Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Om intolerantie te bestrijden moet tolerant Nederland zelfs soms intolerant worden. Het is een paradox die soms opklinkt, zoals gisteren in het Buitenhof-debat. Beknotting van tolerantie is intolerantie. Maar is dat altijd zo?

De tolerantie van ons land komt bijvoorbeeld naar voren in de ruime vrijheid van meningsuiting die wij kennen en die fundamenteel wordt gesteund door onze Grondwet en de rechtsstaat. Ook als tegenstrevers onze normen en waarden afwijzen moet dit in het openbaar kunnen. Als zij andere normen en waarden gaan toepassen, heeft de rechter het laatste woord.

Zo kan onze waardenstelsel worden ondergraven waar we bijstaan. Die anti-NL-houding ten opzichte van de bestaande cultuur kan heel goed komen van Nederlanders die er vanuit hun afkomst een andere maatschappijvisie op na houden. Deze erosie is dan een natuurlijk en logisch gevolg van het feit, dat onze cultuur opening biedt om diezelfde cultuur met haar grote vrijheden aan te vallen. De nieuwkomers acteren zoals een koekoek. Zij leggen hun eieren in ons nest en laten deze door ons uitbroeden.

De vraag is nu dus wat kun je doen om die nationale normen- en waarden cultuur te beschermen? Hier toont zich een zwakte in de wetgeving. Misdrijven, overtredingen van de wet, kunnen worden bestraft. Maar een salafistisch georiënteerde schoolopleiding is geen misdrijf. De vrijheid van onderwijs staat zelfs subsidiering hiervan toe. Als christelijk onderwijs is gepermitteerd dan is islamitisch onderwijs dit ook: het gelijkheidsbeginsel werkt hier. We kunnen de ene Nederlander niet verbieden wat we de andere Nederlander toestaan. Pas wanneer op die scholen of vanaf die kansels wordt opgeroepen tot haat of geweld kan justitie in het geweer komen. Zoals overal elders.

De geweldloze verspreiding van gedachtegoed dat tegen onze normen en waarden indruist is echter toegestaan en zelfs een parel in onze vrijheidslievende cultuur.

Voltaire wordt nog wel eens aangehaald in dit verband: “ik ben het geheel en al met u oneens, maar ik ben bereid te sterven om te verdedigen dat u mag vinden wat u vindt.”

Sluipenderwijze

Hoe kun je een sluipende verovering van ons culturele en intellectuele leefgebied tegengaan? Om te beginnen door als groep de meerderheid te behouden. Maar dit voorkomt niet dat men in andersdenkende kringen intern die andere levenswijze er doodgewoon op na gaat houden. Eerwraak is hiervan een voorbeeld. Juridisch mag dat niet, maar je moet het wel eerst weten en verwachten dat men de wet hier eerbiedigt. Of bijvoorbeeld de toepassing van de shariawetgeving zoals dit in orthodoxe kringen in Engeland al worden gebezigd en waar de rest van de Engelse samenleving maar moeilijk vat op krijgt.

Vervolgens kun je als Nederlandse samenleving die culturele identiteit weerbaar maken door deze onverkort te handhaven, maar sektarisme kan niet worden geëlimineerd. In de Zaandamse probleemwijk zeggen opgefokte jongelui onversneden “dit is onze wijk. Hier hebben wij het voor het vertellen.” Als de burgemeester en het gezag dit tij niet keert, zullen we zien dat autochtone Nederlanders gaan verhuizen en dat die wijk meer en meer autonoom gedrag gaat vertonen, doordat medestanders van die houding zich daar zullen vestigen.

Vrijheid omvat ook de vrijheid niet bedreigd te worden

Misschien moeten we de discussie verleggen. Grenzen stellen waardoor de heersende normen en waarden worden verdedigd is niet een vorm van intolerant gedrag. Het zal de meeste Nederlanders worst wezen dat in puur Islamitische staten de sharia als rechtstelsel heerst. Het is onze keuze niet. Voor ons hoeft het zo niet, maar als anderen in hun eigen ‘huis’ voor dit stelsel kiezen, het zij zo. ’s Lands wijs, ’s lands eer.

Veronderstel dat nieuwkomers onze dijken, dammen en andere waterkeringen maar onzin vinden. Als hun heer Nederland heeft geschapen liggend onder de zee spiegelen, moeten wij hem niet gaan verbeteren. Weg ermee dus. Zijn wij dan nog intolerant als we hier een grens trekken en zeggen ‘daar komt niets van in, die dijken blijven. Ook waar jij woont?’

Kortom als onze veiligheid in het geding komt, trekken we de grens heel snel. Fysieke grenzen, veiligheidsgrenzen, zoals in het verkeer, daar staan we pal voor en we grijpen in als deze worden aangetast. Vrijheid kan alleen bestaan in zoverre die vrijheden geen fysieke bedreigingen gaan inhouden, maar waar begint die bedreiging als het om geestelijke vrijheden gaat?

Wie zijn lijf wil vrijwaren van beschadigingen, mag toch ook wel in het geweer komen als zijn geest wordt beschadigd.

Interessante artikelen

De Giroloterij, maatschappelijk partner van de eredivisie, zo wordt de populaire sportuitzending ingeluid. Dit is reclame maken door de ene organisatie te verbinden aan de andere dan wel een veel beke


U bent zelf de maat der dingen. Dat impliceert de bewering, dat een milievriendelijke wereld begint bij jezelf. Dat is waar, maar alleen voor die handelingen, waarover u geheel zelfstandig kunt beslis