Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Vier vormen om te komen tot beleidsaanpak in organisaties.

In onderstaand schema staan vier vormen van beleidsoverleg.

I. De top van de organisatie overlegt met de staven c.q. specialisten op basis van de redenen tot een (herzien) beleid, de doelen en een positie-analyse wat het geheel van handelin gen moet gaan worden. (bovenste twee korte pijlen). Na vaststelling wordt het aan de lijn en de rest van de organisatie meegedeeld. (onderste pijl).

II. De directie laat staven/specialisten en het lijnmanagement overleggen en met voorstellen komen. Deze rapporteren. De directie beslist en deelt het ook mee aan de rest van de organisatie.

III. De directie vraagt om advies en inbreng van de staven en apart van het lijnmanagement, maar de staven mogen met het lijnmanagement overleggen. Deze doen gezamenlijk voorstellen, de directie beslist en deelt het vervolgens met de organisatie.

IV. De directie vraagt aan de hele organisatie met voorstellen te komen. Per organisatie-onderdeel wordt dit voorgelegd aan het lijnmanagement en dat laat hun voorstellen via een toets bij de staven c.q. specialisten weer bij de directie belanden. Deze beslist en het vastgestelde beleid wordt weer in de organisatie uitgedragen.

V. De vijfde regel geeft de hoofdtaken van de diverse organisatieonderdelen aan.

Het zal duidelijk zijn dat aanpak nr 4 het tijdrovendst is, maar eenmaal zo besloten kan veel tijd worden gewonnen, omdat er bij de invoering geen of minder weerstand wordt ondervonden, omdat elke organisatiemedewerker zich aangesproken en betrokken weet. Het lijkt erop dat de democratie min of meer via de vierde aanpaksvorm verloopt. De politieke partijen (het lijnmanagement) leggen hun visie en voornemens voor aan de kiezer en stellen vervolgens de respectievelijke partijprogramma's op. Deze worden door specialisten en partijstaven doorberekend en van advies voorzien. en al of niet aangepast en daarna gefinaliseerd. Op basis van de verkieszingsuitslag wordt er een directie (regering) gekozen en die stelt het nationale beleid vast. Dit laatste is doorgaans een uitkomst van coalitie-overleg c.q. consensus. Om teleurstelling bij kiezers te voorkomen zou ten minste in de partijprogramma's moeten worden aangegeven welke onderwerpen bij een gegeven partij zo principieel liggen dat hierover in een eventueel coalitie-overleg geen concessies worden gedaan. Als nu de conclusie is, dat het dan vrijwel ondoenlijk is om een regering samens te stellen, zou de consequentie kunnen worden getrokken, dat principiële onderwerpen eerst tussen de partijen worden uitonderhandeld alvorens verkiezingen te houden of dat principiële onderwerpen buiten het coalitie-overleg en het regeringsbeleid worden gehouden. Bijvoorbeeld: de VVD is voor abortus en de SGP en CU zijn tegen. in dat geval mogen de leden of achterban zelf beslissen. De keuze wordt dus vrijgelaten en dit is het algehele grondwettelijk vastgelegde beleid.  Het zal dan snel duidelijk worden, dat alleen een puur strikte scheidng van staat en kerk uitkomst kan brengen of dat religie geen onderdeel van het staatsbestel kan zijn. En ook dat immorele ideeën of voorstellen vooraf worden uitgesloten. Er is in Nederland geen scheiding van staat en kerk, zoals dit in de Grondwet wel staat. In geen enkel land trouwens. Ook immorele ideeën zijn doorgaans niet op voorhand uitgesloten.

Een tweede praktijkgeval van een aanpak via één van de vier beleidsmakende vormen kan minder pregnant maar minstens zo spannend worden toegepast op de kwestie van de aardbevingen vanwege aardgaswinning in Noord-Nederland. Hoe gaat de regering om met het te voeren beleid casu quo de te nemen maatregelen en welke vorm lijkt zich in de praktijk af te spelen?

 

Interessante artikelen

Elkaar verstaan

In de filosofie over communicatie is de vraag ‘Begrijpen we elkaar’ er één van de bovenste plank. Misverstand is een cruciaal fenomeen. En dan niet zozeer het misverstand, omdat mense


Eén van de discussiepunten aangaande de beweegredenen van de aanslagplegers in Brussel en Parijs is in hoeverre het geloof een rol speelt. De meningen zijn verdeeld. Er zijn grof weg drie invalshoeken


Duurzaam handelen is het actuele, menselijke antwoord vanuit de visie op en ambitie tot de  bestendiging van de aardse leefbaarheid.
In de natuur is duurzaamheid het resultaat van een voortdurende bal