Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Andermaal hadden de EU-politici overleg met de Griekse regering in de persoon van Tsipras. Het ging er fel aan toe. In plaats dat de EU zei ‘en nu is het over, we blijven niet pingpongen’ kwam alsnog na de zoveelste mislukking een verschuiving van de deadline. Tripras/Griekenland moet nu echt met concrete voorstellen komen. Zondag is een berustdag.

 

Zijn ze doof in Brussel? Tsipras weet dat hij en zijn regering alleen overleven als a) de schulden deels worden kwijtgescholden en b) er onmiddellijk een leningsprogramma van tientallen miljarden euro’s van start gaat.

Hoe moeilijk is het om dit te verstaan? Hij kan overigens niet anders. Griekenland heeft geen geld meer. De banken zijn zo goed als leeg. Het volk wil geen bezuinigingen meer (referendum Nee).

Dit wordt overigens zo niet uitgesproken. Elke zin in Brussel, elke verklaring voor de radio of televisie is omfloerst. Met de uitspraak van diverse EU-toppers “wij willen Griekenland binnen de euro en de EU houden” wordt uitgesproken “wij willen met een exit of een grexit niet het risico lopen dat we het geleende geld kwijtraken.”

Tsipras weet, dat Griekenland nooit kan terugbetalen en hij weet ook dat de EU-leiders dit beseffen. Het gaat dus niet om de uitkomst. Die staat alvast. Terugbetalen is er niet bij, in ieder geval het volle pond niet.

Als Tsipras straks van de onderhandelingstafel afgaat, weet hij één ding zeker alles terugbetalen zal niet geschieden.

 

Gaat de EU akkoord met een gedeeltelijke kwijtschelding, dan weet Tsipras dat hij voor het volk een erezege heeft behaald, want minder schuld. Dat er een overeenkomst komt, die aflossingen afhankelijk maakt van een betere economische situatie. En dat dit enige decennia gaat duren. De EU-politici weten dat pas zal blijken of het allemaal conform die overeenkomst nog zo geschiedt als zij al dood zijn. Merk op, dat Tsipras nooit heeft gezegd: “wij willen hoe dan ook onze schulden betalen en doen dit voor jaartal x.”

Tsipras weet ook, dat als er een overeenkomst komt deze drie zaken in zal houden: 1) gedeeltelijke kwijtschelding, 2) een zoveelste extra lening van tientallen miljarden euro’s en 3) een afbetaling op de lange baan. Waarbij nog te bezien staat of die leningen niet worden herhaald, want door de leningen maakt de EU de rentebetalingen aan zichzelf mogelijk. Zo zout hebben we het nog nooit gegeten.

Wordt het dit allemaal niet, dan volgt een grexit. Die grexit houdt in: 1) kwijtschelding, 2) noodhulp en Griekenland op eigen drachme-benen en 3) alles op de lange baan. Dus beide uitkomsten zijn zeer op elkaar gelijkend. Voor de Grieken wel te verstaan.

 

Wat het ook wordt: Tsipras wint en krijgt zijn zin. In beide uitkomsten. Eén slimme, maar principiële Griek zet zo de hele EU-commissie en hun achterbannen in de zeik.

Een ding weten we nu zeker, als je politici aan een tafel zet, wordt er niet echt duidelijk gecommuniceerd. In de pers valt het al te lezen: EIGENBELANG.

Merkel wil niet tijdens haar regeringsperiode een grexit. Hollande wil niet de geschiedenis in gaan met een grexit. Junker wil niet in zijn EU-tijd een grexit. Zij voelen de grexit als een persoonlijke exit en een Euxit. Het wordt de EU zoals men dit wenste. Nooit meer oorlog. Er vallen geen doden op een strijdveld. Niet het probleem sterft uit of de soldaten, maar de bevelvoerende politici.

28 Staten, met uiteenlopende krachtsposities, met eigen diepgewortelde histories, met ten minste 28 talen en zeer gefragmenteerde, maar strijdbare culturen, met een hoop onderling oud zeer tot een eenheid krijgen is nog nooit in de geschiedenis gelukt zonder macht. De receptuur voor die macht die met praten probeert slachtoffers te vermijden ligt besloten in zaken als afspraak is afspraak, het aanhouden van principes, logica en eergevoel, maar nooit in eigenbelangen. Een oplossing via communicatie (lees:dialoog) waarbij afspraken worden verschoven, principes verloochent, logica afwezig is en eergevoel slechts het eigen vege lijf betreft mag niet worden verwacht.

Interessante artikelen

In de praktijk heet het, dat we mensen ruim van tevoren moeten uitnodigen voor een gebeurtenis anders is hun agenda al volgelopen. De vraag is of dit eigenlijk wel zo is en of die vroege aankondiging


In Amerika wordt een BA-er (bekende Amerikaan) beschuldigd van seksueel machtsgedrag en in Nederland volgt een kleine lawine van openbaringen. Zo werken media als vermenigvuldigingsinstrument. Vroeger


Bij tijd en wijle lees ik iets, dat mij doet concluderen, dat het niet beter kan worden uitgesproken of neergeschreven. Bij tijd en wijle schreef ik, omdat er veel meer is dat geen herschrijving of be