Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De regering met premier Rutte voorop gaat voor dit jaar uit van circa 1 miljard euro aan kosten voor de opvang van circa 40.000 asielzoekers. Den Haag weigert het volk scenario’s voor te houden. Wat in dit geval reëel zou zijn. De regeringscoalitie wil niet af van die schatting, omdat er anders onherroepelijk getornd moet worden aan de 5 miljard euro belastingverlaging die aan de Nederlandse samenleving is toegezegd. Doet men dit wel dan is een verkiezingsdreun te verwachten voor de toch al aangevreten PvdA en de VVD. Het CDA houdt zich rustig, omdat een aantasting van die toezegging ook Haersma Buma niet in dank zal worden afgenomen. D’66, zoals altijd, roept alleen maar positieve dingen of kritiseert enigszins maar met harde duidelijke boodschappen komt deze partij ook niet.

De tekorten dringen zich op.

Andere rekenaars verwachten dat het aantal vluchtelingen uitkomt op 60.000 en dat dit miljard tekort zal schieten. Blijf die lastenverlichting van 5 miljard euro toch overeind, dan zal Nederland uit zijn 2015-begroting lopen. Anders gezegd: de staatsschuld neemt toe door onvoorziene asielkosten.

Nu al staat er druk op de begroting, omdat de oppositie diverse extra’s eist voor bijvoorbeeld de eenpersoonsinkomens. Verder zijn de zorg, het onderwijs, de politie en de rechtspraak in geldproblemen. Het leger niet, dat heeft nu al te maken met een bid-get.

Die 1 miljard, die het kabinet nochtans voor asielopvang begroot, komt nu uit de portefeuille van Ontwikkelingshulp.

Ik vind dat niet onredelijk, temeer daar er heel wat Afrikanen zich hier als vluchteling melden. Maar de Tweede Kamer heeft al laten weten dit niet acceptabel te vinden en volgend jaar deze Ontwikkelingshulp op het oude peil te handhaven zonder afdracht aan asielproblemen. De asielkosten moeten dan uit de gewone begroting komen. Misschien dat de opbrengst van de ABN-AMRO nu in omgekeerde volgorde geld oplevert, alhoewel dit eigenlijk volledig terug moet naar de Nederlandse burgerij uit wier tochtige portemonnee de redding eerder werd bekostigd.

Succes doet volgen

Als men in de te ontvluchten landen verneemt, dat de asielzoekers zo goed en kwaad als het gaat in West-Europa een onderkomen konden vinden, zal de stroom niet afnemen. Het worden er dan 60.000 of meer. Daarbij komen dan nog de gezinsherenigingen bij voor die vluchtelingen die hier mogen blijven en de kosten voor betere opvang in de regio's. In ons land dringen zich in 2016 de echte meerjarenkosten op van verblijf: woningen, bijstand, zorg en onderwijs. Het nu te al lage bedrag zal groeien naar 4 à 5 miljard euro op jaarbasis, terwijl een aantal gemeentes aangeeft moeite te hebben met een humane ontvangst en uit niets blijkt dat dit met een maand of zes (de winter incluis) ten goede zal keren. Ze kunnen niet toveren en zeker niet in die gemeentes waar nu al budgetten knarsen. Het zalles bijeen na vier jaar uitkomen op circa 10 miljard per jaar.

Een hels vraagstuk

De regering staat voor drie grote opgaven. Allereerst is dit hoe vertel ik het mijn asielzoekers? Dat het allemaal gaat duren en niet zo snel tot huisvesting leidt. Op de tweede plaats hoe komt het volledige bekostigingsverhaal aan bij de burgerij? En ten derde waar halen we die extra gelden vandaan?

De oorlog in Syrië zal komend jaar verhevigen ongeacht of IS terrein wint of verliest. In Afrika staan geen oplossingen te wachten en het lijkt er eerder op alsof daar nog nieuwe onrustgebieden voor vluchtelingen zullen zorgen. Burundi bijvoorbeeld. Misschien ook Mali en Soedan.

Hierbij komt dat Nederland nog steeds de kop in het zand steekt waar het gaat om de vaststelling dat Nederland in oorlog is. Het kalifaat IS heeft ons de oorlog verklaard en wij (het westen en Rusland) voeren bombardementen uit in Syrië en het westen ook in Irak. Als dit alles bij elkaar geen oorlog mag worden genoemd, spreek ik van struisvogelpolitiek.

We moeten ontwikkeling exporteren

Dingen bij de naam noemen is een eerste vereiste voor goede voorlichting. De ware kosten goed inschatten behoort bij vooruitziende politiek. Van kampen in de regio’s grenzend aan Syrië en Irak en waar nog meer is de daadkracht al verschoven naar goede opvang binnen onze buitengrenzen, waar asielzoekers aan land komen. Maar dat is geen structurele oplossing en moet in de praktijk nog maar lukken.

Er is een nieuwe taak die zich toont onder de titel Ontwikkelingshulp: maak die oorlogsgebieden veilig en bewoonbaar en leer de mensen daar hoe je democratisch en werkpraktisch in je onderhoud kunt voorzien. Nee, ik pleit niet voor een terugkeer van kolonialisme. Ik pleit voor de export van inzicht, van kennis hoe een land te besturen en naast het zenden van brood en medicijnen van de verspreiding van de Verlichting.

Interessante artikelen

Een vreedzame wereld willen we allemaal, maar is dit wel zo? Aan welke voorwaarden zou die samenleving moeten voldoen? Als we de afschuwelijke gebeurtenissen in Spanje deze keer als uitgangspunt nemen


Het maakt mij altijd wat mistroostig als we schrijven over 'bedrijven die...' en dan komt er een negatieve kritiek op een gegeven gebeurtenis of industrieel gedrag. Zoals deze week speelde aangaande S


Alles of niets is een regelmatig gebruikt gezegde. Daarachter schuilt een bijzondere constatering. Op het eerste gezicht lijkt het een uitspraak van een gegeven met twee uiteinden. Aan de ene kant all