Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De spanningen met Turkije nemen toe. De vluchtelingendeal loopt spaak. Wat al enige tijd door critici werd gevreesd dreigt werkelijkheid te worden. Met Erdogan is het slecht kersen eten.

Turkije glijdt in hoog tempo af van een democratische staat naar een dictatuur. Tegelijk komen de vrijdenkerij en de christelijke geloofsovertuiging in het gedrang. Het mohammedanisme wint terrein. President Erdogan hanteert de knoet, waarop staat ingegraveerd; wie niet voor mij is, is tegen mij. De marketingkreet voor wie 100 procent klantenmonopolie wil.

Naar dat land gaan miljarden euro’s als afkoopsom voor het verstouwen van vluchtelingen, hoofdzakelijk Syrische. Meer dan twee miljoen asielzoekende ontheemden hokken behoorlijk uitzichtloos samen. Ondertussen bereiken ons verhalen van kinderarbeid en gedwongen prostitutie. Het zal weer eens niet zo zijn.

28 Europese landen keuren die situatie af. Al die landen bijeen maken geen enkele indruk op Ergogan en zijn directe regeringskring. Zij weten dat de EU zo knel zit als een tamme eend in een berenklem. Die twee miljoen noodlijdenden kunnen en willen we niet opvangen. De tienduizenden tentbewoners op Griekse eilanden laten we niet eens doorkomen. En in onze eigen landen weten we ons al opgescheept met grote aantallen krepeerders, aangevuld met Afrikaanse welzijnszoekers, waarvoor huis, noch werk, noch welkomstanimo is.

Duizend kunnen we er wel hebben. Tienduizend ook nog wel. Misschien zelfs honderdduizend, maar dan toch zeker hooguit eenmalig. Daar houdt het echter niet mee op. Als de burgeroorlog in Soedan, of vergelijkbare stam- en geloofsoorlogen in Mali of Nigeria (en dat is in dat contingent nog niet alles) verder uitbarsten, is zelfs een veelvoud van die aantallen te verwachten. En alsof de duvel er mee speelt, allemaal hebben ze familie en internationaal recht op vereniging.

Passen we de Gouden Regel toe –doe een ander niet wat je jezelf niet aangedaan wil zien - dan ontmoeten wij een enorm dilemma. Zouden wij als vluchtelingen in even deplorabele situaties elders voor een gesloten deur willen komen te staan? Het lijkt mij niet. Harde werkelijkheid is dat die Gouden Regel van een bovenmenselijke kwaliteit lijkt te zijn.

Die onverkwikkelijke realiteit is, dat met alle cynisme van de wereld die mensen behalve voedsel en andere eerste levensbenodigdheden vooral ook zwemles nodig hebben. We kunnen niet eens het geboefte aan mensenhandelaars aan. Hoeveel zwemvesten en lessen kun je kopen voor 6 miljard aan Turkse opvangkosten?

Het beste waarmee politici komen is het voorstel tot opvang in de eigen regio. O ja, en welke regio is dit dan? Graag een vlag planten op de landkaart en een wegwerp tomtom erbij.

Voorlopig moeten we ons instellen op een extra stroom vanuit Turkije, de zg. Gülen-vluchtelingen en uit Afghanistan als daar de Taliban met behulp van ISIS doorzetten en de Talibasis stichten.

De EU wil open grenzen. Daarmee bedoelt Brussel niet natuurlijke grenzen. Die EU grenzen, die mensengrenzen, maken dat open grenzen een contradictio in terminis is. Een grens veronderstelt een scheidslijn, de overgang van het ene gebied naar het andere. In welke vorm dan ook, die lijn is nooit geheel open anders heb je een stippellijn als grens. Zo is dan ook de werkelijke situatie. Het ene of die ene kan wel door de grens heen, het andere of die andere niet.

Misschien moeten we erkennen dat ook de Gouden regel zijn grenzen heeft. Zeg niet tegen Erdogan dat wij de baas zijn en weten hoe het moet, als wij niet willen dat hij hier de baas is en de regels stelt.

De les van het falende multiculturalisme is dat blijkbaar niet alles (al) verenigbaar is. Triest maar vooralsnog waar. De les van de geschiedenis komt neer op: één aarde, vele werelden.

Interessante artikelen

A: Waar houden jullie je zoal mee bezig?

V: Net zoals jullie op aarde: met bijvoorbeeld de expansie van het heelal.

A: Jullie denken ook dat het heelal expandeert?

V: Ja. Of dat zo blijft, weten we


De techniek heeft de morele resultaten van oorlogsvoering dramatisch verslechterd. Meer dan ooit in de geschiedenis zijn in de moderne oorlogsvoering burgers in veel grotere aantallen slachtoffers dan