Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Nederland heeft veel meer mensen die willen werken dan banen. Achtereenvolgende regeringen weigeren dit in te zien. Emancipatie vereist een wezenlijke verandering. Is er een oplossingsrichting? Werk is niet alleen je brood verdienen, het is ook zingeving en anti-verveling. Werk behoort er niet om rijken rijker te maken.

Eerst de harde cijfers in de vorm van een aftelsom.

Nederland heeft circa 17 miljoen inwoners.

Af: 7 miljoen kinderen (tot 18 jaar) en ouderen (na 65 jaar). Blijven over 10 miljoen tot werk in staan zijnde volwassenen.

Nederland telt 7 miljoen banen volgens het CPB. Maar!!! als baan telt al werk vanaf 12 uur per week. Van die 12-uurs of nog wat uurs-banen kun je niet bestaan. Je verdient er de huur nauwelijks mee, laat staan eten, zorg, energie en kleding (of vakantie, hobby, boeken, cultuurbezoek, kindercadeaus, reiskosten of ouderhulp en studiekosten kinderen).

Reken die uurbanen om naar full time equivalent (fte’s) en je houdt minder dan 5 miljoen banen over met een fte-salaris, een leefbaar inkomen.

Trek die 5 miljoen fte-baanhebbers af van 10 miljoen in beginsel volwassenen en je houdt 5 miljoen mensen over zonder werk.

Stel dat de helft niet wil of hoeft te werken, omdat de partner voldoende verdient en voor wie dus niet willen of niet hoeven geen problemen oplevert.

Dan houden we 2,5 miljoen werkzoekenden over. Voeg daarbij de 700.000 werklozen en je hebt 3,2 miljoen mensen die wel een baan willen.

(bedenk, dat veel van die werklozen een fte-baan hadden en dus af moeten van die 7 miljoenen CPB-banen).

Als je die 2,5 miljoen werkzoekenden benoemd als werklozen (mensen die geen werk hebben maar dat wel willen) dan hebben we dus 3,2 werklozen.

Stel dat de helft hiervan slechts een part-time ambieert en zich dat ook kan permitteren, dan hebben we nog altijd voor die 2,5 miljoen werkzoekenden omgerekend minstens 1,25 miljoen fte-banen nodig. Niet eens meegerekend zijn de bewust-alleenstaanden die per definitie een full-time baan nodig hebben om te kunnen leven.

Kortom, de conclusie is: Nederlanden heeft helemaal geen 700.000 werklozen, maar minstens 2 miljoen of zelfs 3,2 miljoen mensen die willen werken of werk zoeken.

Denken we in ouderwetse oplossingen, dan zouden we de emancipatie van vrouwen moeten terugdraaien. Kinderen en huishouden worden dan weer de full-time vrouwentaak, mannen verdienen de kost. Vrouwen hoeven dan ook niet meer naar school, want waarom een studie als slechts de keuken en de slaapkamer wacht. Dit is het Taliban-model. Uiteraard volstrekt afwijsbaar en hoogst onvrouwelijk gedacht. Nee dus!

Nederland weet al voor geen meter hoe het aan 700.000 banen moet komen, laat staan 3 miljoen. Bovendien komen er jaarlijks nog enige tienduizenden werklozen of welvaartszoekenden dan wel asiel- en werkzoekenden van elders op de wereld bij. De vergrijzing en alle pensioenkosten daaraan verbonden maken ook nog eens dat we de pensioenleeftijd verlengen tot 67 jaar, leidend tot dus meer langer werkenden dan nu bij minder banen.

 

Terug naar 700.000 nieuwe banen voor werklozen van nu. Die moeten komen uit groei, roept onze regering. Helaas dat geldt evenzeer voor Duitsland, Spanje, Italië, eigenllijk alle EU-lidstaten en uiteraard in nog hogere mate voor de armere landen als India, heel Afrika, half Zuid-Amerika, de rest van Azië. Een somber beeld? Inderdaad, maar niet van realiteit gespeend.

De wereld moet dus economisch een ongekende groei bewerkstelligen. Dat vergt energie, vervuilt milieu en vereist dat iedereen zich te pletter koopt aan producten uit een ander land. Het oogt niet als een intelligent model.

Ondertussen schrijdt of holt paradoxaal genoeg de automatisering voort en zweren we in toenemende mate bij robotisering.

 

Oplossingsrichting?

U vindt het wel goed, denk ik, als ik mij voorshands beperkt tot Nederland.

We hebben dus circa 5 miljoen fte-banen. Stel dat we 3 miljoen banen kunnen splitsen in twee maal drie dagen tegen dezelfde salarisvergoedingen.Niet alle banen zijn goed opslpitsbaar.  Zes dagen per week werken tegen hetzelfde inkomen als nu vijf. Beide partners 3 om 3 dagen. Drie om 2 mag ook. Zelfs 2 om 2 dagen als het veel of voldoende verdient. Bij 3 om 3 lopen de kosten per product flink terug en stijgen onze exportkansen, totdat de rest van de wereld ons voorbeeld uiteraard ook volgt.

Die 3 miljoen banen worden bij splitsing 6 miljoen banen plus 2 miljoen ongesplitste, dat is 8 miljoen banen. Iedereen die wil kan aan de slag. Samen heb je een leefbaan. Verkies je alleen te staan, dan zoek je een ongesplitste baan. We hebben nu omgerekend slechts 5 mijoen fte-banen of 7 miljoen, maar dan met al die superdeeltijd-12-uur banen, waarvan je niet kunt leven. Met 700.000 ouderwetse werklozen en velen  zonder een starterssalaris. Is mijn oplossing denkbaar. Is dit geen participeren? Participeren, dat is toch deel-nemen (?).

Interessante artikelen

De Tweede Wet van de Thermodynamica zegt, dat bij elke overgang van energie van de ene vorm in een andere vorm nuttige energie verloren gaat. Anders gezegd die overgang verloopt niet 100% effectief.


Een hartverscheurende misdaad in Parijs kost meer dan tien doden. Omdat de daders de vrijheid in een land niet toestaan. Zij kennen geen ironie, spot of zwarte humor. Achten zichzelf superieur aan and


Mevrouw Lagarde, directeur van het IMF stelt voor Griekenland nog twee jaar te geven om de bezuinigingen en de resultaten ervan aldaar een kans te geven. Dit betekent dat er op korte termijn nog geen