Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Ongeacht of we voor de wet dan wel kerk trouwen of een modern samenlevingscontract sluiten, de samenlevingsrelatie kent vier hoofdbestanddelen. Wat zoeken wij in een partner of deze in ons? Onderstaand benoem ik die vier componenten die essentieel zijn voor een bestendige relatie. Als één van die vier pilaren aan kracht verliest en beneden peil komt, gaat de relatie stuk. Het betreft zogenaamde gedragscommunicatie.

Hoofdbestanddeel 1 is de functie van de partner als biologische partner. Hieronder valt ook de relatie op seksueel gebied.

Hoofdbestanddeel 2 is de partner als sociale compagnon in het leven.

Hoofdbestanddeel 3 is de partner als financieel-economische huwelijksgenoot.

En hoofdbestanddeel 4 is de partner als vader of moeder, dus als ouder, voor de kinderen.

 

Nogmaals, als één van deze componenten structureel onvoldoende is, dan loopt de relatie gevaar te breken.

De biologische partner vervult twee functies: zorgen voor nageslacht en de rol van minnaar. Vruchtbaarheid is voorwaarde voor het krijgen van kinderen, liefde voor het seksuele verkeer. Geen lust. Liefde moet niet met lust worden verward. Liefde leidt tot trouw, tenzij zij slijt. Liefde kent verschillende stadia en uitingsvormen gedurende het leven. Lust is basis voor ontrouw. Eenzijdige lust is van korte duur als het om een duurzame relatie gaat, omdat het de ander niet vanuit liefde benadert en als ongelijk object behandelt.

 

Wat betreft de sociale factor moet een partner zich vooral ook met de ander kunnen vertonen, verkeren in het openbaar. Als die ander zich niet weet te gedragen, teveel drinkt, geen fatsoenlijk gesprek kan voeren, mensen beledigt, ruzieachtige of agressief is, zich ongepast kleedt, enz. enz. perkt deze het leefgebied van zijn/haar partner in. Je kunt je dan niet met je partner vertonen en het huwelijk valt terug op een voortdurende, geïsoleerde tweepersoonsrelatie en dat is van een knellende benauwdheid. De een is dan slaaf en slachtoffer van het wangedrag van de ander. Zo'n relatie is letterlijk geen lang leven beschoren.

Als één van de partners een gat in de hand heeft en voortdurend meer geld uitgeeft dan er beschikbaar is, waardoor normale verplichtingen, ook tegenover de kinderen, in de knel komen of worden verzaakt, dan wordt de relatie gesloopt. Er valt dan zoals dit populair heet ‘niet tegen op te werken’. Hier is geen liefde tegen bestand. Seks en liefdevolle gevoelens strijken de financieel-economisch wanplooien niet glad. Het bed vult zogezegd maar een deel van de dag.

 

Wanneer de man in het vaderschap faalt of de vrouw met haar moederlijke taken en de kinderen worden verwaarloosd is de relatie daar niet tegen opgewassen. En helemaal al niet als er ook nog geweld aan te pas komt. De goede partner voelt immers de biologische opgave de kinderen te beschermen.

Samengevat, elk van deze componenten is een noodzakelijke pilaar onder het huwelijksgebouw. In cijfers uitgedrukt moet elk van deze bestanddelen ten minste een kleine voldoende hebben. Een liefde die dikke onvoldoendes accepteert wijst of op een aanvaarding uit pure noodzaak (bestaanschantage) of op een slaafse overgave, waarbij volwassen gevoelens en een liefdesevenwicht in hun balans zijn verstoord.

Ondermaatsheid van één van deze hoofdbestanddelen tast de dragers harder aan naarmate de jonge liefde en aanvangshartstocht overgaan in gewenning en gevoelens van waardering op andere vlakken dan de kracht van hormonen.

Waarom noem ik dit gedragscommunicatie? Onvoldoendes op genoemde gebieden hoeven zich niet per se in eerste aanleg verbaal te uiten. Natuurlijk zullen er ruzies zijn, maar die zijn secundair ten aanzien van het primaire gedrag. Wangedrag op één van die vier genoemde relatieterreinen vertegenwoordigt disrespect, dwang, al of niet bewuste dominantie, minachting. Woorden zijn dan overbodig. Verbale communicatie is dan een laatste wanhopige poging tot het bijbrengen van besef bij die ander. En wanneer resultaat uitblijft, wat is dan nog een blijk van liefde, als is het maar een beetje? En het is duidelijk dat met liefde op dit punt geen seks wordt bedoeld. Integendeel.

Interessante artikelen

Staatssecretaris Visser heeft onduit en  gelogen en dat na 8 jaar  toezeggingen. Wegwezen en een veroordeling.   Wa nu?  Mriniers die niet willen ontslaan, nieuwe werven en alsnog naar Vlissingen.  Oo


Een paar resultaten zijn onmiskenbaar. Allereerst is een fiks deel van de kiezers de nietszeggende debatten van de gevestigde partijen beu. Men wil vernieuwing en meer daadkracht.  Kies voor doen, was