Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Oorlogsgeweld, economische doem, honger en relicide voeren de stroom op naar onbeheersbare situaties. In heel de EU verzuchtten de politici dat de vluchtelingenstroom onhoudbaar wordt. Wat deed die politici dan denken dat het wel op zou houden? Die politici hebben met elkaar honderden experts als adviseurs. Wat hebben die dan geanalyseerd en aangegeven? U weet evenveel als ik. Zij dusminstens  ook. En zie.

Om te beginnen is die stroom een enorme mengeling van redenen onder de overkoepelende noemer “op zoek naar een beter bestaan.”

Die mengeling bestaat o.a. uit echte asielzoekers. Dat zijn die mensen die een oorlogssituatie ontvluchten. Zij bestaan op zich weer uit diverse groeperingen. Men ontvlucht oorlogsgeweld uit vrees voor eigen leven in gebieden waar die oorlog al woedt. Men ontvlucht gebiedsdelen, omdat dit levensbedreigende geweld in aantocht is. Men ontvlucht het land omdat er geen toekomst is waar jaren van oorlog, afbraak en vernietiging in het vooruitzicht liggen en er misschien op zijn best op afzienbare tijd een wederopbouw komt, die ten minste twee generaties zal duren. Heel Syrië heeft op die manier beschouwd voor jonge mensen (en voor oudere generaties) de eerstkomende vijftig jaar geen toekomst. Het moet derhalve in de EU voor hen wel heel slecht gaan willen zij ooit nog terugkeren. Op de keper beschouwd hebben zij hun vaderland verloren of zien ondergaan. Het zijn de echte, volgens de definitie, asielzoekers. Syriërs, Irakezen, Koerden en verschoppelingen uit diverse Afrikaanse oorlogsgebieden vallen onder die definitie.

Een tweede groep vormen de vluchtelingen die het economisch en gezondheidsmatig (honger,ziektes) niet meer zien zitten. Zij zoeken hun heil in landen van waaruit zij berichten en nieuws krijgen dat het leven er relatief veilig en goed is. De moderne technologie stelt hen in staat indrukken uit die EU-landen te krijgen, terwijl de verhalen van vrienden en familie een beter leven laten zien, hoe schamel soms ook, dan in hun eigen land. Die stroom wordt vooral gestimuleerd door de wereldwijde technologie. In eerste instantie die van de communicatie en informatie en in tweede aanleg van de verkeersmogelijkheden en relatief open grenzen.

De derde groep zoekt naar hereniging met familie of vrienden en kennissen. Het is een mengsel van sociale emotie en economische behoeftes.

De vierde groep ervaart die oorlogsdreiging en zijn zich bovendien bewust van het gegeven dat zij ook nog eens het verkeerde geloof aanhangen en vrezen een relicide. Als u vraagt waarom ik dit woord gebruik, dan verwijs ik naar 1) de slachting van Yezidi’s door IS, 2) het over boord gooien van christenen tijdens Middellandse Zee-overtochten door moslims en 3) Boko Haram moorden en ontvoeringen.

Alle vier deze groepen moeten zich realiseren, dat die toegankelijkheid en relatieve gastvrijheid puur een gevolg is van a) de Verlichting en b) democratie. Zij moeten die hier dus niet gaan aanvallen of pogen te minimaliseren.

In de media wordt de toestroom onhoudbaar genoemd. De politiek overal in de EU is met verbijstering geslagen. Dat getuigt er alleen maar van, dat zij schrik veinzen en de toekomende waarheid niet onder ogen wilden zien. In rond Nederlands: de toevloed zat er dik in. Het heet internationalisatie, mondialisering van het nieuws, toegankelijkheid en nabijheid. Naarmate er meer berichten over geslaagde pogingen verschijnen, worden nieuwe gegadigden gestimuleerd. Het nieuws als advertentiemedium.

De EU mag zich prijzen dat zij een samenleving heeft weten te scheppen die deze aantrekkelijke reputatie in het vluchtende buitenland oproept. Maar de snelheid en omvang van de toestroom roepen hoe dan ook enorme spanningen op. Er is in de EU een wankel economisch-financieel evenwicht. Alle landen hebben enorme schulden en alleen groei kan uitkomst brengen. Maar daar streeft elk land tegenwoordig naar. Die vluchtelingen vertegenwoordigen geen geldgroei, maar extra kosten. Wij zullen dus moeten delen. In veel EU-landen heerst hoge werkloosheid en met name onder de jeugdige nieuwe generatie. Oplopend tot 30 en soms 50%. Die generatie zal dus moeten delen zonder dat zij zelf werk of inkomen heeft. Dat gaat niet lukken. Spanning 1 die in het verschiet ligt, is die tussen de eigen bevolking en de nieuwkomers. Spanning 2 is onderhuids, wat heet. Namelijk die tussen vijandige groeperingen die onderdeel zijn van de vluchtelingenstroom. Als in hun afkomstlanden de vendetta tussen groeperingen doorgaat (bijvoorbeeld tussen Sjiieten en Soennieten of tussen Turken en Koerden) zullen afgeleide botsingen in de EU-landen niet uitblijven.

Politici roepen op om de oorzaken van die vluchtelingenstroom te bestrijden. Meest gehoord: daar opvangen. Waar daar? Waar het al; beroerd is? Alsof Libanon met anderhalf miljoen vluchtelingen op een eigen bevolking van 6 a 7 miljoen ruimte heeft, en voedsel en medische voorzieningen en vooral een toekomst! Hoe oningevuld is die oproep. Dat betekent immers een einde maken aan de oorlogen aldaar, waarvan men deels in die geweldlanden vindt dat wij, het westen, er nu juist de voornaamste oorzaak van zijn. Het veronderstelt ook het aanpakken van de geloofstwisten. Welnu, dat is in sommige gevallen al in geen 20 of 14 eeuwen gelukt. En verder moet men de geschiedenis uitwissen of in ieder geval de herinneringen daaraan, want menig conflict wordt uitgevochten op basis van citaten uit fossiele boeken, van verdraaide mythes en legendes en van door de wetenschap ontkrachte aannames uit onwetendheid. Dat gaat evenmin lukken, als was het maar omdat in die EU-landen zelf die oude twistappels nog volop aanwezig zijn. Ons eigen geheugen gaat nog opspelen, aangestoken door die andere ruzies.

Ik geef u een tekenend voorbeeld. In Nederland ruziën we over zoiets triviaals als zwarte piet. Niks triviaal, sommigen zijn er buitengewoon principieel kwaad om. Het is afgeleid van de slavenhandel uit vroegere eeuwen, zeggen deze principerijders. Ik geef toe, die handel was ronduit abject, maar in die tijd geplaatst hoe dan ook minder controversieel. Men dacht anders en de kennis was minder vergevorderd. Dat is geen excuus, wel een mate van verklaring. Afrikaanse mensen eisen alsnog genoegdoening. Los van het feit, dat ik mij niet schuldig voel voor voorouders die ik niet ken en ook niet wil kennen, wens ik erop te wijzen dat er ook heden ten dage nog veel slavernij aanwezig is. Weet u waar het meest? U voelt hem komen, juist ja, in Afrika.

Kortom welk beleid moet die vluchtelingenstroom aanvaardbaar voor iedereen dimmen, in goede banen leiden of accommoderen? Deeloplossingen zullen niet werken. Er is een magistrale, nooit vertoonde aanpak nodig, die in eerste aanleg onvermijdelijk pijnlijk zal zijn, omdat die aanpak nooit in een paar maanden kan worden gerealiseerd. Allereerst zal de geschiedenis moeten worden teruggedrongen tot het definitieve verleden en daarmee uit het actuele geheugen en de bestaande emoties. Ten tweede zullen hulpprogramma’s zo krachtig van aanpak dienen te zijn, dat mensen geloof krijgen in de toekomst van het eigen land en ten derde zullen geloven moeten worden teruggebracht tot individuele huisaltaars ofte wel volledig geïndividualiseerd. Dit allemaal zonder strijd. Alleen dan kan mondialisering voor een vorm van vereniging zorgen, waarin een menselijk bestaan tegelijk wereldsociaal is als cultuurlokaal. Het gaat om leiders die partijloos zijn, universele waarden onderkennen en tegelijk voor een gemeenschappelijke wereldorde zijn.

Interessante artikelen

Nederland is nog geen maand bezig met de opvang van asielzoekers of de problemen gieren door de straten. Geen wonder, we kunnen geen duizenden sloebers opvangen. Jaren achtereen. Wel met voedsel, maar


Vluchtelingendebat zit in de verdediging

 

Voor alles: mensen als slachtoffers van oorlogsellende moeten worden geholpen. Hier en daar. Eerst over hier. We maken terugtrekkende bewegingen. Opvangen


Er is in Nederland een fikse discussie gaande over de behandeling van dieren met name als het om de voedselproductie gaat. Dat is prijzenswaardig. We zijn het er over eens dat dieren een menswaardiger