Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Dwang, engineering en communicatie zijn de drie categorieën, waarbinnen activiteiten kunnen worden geclusterd, die leiden tot gedragsverandering. Nu Kofi Annan zijn diplomatieke missie zag doodlopen om de strijdende partijen in Syrië rond de spreektafel te krijgen blijven de eerste twee genoemde categorieën over.

Een aantal maanden terug uitte ik mijn verontrusting over het onvermogen tot ingrijpen in de burgeroorlog in Syrië. Daadwerkelijke actie moest praten vervangen, omdat Assad zich door woorden niet laat overtuigen van zijn onmenselijke opstelling en zijn ‘recht’ op dictatorschap. Het uitblijven van een voelbare vorm van druk en ingrijpen zou duizenden slachtoffers meer tot gevolg hebben. Het was geen moeilijke voorzegging. Iedereen kon de bui zien hangen.

Nu heeft VN-diplomaat Kofi Annan zijn vredesmissie afgebroken. Geen van de partijen wilde praten. De vrijheidsstrijders/rebellen ruiken de overwinning of geloven er ten minste in. Als de zucht naar een vreedzaam en democratisch regime hun al niet drijft, dan is er nog de woede over het verlies van kameraden en familieleden en de groeiende revanchegevoelens.  Assad ziet de handelingsonmacht van de wereld en vindt samen met andere leden van de machtselite dat hij revolutionairen mag bestrijden. Bovendien is hij bij opgeven zijn leven niet zeker: het Khadaffi-effect. De wereld (lees Veiligheidsraad) is verdeeld. Duidelijke en verborgen belangen verhinderen de noodzakelijke eensgezindheid binnen dit mondiale graemium.

Annans missie leek van aanvang af aan hopeloos. De belangen zijn onverenigbaar. Dwang, engineering (het zo regelen, dat…) en communicatie zijn volgens Mark Nelissen, de Belgische gedragsbioloog, de drie gedragsveranderende mechanismen. Kennis, houding, gedrag vormen de trits volgens welke communicatoren redeneren, als het gaat om mensen hun meningen (denkgedrag) of acties (doegedrag) te laten wijzigen. Verbindt deze twee trio’s en het zal duidelijk zijn, waarom die hopeloosheid vrijwel 100 procent was. Elk van de partijen bezit alle kennis, die nodig is om a) te weten wat er speelt, b) te weten wat de gevolgen zijn van een burgeroorlog en c) te weten welke belangen dominant zijn. Die kennis bracht juist de vigerende vecht- en vetohoudingen tot stand. En in het verlengde hiervan het gedrag. Van meet af aan was het dus doelmatiger geweest vanuit het perspectief van de vredezoekende buitenstaanders –om het even wie dit allemaal wel of niet zijn- om direct te beginnen met engineering en dwang.

Engineering zou bijvoorbeeld zijn geweest het instellen van een volslagen embargo, te beginnen met wapens. Het bevriezen van alle buitenlandse tegoeden. Assad verklaren tot persona non grata op deze wereld, als dit zou bestaan. Maar ook dit blijkt niet haalbaar. Dwang is bijvoorbeeld de dreiging met gewapend ingrijpen. Maar wie moet dan het initiatief nemen met de kans afkeer en terrorisme over zichzelf af te roepen? Ik heb eerder op deze site betoogd, dat niet zozeer kennis in eerste aanleg tot gedragsverandering leidt, maar gedrag zelf het meest direct met gedrag communiceert. Zeker als de initiële kennis al daar is. Juist ook als je begint met het aardigste verandermechanisme, zijnde communicatie of dialoog, moet daadkracht als stok achter de deur van meet af aan op de spreektafel liggen. Communicatie werkt bij de kracht van duidelijkheid. De gevolgen van falende communicatie moeten van meet af aan glashelder zijn. Kofi Annan had nog geen waterpistool in zijn achterzak.

Irak, Afghanistan, Soedan, Libië zijn even zovele voorbeelden uit de recente tijd, waaruit naar voren komt, dat de ingrijpende wereld zelf in dit soort gevallen onderhevig is aan de trits kennis – houding – gedrag. De kennis, dat er langzamerhand wel erg veel doden vallen. De houding dat we zo niet door kunnen gaan om weg te kijken of eigenbelangen voorop te stellen. Het gedrag dat er nu toch maar eens moet worden ingegrepen. We zijn derhalve niet zozeer in dialoog met de Assads van deze wereld, maar vooral met de eigen moraal.

Interessante artikelen

Onder de kop ‘Overige’ vermeldde informatie vanuit het ministerie van Veiligheid en Justitie de zwaarste misdrijven van asielzoekers c.q. allochtonen, let wel voor zover zij verblijven in centra.

Ik


Anderhalf jaar geleden schreef ik over mijn vermoeden dat er en nieuwe aandoening onderweg was: breinaids. Een mankement aan de hersenen als gevolg van overbelasting. Heden ten dage is er een opmars v