Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Een vergelijking. Elke nacht gooit een onbekende groep vandalen op het Binnenhof de ruiten in van de Tweede en Eerste Kamer-gebouwen. De veiligheid van mensen is niet in het geding. Er is telkens een behoorlijke rotzooi en als het hard waait vliegen de documenten in het rond. Iedere ochtend worden nieuwe ruiten geplaatst. Het vandalenspel herhaalt zich.

We mogen toch aannemen, dat het gezag besluit om onverwijld achter de daders aan te gaan om de oorzaak van de vernielingen weg te nemen. Gedurende de zoektijd wordt de nachtbewaking verscherpt en herhaalde glasbreuk voorkomen. Kortom het probleem wordt langs twee wegen adequaat aangepakt.

Dit is mijn derde poging tot een oplossing. De eerste is de verkoop van alle aardgasvoorraden ter aflossing van de staatsschuld, het bedrag om Groningen uit de dalles te krijgen en geld te incasseren voor de ontwikkeling van Nederland als zonneenergieland nummer 1 tegen 2040 en de derde, onderstaand, is een oplossing voor Groningen zonder al te veel schatkistschade. Nederland kan nooit meer zeggen dat er niet werd meegedacht. Weet men het in Den Haag beter en faal ik met oplossingen, tempis, maar dan ligt er dus wel een betere optie op tafel, want anders kun je buitenstaanders niet afserveren.

Wat is het verschil met de aardbevingen in Groningen? Allereerst kon men de gevolgen van gaswinning aan zien komen. Nu men deze daadwerkelijk ervaart en de veiligheid en het welzijn van burgers in het geding is, zou men de oorzaak kunnen wegnemen en de schade ten spoedigste kunnen repareren of de bewoners schadeloos stellen. Dit gebeurt echter maar ten dele en minister Kamp wacht het zoveelste onderzoek af. Het is duidelijk dat er zwaardere redenen moeten zijn voor deze gefaseerde aanpak, ondanks het feit dat hier wel veiligheid van mensen in het geding is, nog aangevuld met materiële schade en geestelijke onrust en spanningen.

Ik begrijp Kamp’s houding wel.Of liever gezegd zijn positie als verlosser van een op voorhand mislukte baby. De twee uitersten van zijn beslissingslijn liggen buiten zijn bereik. Doorgaan met een ongelimiteerd productieniveau met jarenlang aannemingswerk totdat het gasveld is uitgeput en tot rust komt, is geen optie. Humanitair gezien niet, financieel-economisch niet en redelijkerwijze niet. Binnen de kortste keren stoppen met gasproductie is onmogelijk. Nederland kan op stel en sprong geen andere energiebron met gelijke kwaliteiten in de plaats stellen. Financieel-economisch niet, technisch en materieel niet.

De oplossing ligt echter ook niet in het midden. Een beetjes van beide. Leveringszekerheid van energie is voor Nederland ook een kwestie van veiligheid. Voor het hele land wel te verstaan. Ten dele geldt dit ook voor levering naar buitenlandse afnemers, gezien hun onmogelijkheid vlotjes energie van elders aan te kopen. De verplichtingen hebben niet alleen een humanitaire component, maar ook een financiële (de gasinkomsten), een sociale (het wegvallen van duizenden arbeidsplaatsen), een morele ( onbetrouwbare leveringspartner), een politieke (de verhoudingen tussen buurlanden in de EU) en in mindere mate een geologische ( houden bij stoppen alle kansen op bevingen op). En dit zijn nog slechts de hoogste hordes.

Strikt genomen kan een zo complexe afweging c.q. besluit niet door één bewindsman worden genomen. Daaraan moet het hele kabinet te pas komen en de hele Tweede Kamer. De impasse kan echter ook niet te lang duren.

Als de energie- en gasgerelateerde vraagstukken elkaar in de weg zitten, dan blijft er vooralsnog maar één optie open en dat is (de positie van) de burgers veiligstellen. Dat kost veel geld. Hierbij doen zich dan weer opnieuw lastige afwegingen voor. Die investering bevindt zich in heftig concurrentieweer met extra geld voor de versterking van het leger na jaren van afbraak, met extra geld voor de zorg na de verdeling over honderden gemeentes van centrale aansturing en toenemende kosten voor beveiliging tegen het water, terwijl de gasinkomsten lager worden door lagere olieprijzen en lagere inkomsten uit gas zelf. Zou de economie aantrekken, zoals nu wordt voorspeld voor 2016, dan kan dat extra geld worden geput uit de groei van ’s lands inkomsten, maar dan wordt er dus in betere tijden alweer niets gedaan aan het terugdringen van de staatsschuld.

Er lijkt voorshands meer één oplossing. Haal de directe pijn weg bij de burgers door een snel en ruimhartig plan van aanpak. Adequate reparatie van getroffen woningen en panden, aanvullende vergoeding bij verkoop tot aan een huiswaardeniveau van voor de bevingen of uitkoop. Stel het productieplafond op 30 miljard m3, maar verhoog dit voor enige tijd tot 35 à 37 miljard m3 en betaal uit die opbrengsten van die verhoging het robuuste plan van aanpak. De mate van bevingen zal niet veel schelen (experts zegt u het maar) en de bewoners halen uit de bevingen het geld voor een naar vermogen afdoende oplossing. Baas over eigen beving.

Kortom laat die ruiten op het Binnenhof nog even achterwege en laat daar een warme en tegelijk geestverlichtende wind waaien.

Ps. Het complex van afwegingen en bijkomende factoren en oplossingen lijkt me uitstekend geschikt als format voor een leerzaam televisiebordspel voor John de Mol. Omdat ook elders op de wereld veel van dit soort ingewikkelde vraagstukken leeft, zijn er voor dit programma ook buitenlandse afzetmogelijkheden. Waaruit maar weer de Nederlandse handelsgeest blijkt: zelfs uit hun kopzorgen halen die Waterlanders nog weer handel. W©

Ik dank u voor uw geduld en leesinteresse. De daad ligt nu ook bij u.

Interessante artikelen

Is het werkelijk? Deze vragende uitroep wordt meer en meer realiteit. Schijn, illusie en perceptie overheersen het communicatieproces. Imago en virtualiteit cumuleren naar een can-be samenleving. Is h


De gifgasaanval is een who has done it van de eerste orde. Het NAVO-westen handelt op basis van waarschijnlijkheid. De regeringen van Syrië en Rusland beweren dat er helemaal geen gifgasaanval is gewe


In de Bijbel vind ik geen enkele verwijzing naar de evolutieleer of het feit van de evolutie. In de Koran evenmin. De schrijvers van deze teksten hadden er geen weet van. Als God de teksten heeft inge