Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Ingewikkelde kwesties weergeven met een alledaags beeld kan heel verhelderend werken. Cartoons zijn hiervan een goed voorbeeld. Zelf probeer ik eerst de essenties van complificaties te ontdekken om deze vervolgens tot een algemeen bekend beeld om te zetten.

Neem de grote ongelijkheid in de wereld als het gaat om de verhoudingen aangaande leven en welzijn, die we terugvinden in bezit van geld {rijkdom en armoede} of eten {overdaad en honger}.

Het is klinkklaar dat wij in wat we het westen noemen er beduidend tot amoreel beter op staan dan in andere werelddelen. Tot nu toe proberen wij tevergeefs die kloven of afstanden te dichten. Hier en daar worden verbeteringen geconstateerd, maar ik durf van tevergeefs te spreken als we het tempo van die verbeteringen in ogenschouw nemen. Wanneer zullen we de zaken enigszins hebben gelijk getrokken?

Op papier weten we het wel en ook in gesprekken over universaliteit en mensenrechten. Mensen zijn gelijkwaardig, geen mens is in beginsel meer waard dan een ander. Dat duurt precies tot een minuut na de geboorte. Want onmiddellijk daarna maakt het alle verschil uit waar je wieg staat, wat de levensomstandigheden van je ouders zijn en vanuit welke achterstand je al opgroeiend moet proberen in de betere linies te komen.

En dan nu het beeld. De mensheid staat op een ladder. Een verhoudingsgewijze kleine groep leeft op de betere treden, hoog op die ladder, hoewel ook daar nog fikse verschillen zijn vast te stellen. Die hogergestelden zien de massale groepen onder zich die de lagere treden bevolken, ook zelfs daar nog met behoorlijke verschillen. Zij laten hulpgoederen zakken, maar dalen niet af. Zich gelijkwaardig tonen aan de mensen op de onderste treden betekent een degradatie van hun bestaan, nog los van het feit, dat met afdalen de gemiddelde positie niet beter wordt. Juist omdat het om enorme verschillen in aantallen gaat, is delen op die ladder geen aanlokkelijke optie. Het delen, zelf minder overhouden, wordt als daling ervaren. De minder bedeelden moeten vooral zelf zien op te klauteren naar een westelijk-modaal niveau.

Edoch gezien de crisis rond het klimaat en de vervuiling door de aarde en zijn grenzen worden wij westerlingen zelf gedwongen tot daling, omdat zich een nieuwe ladder voordoet. En om die te bereiken moet je eerst naar beneden. Je kunt namelijk een ladder niet verbouwen waarvan de top bereikt is.

Interessante artikelen