Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Het is niet leuk, maar weglopen voor de realiteit duurt precies een week als stevige oplossingen uitblijven. Een paar actuele kwestie op een rij: Griekenland, Rusland, de studentenopstand, de positie van klant en burger. U bent klant en burger en u heeft niets te vertellen. Processen vervangen de vroegere hiërarchie door hun wijdlopigheid en gebrek aan enkele duidelijke basale afspraken.

Griekenland kreeg vooralsnog nieuw leninggeld toegezegd en vier maanden respijt. Hun nieuwe verbeteringsvoorstel omvatte o.a. een strakke uitvoering van het belastingstelsel en de stop op illegale invoer van sigaretten en brandstoffen, vooral olie. De hele trojka is akkoord. Zelfs het Duitse parlement. Gillen van de lach natuurlijk Als Griekenland met die betere grenscontrole op tabaks- en oliewaren een substantiële bijdrage kan leveren aan een stabielere economie en vooral inkomstenbron moeten die illegale handelingen nog al volumineus zijn. Of dit helpt voor geen meter, want te weinig miljarden in het geding of de illegaliteit is onbedaarlijk groot, maar dan dient de EU zich te realiseren, dat één van haar buitengrenzen zo lek is als een emmer zonder bodem. En dan alleen voor dit soort spullen? Wat de belastingmoraal betreft: die is niet van gisteren. Dat is cultuur. En een snelle cultuuromslag vergt het verwijderen van de mensen die die cultuur in stand houden. Dat omvormen kost vele jaren, daar komt de eerste jaren helemaal niets uit, ook al omdat iedereen nu al is gewaarschuwd. En al helemaal niet binnen vier maanden, wanneer de volgende steunverlening (nu dus) moet worden beoordeeld. Waardeloze afspraak dus. Griekenland zal op haar best kans zien de rente te blijven opkuchen. Het land houdt dus een enorme, in geen decennia af te lossen schuld. Het betekent een duurzame, sleetse plek in het EU-weefsel. Griekenland staat onder water. Het geld dat het land leende zal niet die economische kracht opleveren die afbetaling mogelijk maakt. Geen regering die dit recht kan zetten. Griekenland is daardoor een duurzame, politieke gatenkaas.

Rusland teert voor 75% op inkomsten uit olie, gas en andere grondstoffen. Dat betekent, dat alleen goede, langdurige energiehandelsrelaties het economische fundament borgen. Juist met de grootste afnemer nu, de EU-landen, staan die relaties op gespannen voet. Aan eigen bijkomende producties komt het systeem niet toe. Ook hier gelden de blokkade van de aloude cultuur, de kwaliteitsgebreken en de weinig soepele commerciële relaties met als zwaarste beenkogel de administratieve, tevens corrupte machtsstructuur. Met zo’n systeem en slechts 200 miljoen mensen valt een land met 6 tijdgrenzen en een derde van de deels lastig bewoonbare landmassa ter wereld niet overeind te houden als eenheid. Rusland heeft meer grenzen met andere landen en culturen dan welk land ook. Als de wereld geen eenheid wordt, is er ook geen eenheid voor het grootste land ter wereld.

De studentenopstand wijst op het gebrek aan inspraak in organisaties die zich toch laten voorstaan op openheid en overleg. Zonder studenten geen universiteit. Zonder huurders geen woningcorporaties, zonder klanten geen bank. Nog steeds zien de directies en raden van bestuur van deze grote concerns niet in, dat zij niet bestaan voor zichzelf en evenmin voor hun aandeelhouders, als die er zijn, maar dat studenten, huurders, spaarders en patiënten hun bestaansgrond zijn. De leiders van deze organisaties ontlenen hun leidinggevende posities slechts aan twee hoofdzaken: hun dienstverlening aan hun klanten en hun deskundigheid omdat beter te kunnen doen dan die klanten, daarbij voortdurend in overleg aantonend dat zij deskundig zijn met maar één doel: hoe kan ik u het beste dienen. Veel wordt gesproken in vakkringen dat het klassieke top-down, hiërarchische, meritocratische model heeft afgedaan. Dat is allerminst waar. Wie goed kijkt naar de touwtjes der macht en de netwerken en benoemingscircuits ontwaart al snel dat er nog steeds sprake is van circuits, die niet als uitgangspunt hebben dat zij dienend zijn. Wie in dit soort circuits een ander, kritisch geluid laat horen en een andere aanpak voorstaat, verliest onherroepelijk zijn positie. Natuurlijk, transparantie ligt voor op de tong, maar macht zweert bij matglas. Openheid is onze filosofie, maar falen heeft een zee van werkwoorden ter beschikking en het werkwoord toegeven staan onderaan. Macchiavelli heeft nog niets aan waarde ingeboet. Het feit, dat het allemaal helemaal niet zo denderend werkt, wordt duidelijk gemaakt door de toename van toezichthouders. Kwaliteit heeft geen toezicht nodig. Dat heeft zich al empirisch bewezen in de aanloop naar die toppositie. Het moet alleen in het licht van ontwikkelingen telkens worden getoetst. Niet door toezicht, maar door de kring van deskundige medewerkers en klanten. Een grotere toezichtsgroep is immers nauwelijks denkbaar.

Interessante artikelen

Staatssecretaris Visser heeft onduit en  gelogen en dat na 8 jaar  toezeggingen. Wegwezen en een veroordeling.   Wa nu?  Mriniers die niet willen ontslaan, nieuwe werven en alsnog naar Vlissingen.  Oo


Dat de EU verre van een eenheid is, wisten we al. Engeland wil uit de Unie. In sommige landen heeft men sterke twijfels over het lidmaatschap, zoals Polen. Andere landen negeren centrale afspraken ove