Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

“ Er gaat geen cent meer naar Griekenland.” Rutte’s verkiezingsbelofte en daarmee de belofte van de hele VVD in 2012. Nederland staat nu voor 5 miljard garant. Dat is nogal een verschil. Toegegeven, de premier zei zijn belofte te hebben verbroken. We breken allemaal wel eens een belofte. Vooral als die over de toekomst gaat. Er is echter één grote MAAR. Het was geen belofte, het was een absolute uitspraak.

Zo’n uitspraak kun je niet breken. Je kunt hem terugnemen. De vraag is waarom zou je dat doen? Rutte’s antwoord is, omdat Nederland dan in de EU alleen zou zijn komen te staan. De rest van de EU-lidstaten was voor. Nou en? Zo van harte waren zij niet voor. Er is lang over gediscussieerd en trouwens nog. Je kunt ook het goede voorbeeld geven. Een man een man, een woord een woord. Bovendien had hij de democratie aan het woord kunnen laten, zoals het nu liep. De Tweede kamer was in meerderheid voor. En na het debat kunnen zeggen, dat hij afstand deed van het premierschap. Nederland had dan zijn gezicht binnen de EU behouden (immers solidair) en Rutte zou een man van zijn woord zijn gebleken (want principieel).

Inschattingsfout

Het heet een inschattingsfout te zijn. Daar is dat woord weer. Let op, het is het nieuwe excuuswoord. De premier zei, dat hij verwachtte dat er geen derde leenronde nodig was. Waarop was dit in hemelsnaam gebaseerd? 2012 de feiten. Griekenland had toen al een niet terug te betalen staatsschuld. De economie draaide jaar na jaar in de min. De vooruitzichten waren somber. De eerste grote lening bood geen soelaas. De tweede lening werd een feit. Schatten de politici nu echt in, dat olijvenexport, toerisme en Griekse yoghurt het land boven water gingen trekken? De pensioenleeftijd, de belastingcultuur (moraal) en de animo om de eerst komende 15 jaar te bezuinigen vochten om het etiket laag. Wat wist men toen eigenlijk niet? Ik vrees, dat er een vierde rond aankomt over drie jaar en dat dit binnen 1 jaar al duidelijk wordt.

Dat dreigt er alsnog een grexit. En als die dan werkelijkheid wordt en men vertwijfeld roept ‘waarom zagen we dit in 2015 al niet aankomen’, dan heet het: “tja, inschattingsfout, als we toen geweten hadden wat we nu weten, we dachten dat we het lek boven hadden, de uitgangspunten van 2015 zijn niet langer de uitgangspunten van 2019 en er is de afgelopen drie jaar wel het een en ander verandert.’

Mooi is dat. Eerst uitspraken doen over de toekomst die zoals elkeen weet per definitie ongewis is en dan zeggen, dat de situatie niet kon worden voorzien. Als we toen hadden geweten, wat we nu weten is een uitspraak, waarvoor elke leider zich zou moeten schamen. Alsof dat een excuus is. Inschattingsfout? U ziet het al bij de rechter: “Edelachtbare, toegegeven ik heb vier biertjes op, maar normaal heb ik daar geen last van bij het rijden. Ik was wat moe en maakte een inschattingsfout.”

“Sorry, meneer de parkeerwacht. Ik dacht binnen een uur terug te zijn, maar mijn vrouw deed langer over het passen en dus ben ik een kwartier later.”

De premier deed een hele duidelijke uitspraak in verkiezingstijd. Dat was geen inschattingsfout.

Gun ik het de Grieken niet? Ik gun het ze wel, maar hun schuldenlast is met 86 miljard toegenomen. Hun probleem is vergroot, zij het uitgesmeerd over een langere tijd. Zij zijn dieper in de put geraakt. Dat gun ik hen niet. De ‘belofte’ aan ons, kiezers, is nu: “Zij zullen terug moeten betalen. Van kwijtschelding kan geen sprake zijn.” Het is nu al een loze belofte. Er zijn al termijnen (tijd dus) kwijt gescholden en daarmee impliciet ook bedragen. Er zijn al rentehoogtes verlaagd en daarmee normale, voor u en mij geldende, rentelasten kwijtgescholden (dus geld).

Nog één keer. ‘Als we toen hadden geweten, wat we nu weten, dan….’ Wel, we weten nu dat als je de schuldenlast verzwaart en de schuldenaar kan niet meer betalen, dan moet je meer kwijtschelden dan wanneer de last lichter was geweest.’ Dat weten we in de toekomst dus ook. Lasten moet je niet verzwaren.

Ik stel een variant voor: ‘Wat we nu weten, is een les voor de toekomst.

Wat ook kan, is “als ik nu in het stemmingshokje staande, had geweten wat ik een paar jaar terug al wist, namelijk dat de politiek onbetrouwbaar is, dan…..” Vertrouwen, beste premier, geen cent vertrouwen.

Interessante artikelen

Alle kleine beetjes helpen. Dat anderen er een potje van maken wil nog niet zeggen dat jij er dan ook maar een rotzooitje van moet maken. We kennen onze wijsvingerige gezegdes. Ook al komt er in China


Grootmoeder, kunt u vertellen waar de Blue Force vandaan komt?
Amalia, de geschiedenis van de Grote Aardgas Samenwerking gaat terug tot 1973. In dat jaar brak de eerste oliecrisis uit. De energieprijze