Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Erdogan speelt hoog spel. En wij van onze kant misschien ook wel. Wie zal het zeggen? Een soort haantjesgevecht. Wie neemt de leiding? Maar van wat? Erdogan wil nog meer zeggenschap over zijn land en doet dit door een uitbreiding van zijn bevoegdheden door een referendum over de hiertoe benodigde nieuwe wetgeving. Hij kan niet verliezen, want hij moet dictatoriale macht krijgen. Anders kan hij nooit tienduizenden mensen gevangen nemen en houden. Journalisten, onderwijzers, rechters en juristen, militairen en ambtenaren. Elke verzwakking betekent dat de gevangenissen hun tralies verliezen en deze burgers weer op vrije voeten komen dan wel dat er een ongekend lange reeks van rechtszaken volgt met zware tot zeer zware veroordelingen en dat die burgers al die tijd gearresteerd blijven. Maar die hebben familie, gezinnen en vrienden. Een fiks deel van de Turken kan zijn bloed inmiddels wel drinken.

In die hoedanigheid kan Turkije nooit aansluiten bij de EU. Er is geen weg meer terug.

Wat de Turkse president absoluut niet kan hebben is, dat de Turken die in het buitenland verblijven en ook hun familieleden gemarteld en gevangen weten, voor wie dit geldt, zich in dat buitenland tegen hem keren. Hij kan hen niet achter slot en grendel zetten. De enige weg is derhalve intimidatie en zijn aanhangers in de EU inschakelen om in de respectievelijke lidstaten de boventoon te blijven voeren. Op deze wijze creëert hij een buitenlandse burgerwacht.

Of Erdogan in zijn bol heeft om historisch gezien de grootste Turk aller tijden te worden weet ik niet. Hij kan ook het Russische model Putin volgen en nabootsen. De stichting van een eenpartijstaat, een keizerrijk, het machtigste land in het Midden-Oosten. Maar dat hij op weg is om een land op te bouwen waar de diverse groeperingen in vreedzame coëxistentie samenleven, daar lijkt het niet op.

Nederland heeft een dergelijk belang in geen velden of wegen. Hier strijden rond tien partijen om een zeteldeel in de landsleiding. Het kenmerk is dat iedereen voor zijn ideeën en mening mag opkomen, maar je moet hier niet denken dat je het alleenzeggenschap kunt veroveren. Nederland is een poging van tien punten en nog wat kruimels, die proberen een taart te vormen. Er past niet eens een houdbare bakvorm omheen.

Omdat Erdogan die politiek-koloniale burgerbelangen ook in andere EU-landen heeft, neemt hij wel veel handschoenen tegelijk op.

Zijn toorn drijft hij op de spits en dus komen afspraken en interne belangen in het gedrang. Krijgen we zo een nieuw scheldwoord: Turksistisch? Zo kent dit land aan de Bosporus inmiddels vijf zware fronten: een tanende economie, een ruzie met de EU en dus impliciet met de Navo, twee miljoen dringende vluchtelingen, een ongekend aantal gekwetste families met mannen en zonen opgepakt als coupplegers of Gülen-aanhangers en een niet aflatende burgerstrijd en grensoorlog met de Koerden. Op vijf fronten strijd voeren is zelfs voor een dictator in spe te machtig, maar deze man kan niet meer terug zonder dat hij buigt en dat mogen moslims maar voor één hoogste. Er staan nog gekke dingen te wachten in dit zonnige en verder mooie en historisch grote land. Wat een zonde.

Interessante artikelen

De doorsnee Nederlander. Die bestaat natuurlijk niet, maar ik gebruik deze term voor een man of vrouw die de verzameling is van wat wij onszelf toedichten aan Nederlandse eigenschappen. Die doorsnee N


Verloren miljarden in Griekse cultuur: een communicatiecultuur voorbeeld

Een tweetal dagen terug schreef ik over het zware, langdurige werk om de cultuur te veranderen van een organisatie of een heel