Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De Tweede Wet van de Thermodynamica zegt, dat bij elke overgang van energie van de ene vorm in een andere vorm nuttige energie verloren gaat. Anders gezegd die overgang verloopt niet 100% effectief.

Alledaags voorbeeld: u zet bij autorijden brandstof om in beweging cq snelheid. Maar door tegenwind of bandencontact met de weg gaat een beetje brandstofbedoeling verloren. Dat proces kennen we als entropie.

Wetenschappers zien dit proces ook terug in het heelal als totaal. Bijvoorbeeld de fotonen van de zon die verder onnuttig dat heelal in suizen anders dan voor aards nut als plantengroei en hergebruik via zonnepanelen. Die zon sterft uit over 4 tot 5 miljard jaar, maar die energie wordt niet allemaal omgezet in organische groei.

Die doorgaande entropie zou uiteindelijk leiden tot de warmtedood van het heelal. Ergens rond -273graden Kelvin waarbij er niks meer beweegt of temperatuursverschil laat zien. Plastisch gezegd: de dood in de pot.

Tot zover niets nieuws. Maar nu komt-ie.

Sinds kort is de theorie dat wij slechts 5 procent van alle heelalinhoud kunnen zien. 95 procent bestaat voor circa 25 procent uit donkere materie en 70 procent uit donkere energie. Het spul is er wel, maar niet waar te nemen behalve door indirecte waarnemingen in zijn bestaan te ontdekken. Zeer recent heeft men zwaartekracht effecten geconstateerd veroorzaakt door die donkere materie/energie. De theorie heeft hiermee een eerste feitelijke onderbouwing gekregen.

Eén van de vragen is natuurlijk waar komt dat onzichtbare spul vandaan. Hierbij een originele maar wellicht onzinnige gedachte mijnerzijds. Dat donkere spul is entropisch afval, een soort verouderings- en slijtage product van een vitale kosmos.

Hoe kan die kosmos aan dat proces richting warmtedood ontkomen en voortleven? Dat doet het door complexificatie. Door steeds ingewikkelder structuren tot op organisch niveau te scheppen. Maar dat heelal heeft toch geen hersenen of bewustzijn van zijn teloorgang en geen overlevingsdoel! Mis, wij zijn met ons brein een fase in dat proces. Wij betrekken die bestaans- en zingevingsvraag op ons zelf en onze actieradius. Wat als we onderdeel zijn van een veel grotere strijd. Wellicht is er elders ook nog informatie die zo complex is geworden dat het daarmee als product van de kosmos vecht voor overleven tegen de entropie in. Bedenk dat wij zijn gevormd uit zwaardere elementen, dus meer complexe atomaire structuren dan waterstof en helium waaruit de zon bestaat. En die zwaardere elementen vormt de zon in haar stervensproces door zo heet en compact te worden dat atomen zich verbinden tot die bouwstenen van organisch leven, zoals stikstof, zuurstof, ijzer, fosfor en nog het een en ander., die de moeder van het licht uitstoot, een soort geboortestof

Wij zijn kinderen van het licht. Het doel van ons bestaan is daarmee een bijdrage te leveren aan dat overlevingsgevecht door de fase van breinvorming en reflectievermogen. Het object heelal wordt daarmee subjectief. Voor die fase is georganiseerde structuur nodig ofte wel in-form-are, in structuur brengen. Die informatie, zo zeggen wetenschappers wel, staat aan de wieg van de heelalvorming. In ons mensen is die fase in een voor ons bijzonder stadium beland, omdat we het actuele ‘hoogtepunt’ vormen, een fase onderweg waarvan wij het begin vormen samen met de organische wezens die ons voorafgingen in de evolutionaire ontwikkeling. Hier op aarde en mogelijk ook elders in dat heelal. Het steekt daarbij niet op een op een jaartje.

Mochten deze suggestie en redenering kloppen dan hebben we geen geloof meer nodig, kennen we onze rol, positie en betekenis in het geheel en beseffen dat onze denken uiterst hoogstaand is als kern van onze bestaansfase. Dat we maar tussen 50 en 100 jaar meegaan is kort en tegelijk relatief lang. Energie gaat nooit verloren, wel dat informatieproces, de eendagsvlieg telt slechts 24 uur, de berg miljoenen jaren en de toekomst is oneindig als het heelal dit proces van entropie wint en dus overleeft.

Interessante artikelen

Het gerucht               

(een politiek sprookje)

 

Er was er eens een groot land met een almachtige tsaar.

Het volk beminde hem zeer, maar wist dat daar

In het paleiscomplex ook anderen die ma


Als de politiek en de leiders één ding duidelijk maken is dat het volslagen gebrek aan volledige en volwassen informatie naar de burgers. Het is opvallend hoe vaak de laatste tijd vraagtekens worden g


IS, Syrië en vluchtelingen op een rij

De onmenselijke rimram met en in Syrië levert inmiddels de volgende ellende op.

Rutte zei dat hij binnen 6 tot 8 weken de instroom van vluchtelingen wilde terug