Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Eén van de discussiepunten aangaande de beweegredenen van de aanslagplegers in Brussel en Parijs is in hoeverre het geloof een rol speelt. De meningen zijn verdeeld. Er zijn grof weg drie invalshoeken. De eerste is, dat zij vooral worden gedreven door hun troosteloze bestaan met weinig uitzicht op een volwaardige acceptatie in de samenleving. De islam is niet hun voornaamste drijfveer. De tweede is dat zij hun huidige situatie als uitgangspunt nemen en er vervolgens als gelegenheidsexcuus een islamsaus overheen gooien. De derde is dat zij in deze aanslagen eerst en vooral worden gestimuleerd door wat hun geloof over de situatie zegt en wat de Koran hen gebiedt.

Wat leert het ons als we beginnen met samen op te lopen.

Een deel van de moslimjongeren voelt zich achtergesteld, tweederangsburgers en gediscrimineerd. In welke mate hiervan sprake is en of zij alle verwijten ook terecht uiten en er zelf voldoende aan doen om een betere positie te verwerven dan wel eenzijdig naar de oorzaken kijken, feit is dat de omstandigheden in de sloppenwijken waar zij wonen niet bevorderlijk zijn voor een optimistische blik op de toekomst. U en ik zouden er ook niet vrolijk van worden. Tot zover staan wij beide op de eerste tree van de roltrap naar aanslagen.

Vervolgens ervaren zij dat tot hun woede anderen (christelijke gelovigen, agnosten en atheïsten, meer neutraal gesteld de westerse machten) hun familie, landgenoten en geloofsgenoten aanvallen, bombarderen en doden. Zij voelen zich enerzijds machteloos en anderzijds aangesproken om in het geweer te komen.

Hun eigen positie en deze oorlogsfeiten doen woede omslaan in haat. Tot zover kan ik dit ook begrijpen en stijgen wij parallel op die roltrap.

Er spelen rond deze strijdgebeurtenissen talloze complificerende factoren, onder andere dat IS als islamitische beweging ook hun familie aanvalt, onderdrukt of doodt, maar woede en haat laten zelden ruimte voor genuanceerde afwegingen. Het wij-zij-denken of het wit-zwart-denken is geboren.

In derde instantie baart haat wraakgevoelens. Zeker op een bed van al of niet vermeende verongelijktheid. Zij besluiten tot gewelddadige aanslagen op willekeurig wie van hun ‘tegenstanders’. Er kunnen zich zelfs moslims bevinden onder de slachtoffers. In deze fase voelen zij zich gesterkt door hun geloof dat zegt dat je je vijanden mag doden en geeft de Koran hen teksten die zij of rechtstreeks of interpretatief als aansporing uitleggen. En zoniet die teksten dan ten minste hun orthodoxe voorgangers in de moskeeën. Hier haak ik af en komt mijn roltrap tot stilstand. Ik heb dat geloof niet en accepteer nooit voorgangers die tot dergelijke aanmoedigingen of goedkeuringen komen.

Tot slot zijn er dan nog zeer persoonlijke geloofsmomenten. Zij die zich opblazen zijn niet van mening dat hun uiteengereten lichaam bijeen wordt geveegd en verbrand. Einde verhaal. Integendeel, Allah maakt er weer één geheel van en voert hen voor eeuwig binnen in de gelukzaligheid van het paradijs, terwijl zij op aarde door familie en landgenoten worden vereerd als martelaren. Hier maakt mijn roltrap zelfs de tegengestelde beweging.

Hoe dan ook, of van meet af aan nemen zij het geloof als hun uitgangspunt of zij zien er een extra stimulans in dat hen op voorhand verontschuldigd en juist extra gelovig maakt, maar een feit blijft dat zij een sterke connectie met de islam en de Koran hebben. Vooraf al of onderweg.

Dus los van alle details, zijdelingse of rechtstreekse overwegingen, het geloof en de bijzondere gevolgen ervan vormen beweegredenen voor hun gedrag. Als feit is dit onmiskenbaar en onloochenbaar.

Het zullen moslims zelf zijn die moeten aangeven dat aan de islam deze beweegredenen niet moeten of kunnen worden ontleend. Een universeel beroep op medemenselijkheid maakt geen indruk. Ook geldt dat onze normen en waarden niet overtuigend zijn, als was het maar omdat we die zelf ook niet altijd voluit hanteren. Vrijdenken in combinatie met persoonlijk inzicht biedt meer kansen. Maar waar is die roltrap?

Interessante artikelen

Enige dagen terug verdedigde ik Dijsselbloem en zijn uitspraken. Inmiddels hebben heel wat columnisten en andere commentaarlevers, vooral ook ingezonden brievenschrijvers zijn openheid en eerlijkheid,


Dit artikel gaat niet over astronomie, maar over de wankelende continuïteit van drukwerk. Het is eigenlijk een artikel van Joao Magueijo gezien de ruimhartige aanhalingen van zijn woorden. Ik hoop, da


De ISIS-beweging heeft haar doel duidelijk gemaakt. Het zal niemand verwonderen. De opstandige beweging wil een orthodoxe, islamitische staat vestigen. De bevolking, laat staan de tegenstanders in het