Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Een vreedzame wereld willen we allemaal, maar is dit wel zo? Aan welke voorwaarden zou die samenleving moeten voldoen? Als we de afschuwelijke gebeurtenissen in Spanje deze keer als uitgangspunt nemen, welke lijn van redeneren kunnen we dan volgen?

We noemen de daders geradicaliseerde aanhangers van IS. Willen we de bron voor die radicalisering weghalen, dan staan er twee wegen open. Of we schakelen IS uit of we halen de oorzaken voor die radicalisering weg. Als we de eerste weg bewandelen moeten we ons realiseren dat we geen nazaten of erfgenamen kunnen overlaten. Ook geen eitjes van de dodelijke bacteriën. We zullen dan onvermijdelijk zelf radicaal te werk moeten gaan. Dat betekent ook dat we op dit vlak de moraal of de basale humaniteit even in de ijskast moeten zetten. Die weg vereist derhalve dat we één van onze hoogste waarden tijdelijk uitschakelen. Gaat ons dit te ver in aan onze waarden tegenstrijdig gedrag - en dat is per definitie zo - dan moeten we kiezen voor de tweede weg en die begint vanuit twee startblokken.

Geradicaliseerde aanslagplegers voelen zich achtergesteld in ons type maatschappij. Zij wisten zich al kansloos in eigen land, kwamen op de welvarende markt van Europa af en ervoeren, dat ook hier de kansen niet voor het oprapen lagen. En voordat zij toegeven, dat hier de hemel op aarde ook maar een loterij is, moeten zij eerst af van de eigenwaan, dat zij goed genoeg waren en het succes van een goed leven wel zouden waarmaken. Hen bij die kansen helpen met taallessen, startgelden, behuizing en een arbeidsplaats vormt voor goed bedoelende, vanuit sociale plichten redenerende thuislanders de oplossing van hun gevoel van achterstelling. Toegegeven voor een deel van deze succeszoekers lukt dit. Zelfs voor een aanzienlijk deel, maar ook voor deze loterijwinnaars bedraagt de verdienste veelal niet veel meer dan het minimumloon-plus binnen een systeem dat toegroeit naar werk met tijdelijke contracten, voortdurende afweging van loonkosten tegen leeftijd en een leven lang leren binnen een cultuur die nooit helemaal de jouwe wordt, waarbij je eerdaags ook geen meneer meer wordt genoemd, mannen naar een vrouwentoilet mogen en omgekeerd en het gendergenitalisme in opmars is. Alsook een land waarin een fikse groep thuislanders het niet veel beter heeft en op al die concurrentie niet zit te wachten.

Daarbij komt dat zij geen geschiedenisles krijgen, waarin hen wordt duidelijk gemaakt dat christenen en katholieken het helemaal niet zo op hebben met anders gelovigen, ook al lijkt het er in eerste instantie wel op en wordt dit vaak binnensmonds gehouden. Dit kan deze nieuwkomers niet verwonderen, want van hun kant uit - de radicalen zijn vrijwel zonder uitzondering mohammedaans – geldt precies hetzelfde. Daarbij komt dat bijvoorbeeld Nederland in behoorlijke mate is geseculariseerd. Dit betekent onder andere dat ons land een behoorlijke groep atheïsten kent dan wel vrijdenkers, die godsdienst als gegeven aanvaarden, maar de uitingen ervan niet in alle hoeken en gaten van de maatschappij willen terugvinden met een tendens om te willen groeien. Dit kan op zich deze islamgelovigen evenmin verwonderen; zij van hun kant verafschuwen ongelovigen. Bovendien vertelt hun heilige boek, dat je anders gelovigen en ongelovigen mag elimineren, nota bene als hoogstaande uiting van en onderwerping aan het geloof.

Die tweede weg mag zo beschouwd worden aangemerkt als wel een hele lange bijscholing. Dat is in één generatie niet te doen. Daarbij komt dat mensen, waar dan ook, de behoefte hebben elkaar in vertrouwde kring op te zoeken om in gezamenlijkheid iets van hun eigen cultuur te behouden, juist in regio’s waar de mondialisatie als exocultuur wordt gezien.

Mensen, die beweren dat een multiculturele samenleving mogelijk is, zien over het hoofd dat we al zo’n multiculturele samenleving hebben. Die noemen we Aarde en we kunnen dagelijks ervaren of en hoe dit werkt. De Franse, Duitse, Belgische en Spaanse aanslagen zijn juist helaas voorbeelden van die multiculturaliteit naast vele andere conflicthaarden, die ook branden op gespleten hout.

In feite pleiten zij, die met scholing en opvang de kloof tussen thuislanders en nieuwlanders willen dichten, voor een heropvoeding, maar zo willen zij dit verhullenderwijze niet noemen.

Strikt genomen zouden nieuwlanders, voor zover de islam toegedaan, hun geloof moeten afzweren. Niet omdat hier geen vrijheid van godsdienst is, die basisvoorwaarde voor een vreedzame maatschappij kennen we beter dan in hun landen van herkomst, maar wel omdat de geloofsopdracht de hele wereld islamitisch te maken, desnoods met geweld, niet in ons stelsel van waarden als een vrijheid wordt aangemerkt. In alle eenvoud komt onze vrijheid neer op ‘blijf van elkaar af’ tenzij met wederzijds goedvinden en intenties van gellijkwaardigheid.

Aanslagplegers van welke soort ook zijn uiterst moeilijk te traceren en vervolgens te neutraliseren. En al helemaal als er ideologieën in het geding zijn. Vooralsnog sturen we elkaar blijken van medeleven. De teksten zijn elke keer weer zelfde. Ook bieden we hulp, dat doorgaans vooral neerkomt op de toezegging elkaar informatief goed en snel op de hoogte te houden van dreigende radicalisering en aanslag voorbereidende cellen.

Een echt plan tot uitschakeling is er niet. Preventie komt hoofdzakelijk neer op toenemende bewapening. Thuislanders, nieuwlanders, uiteindelijk vallen zij allemaal in dezelfde categorie: waterlanders.

Interessante artikelen

Leef ik nog wel in het zelfde Nederland van 30, 40 jaar geleden. Dan bedoel ik niet de maatschappelijke en technische veranderingen zoals we die allemaal kennen. Nee, ik duid op de moraal. De hausse a


Elk mens is uniek. Deze bewering kan regelmatig worden vernomen. Men geeft er een zekere waarde van personen mee aan. Het komt er op neer dat elk van de zeven miljard mensen die onze planeet bevolken


Vele mensen zijn van mening dat zingeving bij henzelf moet worden gezocht. Voor zover de kosmos een doel of zingeving zou herbergen, is daar met vragen niet achter te komen. We moeten in die werkelijk