Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Benito van Sutri (11e eeuw), een devoot aanhanger van Paus Gregorius, stelde een gedragscode op voor christelijke ridders. Hij leerde hen letterlijk mores. De zeven gedragsvoorschriften, zo ben ik van mening, vormen een leerzame en tot nadenken stemmende maatstaf voor pr-specialisten. In hoeverre herkent deze beroepsgroep zich in de toentertijd ideaal geachte moraal?

1. Christelijke ridders moesten hun vorsten toegedaan zijn. Lees voor vorsten bestuursvoorzitters of directies en de overeenkomst waar het gaat om belangenverdediging is duidelijk. Staan voor het eigen huis en diens hoogste leider, maar zoals uit navolgende regels bliljkt kent dit een absolute, interne  kant en een externe gedragsuiting.

2. Zij mogen niet op roof uit zijn. De ridders dienden zich in te zetten voor vorst en vaderland, voor de goede zaak. Zij mochten niet uit zijn op eigen gewin.Zo konden zij ook niet aan concurrerende machtsposities komen, want daar zijn rijkdom en bezit fundamenteel voor.

3. Zij moesten het eigen leven veil hebben ter bescherming van de vorst. Dit gaat wat ver; het leven geven voor de directies, maar we hebben het hier wel over tijden waarin sterven voor de vorst als eervol  en eeuwige roembrengend werd gezien. Het persoonlijke belang staat verre van voorop. Het persoonlijk belang is juist het dienen van wie boven jou gesteld is. In de moderne tijd kan dit worden vertaald naar het opgeven van je positie, als het organisatiebelang hierom vraagt.

4. Christelijke ridders dienden te strijden van de res publica tot het bittere einde. Opkomen voor de publieke zaak. Dus voor het volk. Dit toont behalve het hiërarchische belang (de vorst) ook de verdediging van de eigen samenleving (volk en vaderland). Benito van Sutri maakt niet duidelijk hoe om te gaan met kwesties, waarin het opkomen voor de vorst strijdig is met de verdediging van de res publica. Wat te doen met ridderlijke klokkenluiders? Of ridders die de zijde (=belang) van het publiek kozen? Een waar dilemma, want ook in dit geval wordt uiteraard met de frase 'tot het bittere einde' de dood bedoeld.

Zij moesten scheurmakers en ketters bevechten. Dit zal het pr-hart raken. Afvalligen, opstandigen, verkwanselaars van het bedrijfsbelang en imagobeschadigers dienen te worden bestreden. Dit vormt één van de kernpunten van het pr-vak.

Zij dienden armen, weduwen en wezen te verdedigen. Een opstelling of opdracht die ook heden ten dage nog voluit aanwezig is. De verschoppeling, de zwakkere moet worden beschermd en ontzien. Het is de externe kant van het ridderen. Je vecht, strijdt en komt op voor, maar je belaagt niet de armlastigen en zeker geen vrouwen en kinderen.

Zij mochten de belofte van trouw niet breken en hun vorsten niet meinedig worden. Loyaliteit wordt in deze gedragsregel tot absolute hoogte gevoerd. Ook deze regel herbergt ethische dilemma's in de dagpraktijk. In dit opzicht is er nog niets veranderd.

Behalve die verregaande daad van het strijden tot het bittere einde valt er veel te herkennen, voor wie vorst en vaderland vervangt voor directie en buitenwereld. In hoeverre zouden deze mores ook van toepassing zijn op voorlichters? En wat mijns inziens ook interessant is: als de directie of de ceo onze vorst is, voor wie komen zij dan op als we één niveau hoger de ridderregels van toepassing verklaren op die bestuurders van organisaties en van overheidsdiensten? De bankiers bijvoorbeeld. Of de projectontwikkelaars. Of rokkenjagende politici. Of wanen zij zich vorsten?

Interessante artikelen

Er is een voorlopige selectie van Nederlandse deelnemers aan de Olympische Spelen. De groep vrouwen telt tot dusver 110 leden, de mannen komen tot 78. De XX-afvaardiging is talrijker dan de XY-delegat


De media melden dat wetenschappers van de Universiteit van Cambridge en de Erasmus universiteit hebben berekend dat de opwarming van de pool de samenleving 60 triljoen euro kan gaan kosten (ofwel 60.0