Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Scholieren die protesteren tegen de trage acties die klimaatverandering moeten voorkomen of in ieder geval doen dempen en daarmee opkomen voor hun leefbare toekomst verdienen aandacht en lof. Of het helpt is zeer de vraag. Er doemt een ongekende paradox.

Blijft het bij één keer demonstreren? Want zo’n actie zet natuurlijk geen zoden aan de dijk vanwege de immens ingewikkelde transitie die nodig is en waarvan we niet eens weten of deze zal werken, want vooralsnog warmen we voorlopig nog op.

Die transitie is een kluwen van psychologie, economie, eigenbelang, cultuurverschillen en beleidsproblematiek waar politici en deskundigen vooralsnog geen snelwerkend antwoord op hebben. Tegen 2050 zal blijken dat we er nog lang niet zijn. Van die complexiteit hebben scholieren begrijpelijkerwijze nog  geen flauw benul. Zij zijn nog aan het leren.

Hun jeugdige denken komt tot de wil dat het snel moet veranderen. Binnen een paar jaar al. In hun prime time. Maar de tijd die het vergt om tot merkbare resultaten te komen maakt dat zij nu juist de zwaarte van die omslag hun hele leven zullen voelen en meemaken. In 2050 zijn zij immers al 45 jaar en daarmee in hun tweede levenshelft aanbeland. Zij realiseren zich niet of slechts onvoldoende dat zij het in feite hebben over de toekomst van hun kinderen en kleinkinderen. Daar komen ze snel genoeg achter rond hun 25e levensjaar.

Daar komt nog een zeer sombere gedachte bij. Een teruggang of fundamentele omslag in leefgewoontes en vooral ook energiegebruik is geboden, vooral in het verspillende westen, maar wat het beste zou werken is een drastische terugloop van de wereldbevolking. Deze arme scholieren zullen voor de confrontatie komen te staan dat geen kinderen of kleinkinderen verwekken de facto hun bijdrage zou kunnen zijn, die het snelst werkt. Moten wij hen dat nu al vertellen. Zij komen op voor hun toekomst waarin deze paradox zo zwart is als steenkool: niet geboren worden is beter voor het klimaat dan er aan dood gaan.

Interessante artikelen

Veel van mijn blogs zijn zeer kritische beschouwingen over van alles en nog wat in de grote wereld. Deze keer betreft het een Nederlander die we allen een beetje kennen. Geen miljoenen verdienende top


Minister Blok moet nog een keer spitsroeden lopen. Zijn uitspraken over failed states en aanverwante vallen in de kamer en bij partijen verkeerd. Het is duidelijk dat de minister als persoon zijn eige


50 procent aan inkomen erbij: een kINGsize verhoging, zowel procentueel als nominaal. Het is geen bonus, maar een aandelenuitbreiding, waarmee ook nog eens de belastingen worden omzeild.

Een talksho