Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

  

Eerder schreef ik dat geld in de sport de dood betekende voor sportiviteit. Wedstrijden in het voetbal tussen een club met honderden miljoenen aan budget en een vereniging met enkele tientallen euro’s is wat iedereen weet een ongelijke strijd. Het is als een formule 1 race, waarbij de ene racer rijdt in een superbolide en de ander in een opgevoerde tweedehands.

Nu lezen we weer iets dat de zaak nog verergert. Mocht het waar blijken dan sluist Ronaldo miljoenen weg om het oog van de belastingen te ontlopen. Deze speler acht het ook een sport om de belastinginspecteur te passeren. Getver. Je bezit al enige tientallen miljoenen waarvan je riant kan leven na je 32ste en probeert die rijkdom nog te verdubbelen door het land waar je speelt in de maling te nemen.

 

Hoe, meneer Ronaldo en aanverwante buitenspel spelende veelverdieners, voel je je ten opzichte van het veel zwaardere gezwoeg en de grote verantwoordelijkheden van bijvoorbeeld de artsen zonder grenzen? Waarom gaan daar de sporttalkshow daar niet over, maar zevert Johan Derksen over helemaal niets vergeleken bij deze overtredingen. Omdat hij zelf dik verdient aan zijn slappe geklets over een sport waarover al decennia niets nieuws is te vertellen. Tikkie terug, tikkie breed, tikkie op de kieper. Op zijn best leuk, als je de prutserij voor lief en humoristisch neemt zelfs onderhoudend, zoals de clown die van de evenwichtsbalk lazert, maar verder nietszeggend is seizoen na seizoen. Wat moet een kritische toeschouwer met een opmerking van de reporter die zijn verslag doorspekt met opmerkingen, dat 32 jaar geleden club X voor het laatst won van club Y. Als er nog dezelfde spelers in het veld staan. Was dat maar zo, dan was het echt genieten: de 60-jarigen tegen de 62-jarigen.

We kennen inmiddels sportverlakkerij in de match fixing, de teruggave van met dope verkregen medailles van wielrenner dopekoning Armstrong, die echter geen cent teruggaf van zijn oneerlijk verdiende dollars, en de achterbakse stemmenkoop van hen die voor een wereldkampioenschap moesten voteren in plaats a of b bij de internationale sportbonden, waar Blatteren bargoens is voor graaien.

Ik zou elke week een uitzending willen volgen van het winnen van levens in ondermaatse operatiekamers onder erbarmelijke omstandigheden in achtergebleven of nog erger oorlogsgebieden. De inzet van die verplegers en dokters kent geen zwakke spelmomenten, aanvallen van achteren of verwondingen van belastinginspecteurs en daarmee landsbelangen. Kom op Smeets. Kom eens met een sportboek waar de ongelijkheden van afdruipen en waarin je jouw bewuste blinddoek afdoet. Het kan nog. Breng sport terug naar wat het ooit beoogde te zijn: een krachtmeting tussen gelijken met ieder zijn specifieke fysische eigenschappen, niet van veelverdieners bij clubs die in schuldenopzicht verliezen van elke provinciale vereniging.

Naar welke competitie kijken we eigenlijk?

Interessante artikelen

Er was eens. Met deze drie woorden beginnen sprookjes of een betoog over liefst feitelijke geschiedeniszaken. Er komt ooit is de aanhef van een zin die iets vertelt over de toekomst. Het gaat dan om m


Een mens waant zich baas over zichzelf en eigenlijk ook wel over zijn leven en alles wat zich daarin afspeelt. We weten dat dit niet helemaal waar is. Sommigen hebben veel meer te vertellen en uit te


Lance Armstrong biecht op. Alhoewel ? Ik krijg alleen maar meer argwaan en afschuw over de man. Ik leg u uit waarom.

Eerst liegt de man 15 jaar lang. Hij loog niet bescheiden, maar snoeihard. Vele ke