Het Dagblad van het Noorden bracht de treurende supporters dagenlang in beeld en liet hen hun verhaal doen. Maar de ondergang zat er al jaren aan te komen. Uitgaven en inkomsten ontliepen elkaar als was de club een zombiebank. Ook nu weer berichtte de krantenkolommen en klonk het in de audiovisuele media op: “FC Veendam heeft Veendam op de kaart gezet. Die club moet blijven. Welk een onzin. Middelburg, Zutphen en Drachten staan dus niet op de kaart? Bovendien welke kaart? Die in de toeristenatlas vanwege de door de FC opgewekte toeristen uit binnen- of buitenland? De kaart van de gelovige sportaanbidders die de heilige Lange Leegte wel eens wilden zien. De insectenkaart die bijen er massaal toe bracht om hun collega-wezens in het geelzwart toe te zoemen?

 De aardige voetbalclub kampte al jaren met verliezen die telkens weer door enige welwillende schenkers –bedrijven en particulieren- werden aangevuld. Deze keer bleek het gat te groot. Er was onvoldoende draagvlak, heet het dan in de volksmond. Tja, dat was duidelijk. In een regio met een potentieel van zeg tussen 75.000 en 100.000 bezoekers trok de club in thuiswedstrijden een paar duizend kijkers. Let wel, eens in de 14 dagen. Die vertegenwoordigden met elkaar nog geen 5 procent van die omwonende bevolking. Daar kan geen profclub op draaien.

 Steden die op de kaart staan, die echt bekend zijn en daarom veel bewoners of toeristen trekken doen dit dankzij een zee van bijzondere architectuur, musea, triomfbogen, paleizen, strandliggingen en bijzondere evenementen. Niet af en toe, maar continu en dat vaak al decennia zoniet eeuwen lang. Een bescheiden sportclub of een incidentele start van een wielerronde dan wel een enkele, middelgrote expositie kan even een piekje veroorzaken in de aandacht of het bezoek, maar de continue gerenommeerdheid vergt grote inspanningen over lengte van jaren. Even waande FC Veendam zich in het rijk der kansmakers. Zelfs in Maastricht haalde een enthousiaste verzamelaar een relatief fiks bedrag op. Dat was niet om redenen van Veendam of de FC zelf, maar uit eigenbelang. Opdat MVV geen zes winstpunten zou hoeven in te leveren op weg naar een mogelijk kampioenschap vanwege het schrappen van die tegen de FC Veendam behaalde punten. Zo gaat dat. Ik kan mij ook niet heugen dat Veendammers of de club zelf een geldinzamelingsactie op touw hebben gezet om indertijd FC Haarlem te redden of AGOVV.

 Als de club nu bijvoorbeeld eerste klas zaterdagmiddag zou gaan spelen worden die wedstrijden dan zoveel minder leuk, dat toen Telstar, FC Almere of Top Oss op bezoek kwamen. In de buurt van Veendam zitten ondergrondse zoutlagen. Eén van die lagen bestaat uit het meest pure en daarmee heilzame zout dat er maar in de natuur voorkomt. Er stroomt een ondergrondse rivier, die het zout deels oplost, dat vervolgens zonder al te veel technische moeite ook nog eens op een hoge, van nature al aanwezige temperatuur bovengronds kan worden gebracht. Leg een fiks zoutmeer aan voor mensen met een huidziekte of andere kwalen, die gebaat zijn bij een zoutwarmbad en de Dode Zee krijgt een levende Groningse pendant. Ik maak me sterk dat dit meer dan eens per 14 dagen een paar duizend bezoekers trekt en ook nog van verder weg.

Noem dit zoutmeertje de Warme Volte en zet Veendam op de geneeskaart, de verzorgingskaart, de heelkaart en de Lekker-warm-en-healthy-oud-worden-kaart.

 

Interessante artikelen

- Hoe staat de staat er voor?
- De staat staat in het rood.
- Mooi is dat. Ik werk mij blauw en mijn land staat in het rood.
- En als je kleurenblind bent?
- Dan wordt het zwart voor je ogen.

 

Vaak heb ik kritiek. Deze is altijd bedoeld als leerzaam en constructief. Je kunt immers niet van een veilig huis spreken, als je de scheuren niet wenst te zien. In Groningen weet men inmiddels alles


Een strategische aanpak kenmerkt zich door een handelwijze, waarbij een gegeven doel wordt gesteld en bereikt door een zo efficiënt mogelijke inzet van middelen. Nadenkendheid, doelbewustheid en doelm