Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Kwantumfysica verruimt onze kennis over een wereld die we niet kunnen zien nagenoeg tot in het onmetelijke. Op de schaal van miljarden lichtjaren tot de Planck-lengte (10 tot de -35e centimeter) Het zet onze kennis op zijn kop of het bevestigt wat sommige voorziende geesten al meenden te moeten hypothetiseren. Ons bezintuig de hersenen, eigenlijk letterlijk en figuurlijk onze hoofdwaarnemer, voert ons voorbij de relatief kleine wereld van onze waarnemingszintuigen. Klein in termen van actieradius.

Laat mij u als appetizer het volgende gerecht voorschotelen. Voor lang dachten mensen dat zij geuren met hun neus konden ruiken. Niets van dit alles. Wij horen met onze ‘neus’. Dat zit zo.

Als geurmoleculen onze neus bereiken worden zij ontvangen door zogeheten receptoren: geurmoleculen ontvangende moleculen. Via een slot-en-sleutelmechanisme (lock-and-key) vindt het geurmolecuul een passende structuur bij een ontvangstmolecuul en verbindt zich daarmee. Die nieuwe, harmonische structuur deed ons ruiken en de geur kwalificeren. Zo dachten we. Kwantumfysica heeft nu uitgewezen, dat het samengestelde molecuul in zijn verbindingen subatomaire trillingen kent. Elke combimolecuul heeft zijn eigen trillingsfrequentie. Net zoals de snaren van een muziekinstrument als zij in beweging worden gebracht stuk voor stuk anders klinken. Die trillingen horen wij op dit nanoniveau en onze hersenen koppelen aan elk ‘toonvariatie’ een eigen geurbeoordeling. Horen met je neus grof gezegd.

 

Liggen er in die diepte van de natuurkunde ook voor communicatie nieuwe inzichten? Ik nodig u uit voor een wandeling door het land van ELM. Communiceren is de vergemeenschappelijking van informatie. Pas wanneer zenden een ontvangst kent spreken we van communicatie. Als we informatie schrijven als I, dan is communicatie I/2. let wel: dit vergt niet per se reactie of wederkerigheid. Dat is namelijk maar een van de mogelijkheden bij ontvangst.

Informatie is het geheel van gegevens die je nodig hebt om iets te beschrijven. Een op zich staande eenheid, dus een onsamengesteld iets kan niet worden beschreven. Zeker als het geen structuur heeft. Wat zijn immers de kenmerkende eigenschappen. Is een foton een deeltje of een golf? Het is beide en afhankelijk van het experiment of de waarneming doet het zich voor als het een dan wel als het ander. Het komt uit de zogeheten Kopenhaagse Conventie waarvan Niels Bohr de stuwende persoon was. Pas als een verbinding wordt aangegaan, waneer iets vorm of structuur krijgt (in –form-are) is het beschrijfbaar en ontstaat er informatie. Nu kan informatie ook worden weergegeven als een grootheid, als massa of energie.

Communicatie is ten fundamentele de uitwisseling van informatie.

Er zijn formules die de grondslagen van de natuurkunde aangeven. Een beroemde is E=MC². Einstein beschreef hiermee de omzetwaardigheid van energie in materie. C is de lichtsnelheid. Het kwadraat hiervan is een enorm getal en geeft aan dat materie maal het kwadraat van de lichtsnelheid leidt tot veel energie. Bedenk dat materie verbindingen tussen atomen inhoudt, waarvoor nogal wat bindingskracht nodig is, die vrijkomt als je het atoom weer opdeelt of splitst.

Je kunt dus ook schrijven E=M, waarbij het =gelijkteken aangeeft dat het één omzetbaar is in het ander, zij met ongelijkwaardige hoeveelheden als uitkomst.

Ook zo’n formule is E=hv, waarbij v de frequentie van een golf inhoudt en h net als C² weer een natuurconstante is. ( h is de Planck-constante, met een waarde van 6.626176 x 10 tot de macht -34 Js).

Vergeet die enorme getallen. E=v, dus ook in elkaar omzetbaar, zij het met eveneens een groot verschil in volume. De derde formule wordt dan M=hv.

E (energie) = L (licht) = M (materie): het is een soort magische, drievoudige omzetformule, waaruit onze kosmos bestaat en alles daarin.

Wanneer energie dan wel licht tot deeltjes of waarneembare materie komt en dus structuur krijgt, ontstaat informatie. Wanneer communicatie de uitwisseling van informatie is, is communicatie dus een proces dat mogelijk wordt dankzij ‘de stolling’ van energie of licht tot een vorm of een structuur c.q. materie. Dit laatste valt te beschrijven.

Het is alsof je met die beschrijving de zaak weer ontleedt en licht werpt op dan wel energie geeft aan het onderwerp en zijn componenten en je je daarmee begeeft in het land van ELM en de grondslagen van de natuurkunde.

Naar een communicatieformule

Voorlichten, inlichten en in beweging zetten of inspireren zijn daarmee hele adequate vaktermen. Ook informeren, want met informatie kun je bij een ander structuur aanbrengen. Je formeert immers diens kennis. Door aan te vullen of te verbeteren, waardoor de structuur hechter wordt. Middels waarheid, ofwel het is waar want in overeenstemming met de werkelijkheid geven we met communicatie ons doel inhoudt: we halen de onreinheden uit de bestaande informatie/structuur en zuiveren de kijk op dingen (licht) en maximaliseren de energie ( ontdoen van onreinheden). Wanneer communicatie wederkerig is, gebeurt ook die formatie aan onze kant, wanneer de ander ons leert hoe zuiver de zaak te beschouwen.

Als u denkt, dat ik dit alles metaforisch bedoel, dan help ik u nu uit de droom. Het is een hypothese over de waarde van communicatie op basis van de, zoals ik schreef, natuurkundige grondslagen. Ik zet ELM om in C(ommunicatie) . De vraag is welke natuurconstante is hier van toepassing. De zuiverheid van E of L of M is zonder een hoeveelheidsfactor toegevoegd aan C niet gelijkwaardig. Die natuurconstante is in dit geval geen getal, maar de waarheidswaarde maal de intentie. Waarheidswaarde geef ik aan met hoofdletter V (veritas) en intentie met I. De communicatieformule wordt nu: E=C.V¹ (energie is communicatie maal waarheid tot de macht intentie).

Interessante artikelen

De existentiële kernvragen waren waarom bestaan we, wie zijn we en wat zijn we? Ik schrijf in de verleden tijd en leg uit waardoor ik die mening ben toegedaan.
De vraag ‘wat we zijn’ is opgelost. We z


De enorme informatiecrisis rond de rampvlucht MH17 geeft Jan Driessen aanleiding tot een duidelijke beschouwing en analyse op de website van communicatieonline. Jan toont niet alleen bezorgdheid, maar


De glimlach van de zon

De klimaatconferentie in Parijs stemt tot enig optimisme. Er is een grote mate van overeenstemming over het gegeven, dat de wereld hard aan de slag moet. Natuurlijk bleek de ge