Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Mensen vluchten voor hun leven. Ze laten huis en haard achter en zoeken een veilig heenkomen. Voor zichzelf en voor kinderen. Ze hopen dat andere landen bereid zijn hen te ontvangen en te huisvesten. De verzamelnaam luidt vluchtelingen. Wie zou hen niet willen helpen?

Tot zover kan geen fatsoenlijk mens bezwaren maken. Waarom zijn dan heel wat mensen van de ontvangende partij tegen hulp of regelrecht afwijzend, tonen zij vrees en willen zij de grenzen sluiten? Ik noem hen kortheidshalve de contra’s tegenover de pro’s

Aan die eerste alinea kunnen die contra’s geen argumenten ontlenen. Zij zouden zelf in vergelijkbare omstandigheden ook de wijk nemen.

Mensen vluchten voor hun leven….maar het zijn er geen 10 of 1000, maar enige miljoenen. Die kunnen we onmogelijk allemaal in één land opvangen. Zij kiezen vooral voor Europa, dat wil zeggen West-Europa, dat wil zeggen de meer welvarender leden van de EU. Voormalige Oostbloklanden zijn niet erg in trek. Ook al omdat deze aangeven, dat ze niet op vluchtelingen zitten te wachten. Het grote aantal is hiermee een niet te miskennen probleem. Dit compliceert de opvang.

Mensen vluchten voor hun leven…. maar niet allemaal. De vluchtelingen vormen geen eenduidige groep. Zij komen niet allemaal uit het manifeste oorlogsgebied Syrië, maar letterlijk van her en der. Zij vormen een diffuse groep van oorlogsslachtoffers, van economische opportunisten, van hen die besnijdenis ontvluchten en van hen die familie en vrienden willen opzoeken en van - weliswaar in een kleine minderheid- criminelen. Die diversiteit compliceert de opvang en de snelheid van statustoekenning. Pro’s zeggen toelaten en dan controleren. Contra’s zeggen niet direct toelaten en aan de grens (welke?) controleren.

Mensen vluchten voor hun leven…..maar nemen hun geloof mee. Terecht zeggen de pro’s; wat wil je dan? Iedereen heeft recht op zijn geloof. Onaanvaardbaar zeggen de contra’s met dat geloof komen culturele uitingen mee, zoals de degradatie van vrouwen en de afwijzing van andere gelovigen, van agnosten en atheïsten. Afwijzingen die wij hier absoluut niet kunnen tolereren. Dan moeten we hen wijzen op de normen en waarden van Nederland. Welaan, dit laatste lukt ons niet eens goed met Nederlanders. Dus wat mag je verwachten bij volwassen vluchtelingen die de leerzame jaren van hun leven overeenkomend met de langste tijd van hun breinvorming (tot circa 20 jaar) een geheel andere doctrine kregen ingegoten en voortdurend rondzwommen in hun geloofswater. De hardnekkigheid van een primaire opvoeding en indoctrinatie bestaat uit psychologisch cement.

Mensen vluchten voor hun leven….maar opvangen in de regio vormt een overbelasting van landen aldaar, die wij zelf niet zeggen te kunnen dragen. Een hypocriete verwachting. Dat is nog los van de vraag bijvoorbeeld of Turkije als één van de grootste opvanglanden door ons als geschikt wordt beoordeeld.

Pro-politici en gelijkgestemden hebben hier een macrowoord voor: integratie. Vluchtelingen moeten zo snel mogelijk integreren. Dat betekent o.a. van meet af aan de taal leren. Dat is een eerste voorwaarde, maar men zou er eigenlijk bij moeten zeggen: ook de eigen taal afleren. Dat wil zeggen thuis niet voortdurend meer je moerstaal spreken anders schiet het niet op. Maar we mogen iemand toch niet zijn landstaal of dialect afnemen? Natuurlijk niet, maar het bemoeilijkt de integratie, omdat taal één van de belangrijkste pijlers is van een gegeven cultuur. Dat is nog los van de praktische toepassingen als Nederlandse boeken lezen, het nieuws volgen, vergunningen begrijpen, elkaar verstaan als het om begrippen gaat die over en weer niet eens worden gekend. Nederland telt pakweg een miljoen analfabeten of functioneel analfabeten, of zoals we met een verzachtend woord zeggen laaggeletterden. In ons over beschoolde land lukt het al niet om deze fikse groep in de goede betekenis weg te werken. Een mens kan met een relatief kleine woordenschat van 2000 woorden een heel eind komen binnen een beperkte levenskring, maar dit is dan per definitie een weinig geslaagde integratie.

Integratie. Het woord wordt dagelijks in de mond genomen als een wondermedicijn voor alle aanpassingskwalen.

Wat houdt integratie nu precies in? Het opnemen in een geheel, want dit betekent het, komt neer op dat wij het geheel zijn en de vluchtelingen onderdelen die zich grotendeels moeten voegen naar wat de Nederlandse maatschappij tot een geheel maakt. Integratie is voor het overgrote deel een eenzijdig opgaan in die nieuwe gemeenschap. Het is geen kwestie van fifty fifty. Die gemeenschap kent zeker in Nederland een enorm palet van uitingen. Dat is op zich al een kenmerk van de Nederlandse cultuur. We komen hier naast elkaar uitersten tegen op de flanken van een krioelend plein van min of meer gelijke gedragingen met als grootste gemene deler, dat iedereen zichzelf is. Maar tegelijk heeft Nederland enkele noviteiten die we zelfs in de korte tijd van hun bestaan al rekenen tot fundamentele waarden. Deze zijn dat vrouwen gelijk worden geacht aan mannen, dat de vrijheid van meningsuiting een groot gebied omvat met de (verre) grenzen waarvan we nog worstelen, dat kinderen niet moeten worden beschouwd als eigendom, dat je mag geloven wat je wilt, maar daarmee een ander niet moet lastig vallen dan wel opdringerig moet omgaan, dat je aanstootgevend mag zijn (gay-parade, korte rokken, vloeken, gekut op radio en televisie), dat we discussiëren over de vraag in hoeverre ultieme vrijheid toch grenzen moet kennen en dat iedereen in beginsel zijn eigen baas is.

Mensen vluchten voor hun leven…..maar moeten beseffen dat zij in een land komen waar zo gezegd geen heilige huisjes meer staan. Aan hen uitleggen dat dit nu juist een weg lijkt naar duurzame veiligheid is een opgave van jewelste.

Interessante artikelen

Met Curaçao, waar de regering corrupt is en de politieke cultuur abominabel, is een groot belang gemoeid, want Curaçao ligt strategisch. Volgens de politiek maakten we ‘harde’ afspraken toen we 1,4 mi


Vluchtelingendebat zit in de verdediging

 

Voor alles: mensen als slachtoffers van oorlogsellende moeten worden geholpen. Hier en daar. Eerst over hier. We maken terugtrekkende bewegingen. Opvangen


De IS-beweging heeft een tweede westerling onthoofd. Na de Engelse journalist verloor nu een Amerikaazichse reporter het leven. De boodschap die de onthoofding begeleidde is duidelijk. “Laat ons met r