Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Twee bewindslieden stappen op. Minister Opstelten wist niet beter of het ging om 2 miljoen gulden bij de deal met de drugsbaron. Ik kan mij niet voorstellen, dat in al die tijd dat de affaire zich voortsleepte deze samenwerkende politici nooit over het bedrag hebben gesproken. Teeven sloot als officier van Justitie deze deal. Hij moet toch geweten hebben om hoeveel geld het uiteindelijk ging. Bonnetje of geen bonnetje. Zoniet dan wordt het nog veel gekker. Zo ja, dan heeft hij zijn baas en partijgenoot lange tijd voorgelogen.

Heeft Teeven het wel verteld dan dacht Opstelten ermee weg te komen. Hij lijkt mij een type man, die het allemaal maar gezeur vond over een oude zaak.

Teeven noemt de deal conform acceptabel justitieel beleid. Twee miljoen terug geven om meer miljoenen te vangen door de tips van de drugsbaron over het criminele circuit. Maar laat dan weten wat de opbrengst was! Dat klinkt als zakelijk profijt, maar moet Justitie überhaupt wel deals met criminelen sluiten? Bovendien bleek het om 4,7 miljoen gulden te gaan. Wat als de betreffende drugshandelaar 15 miljoen gulden in het buitenland had staan? Kortom, waar ligt de grens? Bij het moment dat de ene partij meer geld heeft weggesluisd met foute handel dan bij een nog niet gepakte partij kan worden binnengeroeid? Van welk karaat zou Justitie moeten zijn om het vertrouwen bij de burgerij te behouden.

Wat betreft de zoektocht naar bewijs middels bonnetjes blijft de vraag, dat er los van Teeven toch ook ambtenaren bij de zaak betrokken waren, die nu nog leven en weten hoe de vork in de steel zat. Hebben die hun herinnering aan de zaak niet naar voren gebracht? Hielden zij zich koest ten einde hun huidige positie niet in de waagschaal te stellen?

Het verweer van de bewindslieden rammelt aan alle kanten. Een deal als deze behoort tot het historische voorbeeldarchief en wordt niet snel vergeten. daartegenover staat: waarom oprakelen?

Respect voor het besluit tot aftreden, liet de minister-president weten. Respect betekent ontzag, eerbetoon, eerbiedigheid. Je vertoont lange tijd ontwijkend en leugenachtig gedrag, waardoor voor de zoveelste keer het vertrouwen in de politiek wordt beschaamd, en dan wordt er eer betoond als je opstapt op het moment dat dit blijkt. Het lijkt mij de omgekeerde wereld. Ga je schamen in een hoekje.

Mijn communicatie-advies aan Teeven zou zijn geweest:

  1. Leg uit waarom dergelijke deals soms het recht dienen. Geef een of twee voorbeelden uit andere affaires.
  2. Zeg dat jij (men) toen niet beter wist dan dat het om twee miljoen gulden ging en dat je pijnlijk werd verrast toen bleek dat het meer dan het dubbele betrof, maar dat toen de deal al was gesloten. (Als dit de waarheid vertegenwoordigt.)
  3. Geef aan dat je nog eens zwaar op Justitie aan de orde zal stellen of er ooit deals met criminelen moeten worden gesloten.
  4. Uiteraard dit alles voordat er met de waarheid werd gesjoemeld.

k heb in deze zaak geen voorlichter een rol van enige betekenis zien of horen spelen. Blijkbaar zijn de voorlichters bij Justitie niet tegelijk ook adviseur, althans niet dat dit blijkt voor de buitenwacht. Mocht er intern wel degelijk al vroeg in de opduikperiode geadviseerd zijn, dan weet de betreffende communicatiedeskundige van de verhullende strategie die is gevolgd. Het zou erop kunnen duiden, dat het adagium dan is: ik heb openheid geadviseerd, als beste communicatieaanpak, maar die raad is in de wind geslagen. Is dat een aanvaardbare houding? Het stelt duidelijke vragen bij de positie en rol van voorlichters. Als zij weten hoe het wel zit, dienen zij dan niet naar voren te komen op basis van normatieve afspraken? En zo die er niet zijn, waarom is dit zo? Kortom, wat is in vergelijkende zin gesproken de Hippocrateseed in communicatieland? En wordt hierover tijdens opleidingen grondig over gesproken en gediscussieerd?

Ik kom binnenkort terug op deze zaak, maar vanuit de invalshoek: oprakelen??!!

Interessante artikelen

Duurzaam handelen is het actuele, menselijke antwoord vanuit de visie op en ambitie tot de  bestendiging van de aardse leefbaarheid.
In de natuur is duurzaamheid het resultaat van een voortdurende bal


Wat de ISlam is weten we. Een fanatieke uiting van islamieten om zich tegen het westen te keren en te proberen de orthodoxe groeperingen eerst en alle mohammedanen daarna op te roepen tot een strijd,