Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Kunnen we die imam met zijn haatpreek nu wel of niet aanpakken? De vrijheid van meningsuiting acht Nederland een groot goed, maar brengt ons in toenemende mate in problemen. Moet die vrijheid worden ingeperkt als het om uitspraken gaat, die discrimineren, racistisch zijn, tot haat oproepen of bedreigend zijn?

Rechters moeten de wet hanteren, maar zijn geen taalkundigen. Die wet en de daarin verwoorde vrijheid betekenen niet dat alles zomaar kan worden gezegd. Diezelfde wet geeft echter niet scherp en onbediscusieerbaar aan waneer iets een mening is en wanneer niet.

Zeggen ‘ik vind Rutte een klootzak’ mag, want dat is een oordeel en een mening. Die meningsuiting hoeft niet feitelijk waar te zijn en ook niet te worden beargumenteerd. Iemand uitschelden voor klootzak is m.i. echter niet het verkondigen van een mening. Toch mag u mag iedereen op die manier uitschelden, maar niet een politieagent, want op belediging van een ambtenaar in functie staat een straf. Wat zegt dit over de positie van Rutte overigens?

Vloeken mag, maar het is geen mening. Als je dan hoort wat agenten naar hun hoofd geslingerd krijgen of scheidsrechters in het voetbal, dan vraag je je af waarom de belastingen niet kunnen worden verlaagd, als je verneemt hoe vaak schelden kan worden beboet. Maar dit terzijde.ter

Het woordenboek biedt weinig steun. Van Dale geeft bij mening vijf betekenissen.

  1. Voornemen, plan, van mening zijn, maar die betekenis is verouderd;
  2. Bedoeling, oogmerk;
  3. Betekenis, maar ook dit is verouderd gebruik;
  4. Gevoelen, oordeel;

Beste rechter, ga er maar aan staan. Bij de Wilders-zaak aangaande zijn ‘minder, minder, Marokkanen’ moet de rechtbank uit één van deze betekenissen kiezen; het OM trouwens ook.

De toevoeging van Wilders ‘dan gaan we daaraan werken’ toont dat hij zijn uitspraak ook in die oude betekenis van 1 = voornemen gebruikt.

Bestaat er zoiets als de vrijheid van voornemen? Wis- en waarachtig. Zie bij moord. Het maakt nogal wat uit of je iemand in een opwelling doodt of als resultaat van een bewust voornemen. Ik wil minder mensen op de wereld, mag u in alle vrijehid zeggen. Ik ben voornemens geen kinderen te nemen om het goede voorbeeld te geven, mag ook. Maar Wilders’ uitspraak gaat in de fout op het moment dat hij hieraan een specifieke bevolkingsgroep koppelt: Marokkanen of Marokkaanse Nederlanders.

Als hij echter zich verdedigt met te wijzen op betekenis 3 uit Van Dale komt de fout anders te liggen. Hij kan dan zeggen ‘ik bedoelde met Marokkanen, criminele, zich onbetamelijk gedragende groepen uit die Marokkaanse gemeenschap met name jongeren.’

Zijn bedoeling komt dan overeen met wat heel veel Nederlanders ook vinden;’criminele figuren, wangedrag vertonenen burgers, daar zitten we niet op te wachten.’

Als algemeen geldende uitspraak is dit een mening en die mag in alle vrijheid worden geuit. Dus als je politiek roept ‘ik wil minder criminelen’ dan mag het. Als je dat koppelt aan een volk cq volksaanduiding, dan mag het niet.

De Van Dale-betekenissen onder 4 en 5 gaan op voor Wilders’ uitspraak, maar hij had andermaal niet een specifieke bevolkingsgroep mogen noemen.

Wat moet de rechter nu doen, gesteld dat Wilders ook nog zegt: ‘Sorry, edelachtbare, ik heb mij versproken in het vuur van de avond.’

 

Nu naar die imam, waarbij het nog ingewikkelder wordt. Minister van Justitie en OM zeggen, als de imam spreekt van ‘afvallige moslim’ aangaande Aboutaleb dan kan dit als oordeel of mening door de beugel. Wanneer we echter in de taal en het geloof van die imam duiken, krijgt die uitspraak een veel bedoelender betekenis. In zijn geloofswoordenboek staat dat afvalligheid met de dood moet worden bestraft. De imam stelt zich daarmee op als rechter en dat nu kan in Nederland niet. De strekking van zijn woorden krijgt een veel dreigender betekenis die ook terug te vinden moet zijn in de islam-stellingen als zodanig en in zijn toespraak van een uur.

Nederland kent het lastige begrip van de vrijheid van meningsuiting. Ook van de vrijheid van geloof. Maar de vrijheid van toepassing van alle geloofsartikelen kennen we niet. In beginsel gaat er niets boven de wet.

Wat we in feite hier dus zien is een botsing tussen de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst, daar waar godsdienst boven de wet wordt gesteld of zijn geloofswetten wenst te zien uitgevoerd. De scheiding van kerk en staat is volledig in het geding en stelt de minister dus voor een nog veel groter problem dan alleen de uitspraak zelf. Dat geldt gelijktijdig voor de rechtspraak.

(Ik kreeg al enige commentaren. Het antwoord is: als men een geloof en zijn regels hoger stelt dan de Grondwet is dit geen mening, maar een keuze tussen twee leefsystem. In Nederland geldt de grondwet als hoogste norm. Je kunt hier dan dus niet leven naar de wet. Men kan hier wel vertoeven maar niet stemmen of handelen conform die ongrondwettelijke stellingname dat de sharia het hoogste recht is.)

Interessante artikelen

Diverse deskundigen wijzen op de troosteloze, Parijse woonwijken, die we kennen als de banlieues. Of als Molenbeek. Hier groeien jonge mensen op zonder vooruitzichten op werk, volledige acceptatie, we


Deal

Er was veel mis in de bonnetjesaffaire en de deal met Cees H. Het draaide allemaal om gebrekkige informatie of achtergehouden informatie tegenover het parlement. Ergo om communicatie. Hier en da