Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Soms is niets zo verraderlijk of verwarrend als het gebruik van grote getallen en percentages. Een Turkse Nederlander in Zeeland deed twee PvdA-ers opstappen. Wat zei hij? Wij moesten de gebeurtenissen in Turkije vanuit het Turkse perspectief zien en daarmee relativeren. De zuivering van 80.000 Turkse rechters, docenten, agenten etc. moest worden afgemeten aan de totale bevolking van Turkije. Een groot land immers.

Wat hij impliceerde is dit. In Turkije wonen bijna 80 miljoen mensen. 80.000 weggestuurde ‘verraders’ is dus slechts 0,1 procent van de hele bevolking.

 

Ik geef u nog een paar getallen. 40.000 op een bevolking van bijna 7 miljard. Dat is minder dan éénduizendste procent. Verwaarloosbaar dus. Alleen! Die 40.000 vertegenwoordigen wel het aantal kinderen dat per dag in de wereld sterft aan ondervoeding. Honger dus.

Nog steeds relativeren? Ja, maar als tegenwerping geldt, dat die 80.000 maar 1 keer zijn weggestuurd. Die 40.000 kinderen zijn per dag en dus op een heel jaar gerekend 14,6 miljoen hongerdoden. Dat is dus wel even wat meer.

Echter, 14,6 miljoen is slechts 0,2 procent op 7 miljard. In de benadering van deze PvdA-bestuurder met een Turkse achtergrond in Zeeland dus als percentage nog steeds geen verwijt waard. De wereld is een groot land en dit sneuvelaantal moet je in dat licht zien. Zo redeneert hij over die zuivering.

Trek uw eigen conclusie.

 

Terecht mijns inziens dat de twee PvdA-raadsleden zich bedachten toen zij merkten dat het partijbestuur niet afwijzend of kritisch reageerde op de uitlatingen van deze Gedeputeerde.

Het gaat mij niet om de PvdA. Dit goochelen met getallen gebeurt aan de lopende band. Een laatste voorbeeld. Nederland telt een dalend aantal werklozen. Naar het heet nog maar zo’n 6%. Dat zijn mensen zonder werk die werk hadden. Wat in deze cijferij niet zit, is dat Nederland nog ongeveer 2 miljoen mensen telt, die kunnen werken (qua gezondheid en leeftijd), maar zich kansloos achten om aan een baan te komen om wat voor reden ook, al was het maar voor een dag of twee, drie per week. En er dus maar van af zien. Over de niet werkende werkwilligen lees ik of hoor ik in de politieke verslagen zelden of nooit iets.

Ik begrijp ook wel dat volledige werkgelegenheid onhaalbaar is. Dat zou immers betekenen dat er voor iedereen die kan en wil werken een baan is voor een redelijk aantal uren. Zo werkt de economie niet. Maar dat wij eens naar de samenleving moeten kijken vanuit dit perspectief van 10 miljoen werkwilligen dan wel kunnende ‘werkers’ tref ik zelden aan.

Interessante artikelen

De wereld wil graag eenheid in de zin van eensgezindheid over de hoge waarde van vrede. Geen oorlogen meer, onderling respect en eerbied voor elkaars domeinen. Dit betekent ook geen zucht naar expansi


Privacy bestaat niet meer, is de titel. Als dit absolute vormen zou gaan aannemen wordt ook onze persoonlijkheid aangetast, voeg ik eraan toe.

Peter Olsthoorn schreef een inzichtelijk boek over de ve