Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Duurzaam handelen en maatschappelijk verantwoord ondernemen vormen de bovenste trede van de ladder van Aanzien en Acceptatie. Op menig congres spreken milieudeskundigen, beleggingsexperts in groen en gedragscodespecialisten over lusten zonder lasten, beleggen in natuurstroom en mensenrechtenethiek. Hun betogen zijn te serieus en grondig om het verschijnsel af te doen als een hype of een mode. Het moet een voorrecht zijn te leven en werken in een werelddeel waar de welvaart het mogelijk maakt aan zulke verheven onderwerpen tijd, geld en energie te besteden. Zo klinkt het goed.

Vanuit communicatie oogpunt kunnen we de vraag stellen op welk niveau in de waardenketen van informatie en reputatie deze inspanning moet worden geplaatst. Bedrijven groeiden in de vorig eeuw uit tot complexe organisaties, soms wereldomspannend. Aanvankelijk voorzag een ambacht in een persoonlijke basisbehoefte als eten en behuizing. In bedrijven doen we dat collectief, waarbij de winst grotendeels toevalt aan aandeelhouders, die met hun armen over elkaar zitten. Ambacht is in hedendaagse taal core business met bijbehorende kerncompetenties.Opkomende concurrentie en globalisering maakten dat vrijwel geen bedrijf enig in zijn soort is. Dus noopte competitie tot added values. Voor- en nazorg verrijkten het productaanbod, accessoires vervolmaakten de producten zelf en zegels, airmiles en allerhande diensten poogden een bijdrage te leveren aan het onderscheid. PR en communicatie groeiden mee. Eerlijke productcommnicatie en werkinformatie werden aangevuld met marketing communicatie, marketing relations en customer intimacyprogrammaТs. Toen ook iedereen product of dienst van aanhangsels had voorzien en andermaal het onderscheid tussen bedrijven vervaagde, stak imago de kop op. Via een overdracht van eigenschappen , via allianties met andere, vooral in de media goedscorende partijen zochten pr-experts naar imago dankzij dynamische sportclubs, excellerende cultuuruitingen of populaire mediapersonalities. Inmiddels heeft het imagodenken zijn hoogtepunt gehad> alle bedrijven doen wel wat aan enige vorm van sponsoring of imagepartnerschap. Na het imago komt de beleving. De klant moet er een goed gevoel bij hebben. Wat moet daar nu weer bovenuit? Duurzaam en maatschappelijk verantwoord? Ik denk dat de aanvangsgrond van werken voor primaire levensbehoeften, vaak lokaal en persoonlijk gericht, wordt vervangen door één van de mondiale behoeften. Het gaat niet langer om het dagelijks eten en de dorpsvoorzieningen, maar om generatiecontinuïteit en wereldbehoeftes. Met duurzaamheidgedrag en maatschappelijk verantwoord ondernemen ontvouwen bedrijven, organisaties in het algemeen en overheden enorme parapluis boven hun hoofden. Hun populariteit wordt voortaan afgemeten aan hun positie in en invloed op verstrekkende voedsel-, klimaat-, energie- en rechtenketens. In toenemende mate doet het er niet meer toe wat ze maken, maar met welke gevolgen ze iets op de markt brengen. Communicatiedeskundigen zullen behalve feiten en doelen moeten gaan communiceren over de bedoelingen en consequenties. Zo bekeken worden zij de evangelisten van een geloof  dat straks moet kloppen en waarvan de status elke dag wordt gecontroleerd, getoetst en bekritiseerd. Dat is ook het verschil tussen volgelingen en kritische klanten.

Interessante artikelen

Uit de Groninger bevolking klinken eisen op om de gasproductie te halveren. Dit sluit bevingen nog steeds niet uit. Of dit de kracht van schokken sterk vermindert, moet helaas ook nog blijken. Wellich


Schuldaflossing zou een erezaak moeten zijn voor de Grieken. Het zijn geen Spartanen. Het IMF stelt voor een deel van de schulden kwijt te schelden en nog eens 50 miljard euro in ……ja, waarin eigenlij