Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

In ons land is de discussie over slavenhandel actueel. De meningen kunnen ruwweg in drie categorieën worden onderscheiden. Zij die vinden dat we deze praktijken in de 16e en 17e eeuw als absoluut ontoelaatbaar moeten bestempelen, maar er aan toevoegen dat we dit doen op basis van onze hedendaagse inzichten en normen en rechten zoals we die nu zien. Mensen zijn gelijkwaardig en niemand is slaaf van een ander. Zij die van oordeel zijn dat we het verleden als zodanig moeten laten voor wat het is in die zin, dat we er geen sodeju aan kunnen veranderen en vooral op moeten letten dat we in onze eigentijd niet moeten vervallen tot dergelijk laakbaar gedrag. En de derde groep bestaat uit mensen, die aandringen op een schuldbekentenis, op verontschuldigingen en een vorm van vergoeding. We waren fout en daarvoor moeten we alsnog boeten.

Het argument dat dit gebeurde in een andere tijd met een andere visie op de mensheid acht ik historisch gezien een juist argument. In de wereld van toen beschouwde men negers of zo u wilt zwarten of Afrikanen als inferieur en minder ontwikkeld. De slavenhandel was bij het merendeel van de Nederlanders onbekend. Slechts een relatief kleine handelskliek en de toenmalige regering had er weet van. Die handel werd op school niet besproken. Er waren geen kranten, televisie of Internet. En als men in Amsterdam er in sommige kringen rijkelijk van leefde, was dit onbekend in Limburg, Overijssel of Groningen. Veel mensen in die tijd kwamen niet verder dan hun eigen dorp en lokale gebeurtenissen. Kortom Nederland was maar zeer te dele op de hoogte.

Ik schrijf dit niet ter verontschuldiging. Wat men niet wist, valt niet te excuseren 300 jaar later. Ik wijs op het feit, dat niet het Nederlandse volk in generale zin moet worden verweten of aangeklaagd. Een mens kan ook geen verantwoordelijkheid nemen voor iets waar hij of zij in geen enkel opzicht bij betrokken was. Er kan hoogstens met terugwerkende kracht een mening over worden gegeven. We zullen het nu zo nooit meer doen! O ja?

Vrouwen en kinderen eerst

De groepering die pleit voor diepe excuses en herstelbetalingen of financiële boetedoening zou ik willen wijzen op de vrouwen- en kinderhandel recht onder hun neus in hun land van nu. Het NRC schreef hier gisteren over. Er worden minder criminele handelaren opgepakt en veroordeeld dan enkele jaren geleden, omdat de politie er om een of andere redenen niet toe in staat is. Hartverscheurend is dat het hier geen nieuwe handelstrend betreft. Dit soort mensenhandel is al decennia schering en inslag en een lucratieve bezigheid. En dit terwijl we onze voorouders verketteren als het om de handel in mensen gaat. Nu hebben wel alle Nederlanders er kennis van kunnen nemen en komen we dagelijks voorbeelden tegen in het 24-uursnieuws in alle hoeken van het land.

Zij die zo heftig de slavenhandel veroordelen - hetgeen in zich volstrekt correct is – zouden er alles aan moeten doen om in eigen tijd en buurt aan deze in hun ogen verwerpelijke praktijk een einde te maken en wel terstond. Waarom gebeurt het niet?

Naar mijn mening omdat het leidt tot een directe confrontatie, waarbij men de eigen veiligheid en het moderne levenscomfort niet in de waagschaal wil stellen. Dat geldt ook voor overheidsdiensten en regering en parlement. Wie slavenhandel abject vindt, moet dat met de moderne kennis en waardenethiek tienvoudig verwerpelijk vinden en het besef dwingt ons tot onmiddellijk ingrijpen. Een paradoxale hindernis is dat de veelheid van onze normen en waarden en rechten tot een zo ingewikkeld stelsel heeft geleid, dat rechters (en binnen de wet terecht) bijvoorbeeld de politie aan handen bindt als het om bestrijding van de moderne mensenhandel gaat. Als het verhaal van de splinter en de balk ooit opging, geldt dit voor die derde groep die het verleden wel maar de actualiteit niet recht wil zetten.

Ik weet één ding: daar wordt op dit moment in Den Haag niet over gepraat. Het heeft geen prioriteit, heet het dan. Welaan, als het tegengaan van mensenhandel geen prioriteit heeft, wie of wat vertegenwoordigen dan die instantie die als taak heeft juiste prioriteiten gezien de urgentie te stellen. Er kan dan nog wel een institutie of zware commissie bij toch?

Interessante artikelen

Deling als ultieme oorzaak.Deling is de bron van alle beweging, verschil, materiebenoeming, leven en het polaire denken en handelen van mensen.
Polariteit: Mensen zijn meesters in polarisatie. Voor elk


‘Uit naam van IS, niet door IS’ kopte NRC over de Orlando-moorden. Ik ben het daar niet mee eens. IS is wel degelijk een belangrijke oorzaak als meest fanatieke verdediger van de fundamentalistische s


Als Nederland maar werk oplevert voor 5 miljoen mensen ( omgerekend naar werkweken van 40 uur) en ons land heeft 10 miljoen potentiële werkzoekenden of werkwilligen, wat laten we die ledige 5 miljoen