Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De discussie over de klimaatcrisis is slechts het halve verhaal.

De aarde warmt op. Daar is geen ontkennen aan. Tot hoever het kan gaan weten we niet. Wel dat we er het nodige aan kunnen doen. Ontkennen heeft geen zin. Als CO2 o.a. niet de oorzaak is, maar een periodieke kosmische omslag is de ellende evengoed niet te overzien. Hoelang het uurt en hoe ver het gaat, blijft vooralsnog nog ongewis. We zullen hoe dan ook in het geweer moeten komen.

Is de oorzaak kosmisch dan rest slechts de vraag hoe lang hebben we nog? Is het door eigen toedoen, dan geldt de vraag kunnen we de opwarming afremmen tot drie, vier of vijf graden? En reusachtig karwei ligt voor ons. Van groeidenken naar een evenwichtssituatie, een gans andere (macro-) economie: geenwinsttoename, productievermeerdering, exportvergroting, ondertussen wel een bevolkingstoename tot 15 miljard en meer bij langere duur.

Een éénkindspolitiek zal niet lukken. Als dat wereldwijd moet, loop je tegen problemen op dat er meer meisjes komen dan jongens en of omgekeerd. En we zitten nog met de religies.

De opwarming een halt toeroepen kan misschien nog lukken,maar hoe bereiken we een afkoeling. En kunnen we die dan weer stoppen.

De christelijke religie in al zijn varianten krijgt het zwaar te verduren. Als God er de hand in heeft, ondergaan we een tweede Ark van Noach-ingreep. Is dat niet het geval, dan bestaat Hij niet of Hij kijkt lusteloos toe hoe zijn schepping zelfmoord pleegt.

Het meest aannemelijk is dan de kosmische variant: zaken ontstaan, zaken vergaan.

Het is al met al geen klimaatcrisis, maar eengroeicrisis, een woekering van de menheid als geheel.

Interessante artikelen

Een week geleden kwam ik tot de conclusie, dat multiculturaliteit niet werkt, als Eén van de deelnemende culturen de andere culturen het bestaansrecht ontzegd en zich op het standpunt stelt, dat alle