Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

 

Voor ouders die voor hun kinderen een studie in het vooruitzicht hebben

De Dienst Uitvoering Onderwijs berichtte dat ruim 15.000 afgestudeerden een studieschuld hebben van meer dan 50.000 euro. Met elkaar vermenigvuldigt levert dit een totale schuld van 750 miljoen euro op. Als je 5000 per jaar aflost neemt dit 10 jaar in beslag. Op je 35e ben je dan op dit punt schuldenvrij. Trouwen er twee van die studieschuldenaars dan kom je samen op een aflossing van 10.000 euro elk jaar. Het is dan maar te hopen dat tenminste één van de twee een baan vindt.

Die baangarantie is er niet. Velen, zoniet bijna allen komen uiteindelijk wel ergens terecht, maar zeker niet in goed betaalde banen. Door het hogere aanbod staan salarissen al flink onder druk. Hoe dan ook, in die beginjaren zal een leuk huis met een betaalbare hypotheek er niet snel inzitten. Dat komt dus pas na je dertigste of daaromtrent. Het lijkt mij ook een reden om het krijgen van kinderen een tijdje uit te stellen en in lijn met de toch al gaande zijnde trend het vader- en moederschap uit te stellen tot datzelfde dertigste jaar of nog iets later.

Wanneer je dan een eigen huis verkiest, zit je van je dertigste tot zeg maar je vijfenvijftigste vast aan die hypotheek en moet je hopen dat die inderdaad tegen die tijd is afbetaald, omdat dan je kinderen zelf aan een studie gaan beginnen. Tevens moet je hopen dat je onderweg genoeg kon sparen om jouw kinderen voor hetzelfde lot van een dikke studieschuld te behoeden. Quod non.

Ondertussen verneem je in deze tijd dat goedbedoelende deskundigen aangeven, dat vluchtelingen het beste gebaat zijn bij een snelle integratie, waarbij het hebben van werk vooraanstaat. Een deel van de kinderen uit de kring van deze nieuwe medelanders zullen gaan studeren. Kijken die nu tegen hetzelfde stelsel aan? En een zelfde moeizame arbeidsmarkt. Je mag toch inschatten, dat deze gezinnen het financieel zwaar zullen krijgen. Niet alle nieuwkomers zijn mensen met een hoge(re) opleiding. Zijn de mannen (want hoeveel vrouwen mogen gaan werken?) bekwaam in een technisch vak, dan zijn hun vooruitzichten op werk beduidend beter dan in de alfahoek of dienstensector. Hun verdiensten zullen in die zin bescheiden zijn, dat hun kinderen niet mogen rekenen op een flinke spaarduit voor studie. Eventuele familiehereniging maakt het er daarbij financieel niet gemakkelijker op. De toeloop van immigranten, ook uit oostelijke EU-lidstaten, zal met de honderdduizenden worden geteld. Uit die aanwas komen tienduizenden studenten voort. Waarop zullen zij zich richten?

Al met al betekent die studieschuldenberg een verzwakking voor de economische inzet vanuit deze groeperingen, die nota bene een hogere studie achter de rug hebben.

Het lijkt mij toe, dat los van al deze bezwarende omstandigheden het uiterst raadzaam is hen die gaan studeren goed voor te lichten over werk, kansen op werk en de economische uitkomsten daarvan.

(Commbat, waarvan ik voorzitter ben, maakt zich al enige jaren sterk voor optimale voorlichting als het gaat om studenten die kiezen voor het vak communicatie. Dit vak staat onder druk, omdat bedrijven en overheden in deze hoek hun knopen tellen. Omdat de concurrentie aan uitwijkende studenten vanuit andere disciplines toeneemt en omdat steeds meer het werk verschuift naar ict-achtige bezigheden, waarbij de kennis van communicatie meer overgaat in gevraagde vaardigheid met computersystemen. Maar dit beeld geldt ook voor andere disciplines, zoals de taalvakken, bestuurskunde, organisatiekunde en andere alfarichtingen).

Sommigen reageerden dat het zo'n vaart niet zal lopen. Hypotheek plus een studieverzekering moeten kunnen. Klopt, maar wat als oouders hun baan verliezen, gaan scheiden, ziek worden, een ongeluk krijgen, er een minder zorgzame huishoudeconomie op na houden?

Interessante artikelen

Fysiek geweld is strafbaar. Een enkele klap wordt al als misdaad gezien. Met taal mag een mens behoorlijk om zich ‘heenslaan.’ Rechtvaardigt de informatiemaatschappij een herijking van taalgebruik met


Weer een bank die onoirbare zaken doet. Na RABO met libor, ING met witwassen, nu ABNAMRO  met ontwijkfraude. De commerciële bank zijn niet integer en hebben blijkbaar geen protocol waarin staat: ‘Dit