Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De Tunesische terrorist die in Berlijn toesloeg reisde ongehinderde door half West-Europa. Minister Van der Steur zei desgevraagd vlak na die aanslag dat Nederland maximaal de veiligheid voor ogen had. 100 % Zekerheid kon hij niet geven, maar dit is dan ook de meest nietszeggende mededeling een minister onwaardig, zij het wel waar. 100% Zekerheid bestaat nooit.

Volgen we de feiten, dan blijken de Duitse veiligheidsdiensten al door Marokko te zijn gewezen op de potentiële terreurkanten aan deze moordenaar. In Duitsland zelf is hij enige malen op de korrel genomen en zelfs bevraagd. Men had hem dus in de kijker, maar niet afdoende.

Na zijn daad vluchtte hij naar een eerdere verblijfplaats Emmerich nabij Nederland.

Vandaar reisde hij ongemoeid naar Nijmegen en Amsterdam om vervolgens de bus te nemen door België naar Lyon in Frankrijk en aansluitend de trein naar Milaan.

In Italië werd hij bij toeval aangehouden en ondervraagd, waarna de politie hem uitschakelde.

 

De man passeerde ongehinderd vier grenzen. Let wel open grenzen. Hiermee is de belachelijke woordcombinatie aangetoond. Een open grens is geen grens. Het is een plek waar Nederland overgaat in België, maar dat geeft geen enkele bescherming. Het is als het ware een virtueel punt, dat alleen een rol gaat spelen, als Nederland België bedreigt en dat concreet leidt tot andere verplichtingen, verkeersregels of een belastingstelsel. Voor criminelen bestaan er geen grenzen. Crimineel zijnde heb je de hoofdgrens als gepasseerd; die van het wettelijke samenlevingsfatsoen.

Wat deze gang van zaken vooral duidelijk maakt is dat terroristen zonder al te veel risico een land kunnen betreden dan wel daar al rondlopen en hun plannen beramen.

Wat realiteit is, dat we niet elke potentiële misdadiger of terrorist in de gaten krijgen en kunnen houden. Open binnengrenzen vereisen waterdichte buitengrenzen. Die zijn er niet en geen land kan deze garanderen.

 

We kunnen het de veiligheidsdiensten en aanverwante overheidsbeveiligers niet kwalijk nemen. Ter land, ter zee en in de lucht, het zijn nogal wat grenzen. Ondoenlijk.

Ondertussen worden vliegtuigpassagiers zo ongeveer uitgekleed en wel drie keer gecontroleerd. Dat lijkt enigszins ridicuul als men bedenkt dat tienduizenden mensen de landsgrens met de EU passeren zonder zelfs maar met hun ogen te hoeven knipperen.

Het leidt tot een misselijke vergelijking en onverdedigbare afweging. Vliegtuigen moeten zo veilig mogelijk zijn anders vallen er in één klap 200 doden of meer. Op de kerstmarkt moet het zover nog maar komen. Dan tellen we in tientallen. Wie beveiligen we op een zwaarder niveau? Dat zijn politici, andere hoogwaardigheidsbekleders en sporters op grote toernooien.

De binnengrenzen zijn domweg afgeschaft. De buitengrens is verlegd naar vliegveld en regeringsgebouw. De gewone burgers moeten maar duimen. Zij betalen het gelag dubbel.

Als zij slachtoffer zijn en vervolgens met hun allen de kosten van die extra beveiligingen, die slechts ten dele succesvol zijn en zich blijkbaar bij voorkeur richten op mensen die meer waard zijn. Als u op Schiphol uw koffer en lijf binnenstebuiten moet keren, waarom dan niet bij Emmerich, Vaals of Nieuweschans. Het is maar dat u het weet: u bent misbaar.

Interessante artikelen

Het is voor mij een trieste constatering, maar geld heeft de sportiviteit vermoord. We zagen de voorbodes al. De eerste concrete voorbeelden zijn minstens drie decennia oud. Ik ben geneigd de lawine a


De geschiedenis neemt nooit afscheid, de toekomst in de eeuwigheid brengt niets nieuws.

Wie eeuwig leeft, schakelt de tijd uit. Contradictie in tempora.

Een mens wordt geboren en verschijnt dan als


In de Kerstrede van Hare Majesteit komt in de tekst, die circa 650 woorden omvat, 10 keer het woord vertrouwen voor. Trouw komt twee keer voor. Wantrouwen en zelfvertrouwen elk één keer. Vanuit de pol