Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Met het CPB-doorrekeningsrappport betreffende de voorstellen van politieke partijen heeft de discussie over programma’s en doelen pas echt zee gekozen. Wanneer we alle voorstellen op een bepaald onderwerp terugbrengen naar het bedrag van de hoogste en alle unieke suggesties bij elkaar optellen, dan wordt het in één telling duidelijk dat partijen nooit alle wensen zullen kunnen vervullen en daarmee ook niet hun beloftes. De uitkomst zal hoe dan ook zoiets van een grootste gemene deler zijn.

Dat resultaat kennen we onder de naam coalitie.

Als Nederland evenals andere EU-landen bezwijkt onder de druk van Amerika om de militaire uitgaven te verhogen, dan komen er bovenop deze plannen binnen een paar jaar (de komende kabinetsperiode dus) nog eens vijf à zes miljard euro jaarlijks bij. Zulke extra defensie-uitgaven heeft geen enkele partij begroot. En zeker niet bij afnemende aardgasinkomsten. Die omissie mag bevreemdend worden gevonden, omdat deze Amerikaanse aandrang al geruime tijd voor de kust lag. Dus of de Nederlandse politiek hoopt dat Trump c.s. het jaareinde niet haalt en er een andere NAVO-wind uit de VS komt waaien of voor dat bedrag moet er in de huidige plannen al fiks worden gesnoeid op de geuite wensen. Voor maart zou de kiezer, denk ik, recht hebben op een onverkort antwoord tijdens komende debatten. We zullen zien.

Tegelijk doet zich een andere, niet onbelangrijke vraag voor. Als de EU en ook Nederland een versterking van de defensiemacht inderdaad gewenst achten en de Amerikaanse druk terecht vinden, tot welk land of landen richt zich die defensieversterking dan.

Dat kan niet het Midden-Oosten zijn. Daar is de onderlinge strijd intern vernietigend en een hogere waakzaamheid als het om terroristische aanslagen gaat, vereist geen groter leger, maar scherpere grens- en inreisbewaking. Uit Afrika dreigt niets. Turkije lijkt geen reden, hoe onaangenaam Erdogan zich ook opstelt. Noord-Korea is heeeel ver weg. Blijft over Rusland. Er zullen dus duidelijke uitspraken dienen te komen, waarom we Rusland niet vertrouwen. De EU moet zich er dan heel goed van bewust zijn, dat we door de VS langs deze weg niet opnieuw een gespannen koudeoorlogssituatie worden ingerommeld. En als we eigener beweging tot de conclusie komen dat Rusland andermaal onze zwaarste opponent is dan zullen de voormalige Oostbloklanden hierin wellicht de boventoon voeren.

Een dergelijke nieuwe vrieskou kan niet anders dan gevolgen hebben voor de levering van olie en gas uit Rusland. Defensievijanden gaan niet goed samen met gasvrienden. Zo kan het dus zijn, dat deze dreigende mogelijkheden invloed uitoefenen op de Nederlandse wens minder of zelfs geen aardgas meer te produceren vanuit het Groninger veld. In het licht van deze analyse komt Kamp of zijn opvolger voor een zware afweging te staan en de Groningers wacht mogelijk nog een klap van 3.0 op de schaal van Politiek. Er is derhalve alle reden om heel voortvarend de financiële tegemoetkoming voor bevingen en de uitkoop van mensen die van hun huis afwillen te regelen.

Anders gezegd: als de druk in Oost-Europa toeneemt, kan de druk in Slochteren niet omlaag.

Interessante artikelen

De situatie
Nederland geeft elk jaar miljarden uit aan ontwikkelingshulp. Als dit geschiedt omdat we mensen willen helpen in armlastige landen kan niemand die anderen het recht geeft op een menswaardig