Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De toenadering tussen Groen Links en het motorblok (VVD, CDA en D’66) is afgeketst op het onderwerp immigratie. De drie laatstgenoemde partijen bepleiten een oplossing in de regio in de trant van de afspraak met Turkije. Liefst regionale opvang met flinke geldsteun vanuit de EU. En verder de landen van herkomst fatsoenllijk opbouwen. In straattaal: afkopen die opvang. Doorstroming leidt hier tot teveel problemen. Voor een deel zijn deze praktisch (huizen, werk en kosten), voor een ander deel zijn die de sociale onwil bij de eigen EU-lidstaatlandgenoten. Ik ben het met het motorblok eens: de EU is niet het opvanghuis voor alle soorten vluchtelingen (oorlog, armoede, kansloosheid, politieke onderdrukking). Temeer daar die opvang niet tijdelijk is en bij grote aantallen leidt tot verstoring van juist dat type maatschappij dat zo aantrekkelijk is voor de asielzoekenden.

Groen Links wil openstaan voor opvang van asielzoekers en politieke vluchtelingen. Regionale oplossingen leiden tot kampementen en opbergplaatsen, die op korte termijn weer hun eigen situaties hebben om daaruit weg te willen vluchten. Ik ben het met Groen Links eens. De opvang van miljoenen ontheemden in Turkije, Algerije, Marokko of welke Noordafrikaans land ook is niet duurzaam. Ik ben verdeeld.

Het motorblook is realistisch in zijn afweging van haalbaarheid versus gebrek aan acceptatie in eigen landen. GL is ideologisch in zijn bereidheid tot een zeer humane hervestiging. De tweespalt komt vaker in de wereld voor: realisme versus ideologie.

Ook Tjeenk Willink kan deze standpunten niet nader tot elkaar brengen. Al was het maar omdat een ideologie fundamenteel verschilt van realisme.

Ronde twee ligt nu weer open: een repetitie van motorblok plus Christen Unie. Hier is superlijm vereist op het thema levensbeschikking. Een beetje CU-inschikkelijkheid als het gaat om het recht op zelfdoding tast een geloofsprincipe aan. Onbespreekbaar dus. Een beetje D'66 toegeven als het om het recht tot eigen lotsbeschikking gaat, laat eigenijk ook geen ruimte, tenzij men overeenkomt dat elk individu zijn eigen afweging mag maken. Geen hogere macht dus op dit terrein. Noch God, noch Haags gebod. Beslissen in vrijheid. Dat geeft nog afspraken genoeg te maken, maar het zou kunnen. Edoch, het heeft onherroepelijk tot gevolg dat aan beide zijden mensen moeten leven die het principieel oneens zijn met één van die keuzekanten. e komen ongeacht de kwantiteiten in een verdeeld land te wonen. Eens kijken of de formateur daar nog aan begint.

SP of PvdA kunnen alsnog aanschuiven, maar zij verliezen dan elke geloofwaardigheid. Eerst maandenlang roepen ‘never nooit’ en dan toch schoorvoetend meedoen onder het motto ‘het is in het landsbelang’ vernietigt elke geloofwaardigheid en trekt voorts een zware wissel op elke toe- of afwijzing van pittige besluiten in de Tweede Kamer.

Blijft over een minderheidskabinet. Dat wil zeggen: vooral spelen op het middenveld weg van de echte doelen, de zg. middencirkelstrategie.

Dus terwijl het politieke speelveld dat EU heet in zware kwesties groeit, dromt Nederland samen op de middenstip. De scrum als permanente politiek. Exit visie. Met recht een Binnenhof.

Interessante artikelen

Sinds enige jaren is het begrip vertrouwen met grote regelmaat onderwerp van beschouwingen in de media. Niet omdat we dit pas nu ontdekt hebben. Vertrouwen is van alle tijden en nooit weggeweest als e


In de ‘Wereld draait door’ besteedt de presentator op 18 september jl. aandacht aan een pas uitgekomen boek van een Amerikaanse mevrouw met de titel Vagina. Nog voordat hij verder een woord had gezegd