Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Visite en vis blijven drie dagen fris is een gezegde dat we allemaal goed kennen omdat het voortkomt uit een gemeenschappelijke ervaring.

Vandaag is er in Duitsland een grote demonstratie van aanhangers van Erdogan. Waarom? Naar ik aanneem om te laten zien dat de deelnemende Turken zijn beleid steunen. Waarom in Duitsland? Neem drie dagen verlof en ga op pleinen in Istanbul of Ankara toejuichen, zou ik zeggen. Voor die Duitsers die het allesbehalve eens zijn met de verregaande zuivering in hun land van oorsprong werkt die demonstratie toch alleen maar confronterend. Of is dat juist de bedoeling?

Deze demonstranten moeten zich realiseren dat toestemming voor deze manifestatie alleen maar kan omdat Duitsland er geen zuiveringsbeleid op nahoudt. Namelijk iedereen vastzetten of uit zijn baan ontslaan die pro-Ergogan is, zoals in Turkije iedereen wordt opgepakt die zelfs maar in de verste verte iets met Gülen heeft. Zo van die lusten we hier niet.

Om Ergogans beleid c.q. de onvrijheid in Turkije toe te juichen maken zij gebruik van de tolerante en liberale houding in Duitsland. Ik viind dat ondankbaar en hypocriet.

Tegendemonstraties worden verwacht. Slaags raken wordt gevreesd. Dus worden liefst 2700 agenten opgetrommeld om een en ander in goede banen te leiden.

De neutrale toeschouwer ziet hier wat we op onze vingers konden aftellen. Ik maak een vergelijking met dieren. Niet om dieren met mensen te vergelijken. Ik kijk naar twee bekende fenomenen uit verschillende werelden.

Elk land dat mensen vanuit een ander land en bijbehorende cultuur binnenhaalt en tot verblijfsgasten of staatsburgers maakt loopt het risico van infectie. Wat bedoel ik? Als in Turkije een confrontatie tussen Turken ontstaat om politieke, godsdienstige of culturele redenen, dat moeten we, als die confrontatie intens en grimmig wordt, niet gek opkijken als die strijd overslaat naar elders waar een omvangrijke Turkse gemeenschap woont. Je importeert als het ware die ellende van elders. Dat is ook helemaal niet Turks. Zo’n verplaatsing naar emigranten elders van problemen in het land van oorsprong geldt voor elk land.

Als morgen in dit vlak de vlam in de pan slaat in Suriname zullen hier wonende Surinamers daarin ook partij in gaan kiezen. Ook onze Molukse kwestie van toen heeft hier kenmerken van. In de confrontatie tussen witten en zwarten in Amerika zien we vergelijkbare elementen of tussen Latino’s en de mix van cowboys en bewoners van Wall Street.

Een ander gezegde luidt: je kunt geen twee heren dienen.

 

Welaan dat gebeurt hier dus wel.

De Turken zijn allang geen gasten meer maar Duitse of Nederlandse staatsbewoners. Soms al in de derde generatie en toch spelen die (res) sentimenten op.

Nu het dierenvoorbeeld. Ik kan wel een dier in huis nemen, maar er zijn verschillen tussen katten, honden, apen en slangen als permanente verblijfsgasten. Katten en honden zijn tot huisdieren verworden. Zij voelen zich thuis en verzorgd. Honden verdedigen de bewoners en het huis zelfs. Maar apen en slangen kun je niet ongekooid laten ronddarren. Kleine aapjes misschien nog wel, maar chimpansees of gorilla’s niet. Slangen idem dito. En hun giftanden moet je sowieso uittrekken.

Mensen mag je zo niet beoordelen zult u zeggen. Klopt, maar voordat katten en honden huisdieren werden en hun oorspronkelijke natuur aflegden verliepen enige millennia. Bij mensen zal het geen veelvoud van duizend jaar vergen, maar een paar eeuwen neemt het zeker wel. Als het daar al mee kan worden afgedaan. Daarmee zeg ik niets ten nadele van gasten of permanente bewoners. Ik wijs slechts op een heel natuurlijk gegeven, al ligt dit bij mensen complexer. Want behalve hun natuur hebben zij ook nog een lang werkend geheugen. Bij dieren gaat dit voor zover ik weet niet veel verder terug dan hun eigen bestaan en ervaringen. Zij geven dit hooguit genetisch door, maar niet met demonstraties.

Als politici hun idealisme eens aflegden ten faveure van ervaringskennis en daarop hun beleid baseren zouden we al een heel eind opschieten.

Interessante artikelen

In Syrië woedt een godsdienstoorlog. Deze burgeroorlog is een landenoorlog geworden door het binnenvallen van Irak door IS en wordt  verder uitgebreid tot een ouderwetse volkerenoorlog doordat westers


The greatest show on earth gaat zijn laatste akte in. Om een president te krijgen die bij het halve volk met achterdocht wordt aangekeken moest een volstrekt asociale en wereldonwijze figuur als Trump


Dood aan Nederland schreeuwden Pakistani die de cartoonexpositie over de profeet Mohammed door Wilders als diepe godsbelediging ervaren. Dit waren geen paar gekken, maar een opgezweepte menigte. (We z