Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Het NRC van jl. zaterdag bracht een artikel waarin rechts en extreemrechts langs de maatlat werden gelegd van alle termen die aan deze posities worden verbonden. Dat is een betwijfelbare liniaal, omdat scherp begrensde definities ontbreken. In de media komen die termen en betitelingen echter voortdurend voor. Ter wille van het evenwicht zou NRC komende week met een zelfde meetlat voor links en extreemlinks dienen te komen. Ik verzeker u dat is heel wat lastiger. Links wordt namelijk in de publieke discussie en teksten lang zo vaak niet de maat genomen.

Los van deze kritiek heb ik die rechtse maatvoering eens op mijzelf toegepast. Ik geef u eerst alle termen die in het NRC-artikel ten tonele werden gevoerd. Het is even doorzetten maar dan heeft u ook wat.

Rechtspopulistisch, xenofoob, anti-moslim, extreem-rechts, nationaal populistisch, rechtspopulistisch, rechts-nationaal, rechtsradicaal, extreem/nationalistisch, regionationalistisch,separatistisch, ultranationalistisch.

Let wel dit zijn de termen die in EU-media worden gebezigd. Dat wil zeggen een kleine selectie daarvan. Namelijk Der Spiegel, NRC, De Standaard, Die Presse, Le Monde en laRepublicca.

Het is een bonte, niet strak begrensde verzameling. Het NRC constateert, dat per landscultuur de terminologie om rechts aan te duiden verschilt. Tussenvraag: hoe zal dit dan wel niet gelden voor alle 28 lidstaten? En bovendien waar liggen nu precies die onderscheidelijkheden?

Maar nu neem ik mijzelf de maat.

Ben ik xenofoob? Sta ik vreesachtig tegenover buitenlanders en welke dan of heb ik het niet zo in generale zin op buitenlanders?

Het antwoord is nee. Ik generaliseer niet en beoordeel elk mens of persoon op zijn gedrag en meningen in elke individuele zaak van welke origine ook. Op dit punt ben ik niet rechts.

Ben ik nationalistisch? Ik heb Nederland hoog zitten. Het is voor mij één van de beter leefbare landen gegeven mijn levensvisie en waardestelsel. Maar ik heb tegelijkertijd nog heel wat kritiek. Sommige van die kritiekpunten doen mij eerder vallen onder links. Zoals mijn voorkeur voor een betere welvaartsverdeling, een republikeinse staatsvorm of een minder hiërarchische en formalistische democratie. Op dit punt ben ik eerder links of extreem links. De strafmaat voor sommige misdrijven vind ik daarentegen zeer mild; zeker in de onderlinge verhoudingen. Daar zit ik in het midden tot een beetje rechts. Dus wat nu?

Ben ik rechtsradicaal? Ik heb voorkeuren die men rechts kan noemen, maar ik ben niet van plan die onder welke vorm van strijd dan ook tot realiteit te maken. Radicaal ben ik derhalve niet.

Rechtspopulistisch dan? Ik kan met de term populistisch ten basale niet veel. Wat is er fout aan zijn voor het volk? Of betekent het woord zaken op een al te populaire manier naar voren brengen? Wat ongenuanceerd voor of tegen iets zijn en kijken naar wat de meerderheid van de goegemeente propageert. In dit laatste geval is het merendeel der Nederlanders populistisch? De Toppers zouden dan bijvoorbeeld extreempopulistisch kunnen worden genoemd. Kortom ik acht de term volstrekt onduidelijk en alleen al om die reden niet op mijzelf van toepassing.

Separatistisch dan? Ben ik ook niet? Samenwerking staat bij mij hoog op de agenda? Een goed werkende EU juich ik toe? Maar EU-besluiten die geen democratische weg hebben afgelegd vind ik verwerpelijk. De voortdurende consensuspolitiek is te vaak pappen en nathouden en laat geen echte keuzes zien.Machtsblokken komt als woord in mijn gedragsvocabulaire niet voor. Het gaat om hoogwaardige, individuele afwegingen in gezamenlijkheid.

Ben ik anti-moslim? Ook niet, ik ben anti de claim op waarheid vanuit een geloof, omdat het geloof ten uiterste geen discussie toelaat, waar het woord en de waarheid komen van een wezen dat nooit meediscussieert.

Links en rechts zijn oude duidingen van gescheiden standpunten in de politiek. Maar ik ben niet politiek. Ik denk vanuit een gemeleerd geestelijk landschap.

 

Wat ben ik dan? Ik ben een verzameling van etiketten. Per keer kan men mij onder iets scharen. Soms is het linksig, een andere keer rechtsig. Het is maar wie je het vraagt. Zo word ik door twee kanten boos aangekeken of in het andere kamp geplaatst.

De werkelijkheid is niet zo eenduidig. Waar sta ik dan wel? Ik sta aan de kant van de redelijkheid en de goede argumenten per geval of onderwerp. Bij elk onderwerp weeg ik de feitelijke voors en tegens. Pro- en contra-argumenten probeer ik zo objectief mogelijk in ogenschouw te nemen. Enigszins geforceerd aangegeven heb ik niet zozeer een eigen mening, maar kom ik tot een oordeelsresultaat liefst op basis van argumenten die iedereen zou moeten delen die ratio en objectiviteit hoog heeft zitten.

Mijn meetlaat is eerder een schuifmaat die per keer meegaat met doorslaggevende argumentatie. De naald op mijn kompas zoekt duidelijkheid, redelijkheid en weloverwogen argumentatie. Als ik dan toch een etiket moet krijgen opgeplakt, noem mij dan massafoob, anti-generalistisch en veelzijdig.

Interessante artikelen

De filosofen disucssiëren al eeuwen over de vraag: wat is werkelijkheid of de werkelijkheid? Moderne natuurkundigen vullen die discussie aan, omdat telkens weer blijkt dat de werkelijkheid anders in e


Divide et impera. Houd de burgerij verdeeld en heers. Het is een aloude strategie, waarbij verdeeldheid onder de tegenstander zorgt voor zwakte van de oppositie. Is dit de aanpak op regeringsniveau bi