Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

In een streek niet ver van hier leefde eens zo menig dier.

Wat ik heden voor u vertolk, is de geschiedenis van een bijenvolk.

Het was rijk in alle termen en werkte nijver in vele vrije zwermen.

De cellen zaten vol met was, de raten vol met honing

En elke zwerm bezat zijn eigen koning-in

Die dankzij de vruchtbaarheid van haar achterlijfje

De spil was in zo’n bij-bedrijfje.

En naar zijn aard bleef de een thuis in de tros

En verkoos de ander het vrije buiten in het open bos.

Er waren graaf- en hout- en metselbijen, wachters en sociale bijen.

Voor de bevruchting zorgde de dar en de haalbij leverde de nectar.

Het ging het bijenvolk goed en zoals dit gaat

De ene generatie floreerde terwijl de andere het nog leerde.

Tot op een dag, toen drong een sluipwesp met een legboor

In plaats van een angel tot de sociale bijen door.

Hij sprak: ‘Heb nu eens in de gaten,

Dat jullie niet slechts mee moeten darren maar ook praten.

De bijen aangestoken vertaalden

Honingvliegen en ratenbouw tot zaken waarvan zij baalden.

Zij nestelden zich na veel gepraat hoog in de ondernemingsraat.

Het zoemen rond bloemen werd nu het drammen rond zwammen.

De dar werd d’OR en vliegen daar was geen tijd meer voor.

Het gezoemzwam moest worden verdeeld want dat zou in tijd gescheeld.

Dus kwamen er hele rissies hoofd- en bijcommissies.

De koningin en al haar staven werden onder dit gedoe begraven.

Meezoemen werd meedenken, meedenken meebeslissen,

Maar naar de toekomst bleef het gissen.

Soms was men unaniem, maar vaak ook waren de cellen verdeeld,

Waarbij men licht vergat dat alleen celdeling bij de koningin zorgt voor nieuwe teelt.

Want vruchtbaar werk was haar stiel en nu werd zij allengs steriel.

Zij dacht: “Geen bij meer die er dart

En ons huis opbouwt met wat hij haalt uit het gouden bloemenhart.

En gelijk onnut kaf vielen één voor één de zwermen af.

Het vrije veld en bos dat was niet meer en viel voortaan onder Staatsbosbeheer.

Die superimker voor wie elke vrije bij beeft, omdat hij slechts de muil vol van korven heeft.

Moraal:

Van COR naar Korf is slechts een stap en daarom is deez’ fabel bij gevolg geen grap.

Maar wilt u niet dat ik u van een ideaal beroof, beschouw dan inspraak maar als bij-geloof.

Interessante artikelen

Een jaar heeft 365 dagen of 8760 uur. Wie 75 jaar oud wordt, leeft al met al 657.000 uren. Mensen, die dit voor het eerst horen en het getal tot zich door laten dringen, schrikken bijna allen. Een men


Gesponsord en gesubsidieerd Nederland zucht onder bezuinigingen als naweeën van de financiële crisis. Is deze de enige factor of is er meer aan de hand? Is er sprake van een permanente wijziging of te


Minister Blok moet nog een keer spitsroeden lopen. Zijn uitspraken over failed states en aanverwante vallen in de kamer en bij partijen verkeerd. Het is duidelijk dat de minister als persoon zijn eige