Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Minister Blok moet nog een keer spitsroeden lopen. Zijn uitspraken over failed states en aanverwante vallen in de kamer en bij partijen verkeerd. Het is duidelijk dat de minister als persoon zijn eigen mening gaf. Hij heeft zich niet versproken. Intrekken zou dwaas zijn. Hij toont zich dan geen kerel met ruggengraat en bovendien blijft hij dan bevlekt, want het is een ieder natuurlijk duidelijk dat hij er wel zo over denkt.

Kern van de kritiek is, dat hij zijn eigen mening niet had mogen geven als minister omdat dit ongepast is en de diplomatieke betrekkingen schaadt. Hij vertegenwoordigt het kabinet en dat heeft deze opvatting niet. We moeten dus aanvaarden dat regeringsleden nooit echt hun eigen mening geven.

Dat nu is wrang en paradoxaal. Een land dat pal heet te staan voor de vrijheid van meningsuiting, eist van zijn leiders dat zij dit vooral niet doen in hun functie. Maar hoe kun je bij herhaling commentaar geven op gebeurtenissen en je er telkens van bewust zijn dat je het de facto niet mee eens bent met wat je uispreekt. Dat moet toch permanente hoofdpijn opleveren. We moeten dan ook journalisten verbieden voortdurend te vragen naar de mening van een minister of staatssecretaris. De goede vraag is telkens over alles: wat vindt het kabinet ervan? Of we moeten verwachten dat ministers voortdurend antwoorden: “U vraagt naar mijn mening, maar in mijn positie heb ik geen eigen mening. Dat weet u sinds Blok en alle voorgaande gevallen. Wij, regeringsleden hebben geen vrijheid van meningsuiting.”

Zo zitten we dus opgescheept, dat in Nederland een hoge waarde, die meningsvrijheid, uitgerekend op het niveau van onze leiders, niet kan of mag worden toegepast. Diplomatie is praten met meel in de mond. We kennen dus tenminste twee hoge waarden: 1) de vrijheid van meningsuiting en 2) de plicht tot het dragen van een muilkorf. Ik vrees dat dit het verspreiden van nepnieuws en leugens bevordert. Nu is dat, zo leert ons de geschiedenis, een verschijnsel van alle tijden. Innovatief zijn betreft derhalve vooral de technische uitvindingen. Ons gedrag daarentegen is knap ouderwets.

Het leert wel. We weten nu dat in die opgehitste menigte Pakistani, die schreeuwde “Dood aan Holland’ geen diplomaten zaten. We kunnen dus met een gerust hart weer zaken doen.

Interessante artikelen

Social media het panacee voor alles? Gisteren heb ik voor de Hanze Business School gefungeerd als externe deskundige /examinator in afrondende interviews over hun onderzoekswerk, dat zij in scripties


Dat woorden en begrippen in de loop van de tijd aan verandering onderhevig zijn is een gegeven van alle tijden. Van sommige woorden vind ik dit jammer. Zo’n begrip is het woord held.

 

In de oudhei


Bij tijd en wijle lees ik iets, dat mij doet concluderen, dat het niet beter kan worden uitgesproken of neergeschreven. Bij tijd en wijle schreef ik, omdat er veel meer is dat geen herschrijving of be