Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

IEen koopman of –vrouw prijst op de markt zijn of haar waren aan. (Eigenlijk zouden we hen verkoopmannen en –vrouwen moeten noemen). U gaat vrijwilllig naar die markt op eigen initiatief en neemt kennis van die aanprijzingen zolang of kort als het u uitkomt.

Dat wordt anders als die koopman met u oploopt naar huis en onderweg bllijft jengelen. Laat staan als hij vervolgens nog tien keer op uw huisbel drukt of zelfs binnendringt. U zou er snel klaar mee zijn. Maar het verweer tegen reclame nadert machteloosheid.

Vreemd genoeg accepteren we die opdringerigheid en onvermoeibare aanprijzingen wel als het om mediale reclame gaat. We ergeren ons paars, zitten absoluut niet op folders, programmaonderbrekingen of computercookies te wachten. Dat wil zeggen : we zappen, klikken weg, zoeken reclamerust als was het een eindeloos spelletje tikkertje.

Reclame is op zoek naar uw grens waar moedeloosheid en gelatenheid uw weerstand verzwakken. Het ergste is dat dit ook nog geldt voor schadelijke producten. Aan tabaksreclame zijn nu grenzen gesteld. Maar voor suikergoed (frisdranken bijv.) geldt die ban nog niet. En zo zijn er meer schadelijke aanbiedingen. Reclame en de vrijheid tot niet aflatende herhaling mikken op verslaving. Als u één keer bezwijkt, houdt het niet op. U wordt eerder nog een groter dartbord. Na een aankoop.

Met de moderne ict-mogelijkheden is de deur naar lastig vallen nog verder opengezet. Om hacken en andere inbreuken op uw privacy te voorkomen moet u zich inmiddels tegen oplopende kosten wapenen. Zittend aan tafel of achter bureau moet u steeds sterkere barricades opwerpen. Zelfs om bij uw eigen bankzaken te komen moet u zich door cookies heen worstelen en als u aangeeft deze niet op prijs te stellen moet u in actie komen. Ik wil thuis geen marktgekrakeel op mijn scherm. Ben ik op iets uit, dan zoek ik het op, ga naar de winkel of neem de bus naar de markt.

We hebben de mond vol van vrijheid. Vrijheid van drukpers, mening politieke keuze en levensovertuiging. Men mag er van mij vrijheid van reclame aan toevoegen. Zoals het nu wordt uitgeoefend heeft het iets weg van water boarding. Niet langer bevindt de markt zich in het centrum van dorp of stad. Zij is uitgebreid tot in uw huis en in uw spullen. Dat is de prijs die we betalen om zelf met de hele wereld in contact te kunnen zijn. Landsgrenzen zijn er op veel plaatsen nog wel. Maar marktgrenzen zijn opgerekt of bijkans volledig verdwenen. U bent wereldburger, maar daardoor ook wereldklant. Gewild of ongewild. Dat geldt nu voor reclame, voor nepnieuws, voor propaganda. U bent geen ontvanger meer van deze vormen van informatie maar doelwit.

Het is wederkerig. Als u zich met alles wilt bemoeien, bemoeit ook alles zich met u. Het omgekeerde geldt ook. Kenmerkend is dat van de weeromstuit de overheid en de zakenwereld zichzelf steeds minder laten benaderen. Dat wil zeggen, dat u minder dan vroeger aan hun kant met mensen te maken krijgt. Reclameren moet vooral eerst digitaal. U kijgt een geporgrammeerde robot aan de lijn. De markt houdt u in dit opzicht op afstand. In feite gebeurt hetzelfde als u in toenemende mate uw spullen digitaal koopt.

De wereld verandert snel heet het. Als deze gang van zaken tot die veranderingen moet worden gerekend krijgen we de paradox dat naarmate er meer mensen komen de contacten asocialer worden. Het is een voorbeeld van de wet van Warner: alles verkeert ooit in zijn tegendeel. De technologie wordt uw grootste socius. De sociale wereld verandert in een dingenmaatschappij. Alles en iedereen dingt naar uw aandacht. Met of zonder uw toestemming. Ik begon mijn blog met de opmerking dat reclame porbeert u verslavend te maken, maar sluit af met de constatering dat reclame ook verslaafd is aan u.

Interessante artikelen

Social media het panacee voor alles? Gisteren heb ik voor de Hanze Business School gefungeerd als externe deskundige /examinator in afrondende interviews over hun onderzoekswerk, dat zij in scripties


De kwaliteit van het zingen is niet langer de essentie van het songfestival. Ook hier hebben marktwerking, techniek en politiek een nare invloed. Die kwaliteit berust bij vier componenten: een goede o


12.000 ste seconde was het verschil tussen goud en zilver. 3000-ste seconden was een paar dagen later het verschil tussen goud en zilver. Waar zijn we mee bezig? Wat het menselijke oog niet eens kan w