Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Communicatoren heten experts te zijn als het gaat om communicatie. Kennis, houding, gedrag zijn de sleutelcomponenten. Noord-Korea uit zich verbaal, toont een houding en laat overduidelijk gedrag zien. De taal laat niets te raden over. De houding is overduidelijk. Het gedrag spreekt voor zich. Alarmlijnen worden verbroken. Fabrieken worden gesloten en Zuid-Koreanen worden geweerd. Toeristen wordt aangeraden Zuid-Korea te verlaten. Een aangekondigde raketlancering moet de aanvalskracht tonen en de mate van voorbereiding onderlijnen.

De situatie wordt gekenschetst als onzeker, als een kruitvat, als schijnvertoning.  Politici geven hun mening. Journalistieke columnisten speculeren en opiniëren. Oorlogsdeskundigen meten hun analyses breeduit in de media. Hun wordt het podium geboden. Militairen geven hun mening over de werkelijke slagkracht en het concrete gevaar.

Waar zijn de communicatiedeskundigen? Waarom wordt aan hen als duiders van de taal en de betekenis van dit gedrag niet gevraagd wat Noord-Korea communiceert? Hebben collega’s bij de ministeries die vraag voorgelegd gekregen?. Ik hoor niets of lees er niets over. Worden college-experts door media benaderd om als vakdeskundigen hun uitleg of visie te geven? Als het zo is, dat anderen oordelen dat we kunnen worden gepasseerd, kan niet anders dan worden geconcludeerd, dat journalisten en mediamakers menen dat ons vakgebied niets heeft toe te voegen. Dat is hetzelfde als bij een ziekte-uitbraak de medische deskundigen passeren als zijnde incompetent om een oordeel te geven. Ik hoor menigmaal collega’s verkondigen dat hun relaties met de media en journallisten goed zijn, maar zo goed dus niet. Als het er echt op aan komt, zien journalisten ons niet staan. Zouden we daar een keer een seminar over kunnen organiseren? Zouden we daar een keer een verenigingsmiddag zonder entreekosten aan kunnen wijden om vervolgens te besluiten wat we er aan kunnen of moeten doen? Zouden we kortom een keer echt van ons kunnen laten horen? Of aanvaarden we deze kaltstellung, omdat we het er in ons hart en in onze geest mee eens zijn?: we hebben op dit niveau geen toegevoegde waarde.

Als dit zo is, moeten alle communicatieopleidingen drastisch worden aangepast. Er mag op expertniveau geen meningsverschil zijn over het niveau en de waarde van inzetbaarheid van een vakgebied dat zich professioneel noemt.

Interessante artikelen

“Het gaat om de kwaliteit, niet om de kwantiteit”, is in beoordelingssituaties een veelgehoorde opmerking. Ik kan net niet stellen, dat er geen kwaliteiten zijn, maar mijn standpunt komt er dicht bij


De wereld wil graag eenheid in de zin van eensgezindheid over de hoge waarde van vrede. Geen oorlogen meer, onderling respect en eerbied voor elkaars domeinen. Dit betekent ook geen zucht naar expansi


Over niets zijn mensen zo eensgezind als over het ideaal van het doorgeven van een schone en veilige wereld aan hun kinderen. Je zou verwachten, dat de maatregelen hiervoor deel uitmaken van elk parti