Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

We hebben het in Keulen horen donderen

Onaanvaardbaar, afschuwelijk, niet te tolereren en zo nog wat kwalificaties, vielen te lezen en te horen over de massale aanval op de vrouwelijke vrijheid en waardigheid tijdens de jaarwisselingsviering in Keulen.

Maar het gebeurde wel. Onder het oog van aardig wat politie nota bene. Die zelf ook werd belaagd.

Er vielen ten minste vier wandaden te constateren. 1. Vrouwen werden zedelijk belaagd; 2. Openbare dronkenschap; 3. Berovingen en 4. Bedreiging van agenten..

Het excuus van de politie achteraf: “We vreesden als we zouden zijn gaan optreden er doden waren gevallen. We waren niet opgewassen tegen honderden dronken mannen.

Op televisie en in media reageerden sommige Nederlanders dat we eerst moesten afwachten wie die mannen echt waren, voordat wij met vingers gingen wijzen. En al helemaal niet gelijk de vluchtelingenkaart moesten trekken.

Deze mensen lijden aan de nieuwe ziekte: politieke correctheid. Kom op zeg, het waren geen IJslanders, Koreanen of Singalezen. Het waren Arabieren uit Noord-Afrika of andere landen in het Midden-Oosten. Tientallen getuigen die die avond op dat plein waren, constateerden dit. Maar die afwachtende Nederlanders, die niet ter plaatse waren, wisten het beter of nog net zo niet.

En wat zeggen ze nu, nu we onontkoombaar weten, dat het geen Friezen, Zwitsers of Portugezen waren? Nu hoor je ze niet meer.

Het is duidelijk. Het waren mensen die ooit of recent als vluchteling uit veiligheid of economische kansen uit de landen kwamen, waarvandaan zij gekomen zijn. Zij kregen bed, bad en brood, maar wat misschien belangrijker is, zij kregen geen eigen land en daarmee geen eigen cultuur. Onze politieke leiders weigeren in te zien, dat een eigen cultuur net zo levensvoorwaarde is als voedsel en behuizing. Deze verschoppelingen moeten zo snel mogelijk integreren. Het nietszeggende toverwoord van onmachtige politici, die de realiteit niet onder ogen willen zien.

Integreren? Hoe dan? Wel door de taal te leren. Dit is een weg. Maar grote aantallen zijn analfabeet of laaggeletterd. Zelfs een fiks aantal Nederlanders (omtrent een miljoen of zo) die hun hele leven hier al wonen behoren tot die groep met taalachterstand. Door ze aan het werk te krijgen. Dit is een tweede weg. Maar dat werk is er onvoldoende. In Nederland niet, in Duitsland niet. In de hele EU niet. Een deel is hoogopgeleid. Die komen er wel. Weg nummer drie. Edoch, ook een deel van hoger opgeleide Nederlanders komt niet aan de slag of in banen waarvoor zij niet studeerden. Dus de vlieger gaat zeker niet voor alle nieuwkomers op.

Door hen bij onze cultuur te betrekken. Weg vier. Dat lukt al helemaal niet. Ten eerste heeft de EU zelf nog 28 hoofdculturen en per landstreek een eigen variant hiervan. Een hoofdbestanddeel van die cultuur in Nederland is de gelijkberechtiging, behandeling en waardering van en voor vrouwen.

In Keulen zagen we bepaald geen poging tot integratie op dit primaire niveau.

Vier wegen en alle zijn enorm complex en derhalve niet op korte of zelfs middellange termijn te realiseren.

Wat verder bleek is dat deze buitenlandse cultuurgroepen zeer waarschijnlijk afspraken hebben gemaakt. Wat naast Keulen vielen er ook groepsincidenten te constateren in vier grote andere Duitse steden. Dit is geen toeval. Deze verschoppelingen concentreren zich vooral in de grote steden, waar zij elkaar vinden en opzoeken. In Nederland zien we dit beeld eveneens en al lang. Binnen die concentraties komt hun eigen cultuur weer tot een zekere bloei, maar daarmee ook hun verweer tegen de heersende landscultuur. We stevenen zo af op een binnenlandse cultuurstrijd. Onze politici zouden dit eens moeten inzien en eens goed met antropologen moeten overleggen.

Nog één opvallend feit. Behoorlijk wat politie in Keulen, honderden gegroepeerde, dronken nieuwkomers, enige honderden Duitse vrouwen. Maar waren er dan geen Duitse mannen? Ik verbind er nog geen conclusie aan. Maar las dit feit nergens. Het zet aan het denken.

 

Interessante artikelen

Dit is het derde en laatste artikel inzake de discussie over tolerantie en intolerantie.

Beknotting van vrijheden ten aanzien van nieuwkomers zou in conflict zijn met onze eigen normen en waarden en