Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

In een streek niet ver van hier leefde eens zo menig dier.

Wat ik heden voor u vertolk, is de geschiedenis van een bijenvolk.

Het was rijk in alle termen en werkte nijver in vele vrije zwermen.

De cellen zaten vol met was, de raten vol met honing

En elke zwerm bezat zijn eigen koning-in

Die dankzij de vruchtbaarheid van haar achterlijfje

De spil was in zo’n bij-bedrijfje.

En naar zijn aard bleef de een thuis in de tros

En verkoos de ander het vrije buiten in het open bos.

Er waren graaf- en hout- en metselbijen, wachters en sociale bijen.

Voor de bevruchting zorgde de dar en de haalbij leverde de nectar.

Het ging het bijenvolk goed en zoals dit gaat

De ene generatie floreerde terwijl de andere het nog leerde.

Tot op een dag, toen drong een sluipwesp met een legboor

In plaats van een angel tot de sociale bijen door.

Hij sprak: ‘Heb nu eens in de gaten,

Dat jullie niet slechts mee moeten darren maar ook praten.

De bijen aangestoken vertaalden

Honingvliegen en ratenbouw tot zaken waarvan zij baalden.

Zij nestelden zich na veel gepraat hoog in de ondernemingsraat.

Het zoemen rond bloemen werd nu het drammen rond zwammen.

De dar werd d’OR en vliegen daar was geen tijd meer voor.

Het gezoemzwam moest worden verdeeld want dat zou in tijd gescheeld.

Dus kwamen er hele rissies hoofd- en bijcommissies.

De koningin en al haar staven werden onder dit gedoe begraven.

Meezoemen werd meedenken, meedenken meebeslissen,

Maar naar de toekomst bleef het gissen.

Soms was men unaniem, maar vaak ook waren de cellen verdeeld,

Waarbij men licht vergat dat alleen celdeling bij de koningin zorgt voor nieuwe teelt.

Want vruchtbaar werk was haar stiel en nu werd zij allengs steriel.

Zij dacht: “Geen bij meer die er dart

En ons huis opbouwt met wat hij haalt uit het gouden bloemenhart.

En gelijk onnut kaf vielen één voor één de zwermen af.

Het vrije veld en bos dat was niet meer en viel voortaan onder Staatsbosbeheer.

Die superimker voor wie elke vrije bij beeft, omdat hij slechts de muil vol van korven heeft.

Moraal:

Van COR naar Korf is slechts een stap en daarom is deez’ fabel bij gevolg geen grap.

Maar wilt u niet dat ik u van een ideaal beroof, beschouw dan inspraak maar als bij-geloof.

Interessante artikelen

Dit is het derde en laatste artikel inzake de discussie over tolerantie en intolerantie.

Beknotting van vrijheden ten aanzien van nieuwkomers zou in conflict zijn met onze eigen normen en waarden en


Aan het gesprek van de Griekse premier met de Russische president zitten verschillende aspecten. Griekenland heeft op zeer korte termijn enige miljarden nodig. Zonder dit zoveelste geldinfuus gaat dez


We kennen een harde nauurwet: eten of gegeten worden.  Het is een prekende variant  van  op erop of eronder. Beide zijn m.i. een variant op een universele zijnswet: alles wat energie nodig heeft, haal