Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Dat de EU verre van een eenheid is, wisten we al. Engeland wil uit de Unie. In sommige landen heeft men sterke twijfels over het lidmaatschap, zoals Polen. Andere landen negeren centrale afspraken over de opvang van asielzoekers. En nu lijkt er weer scheuring te ontstaan in Spanje. Verdeling binnen een land nota bene.

De Catalaanse stem voor onafhankelijkheid geeft aan dat Spanje niet zozeer rust op één volk, maar op een samenballing van diverse ‘volkeren’, die bepaald de Madrileense paraplu niet als een mooie parasol zien. Het geweld is Catalanië was in zekere zin onvermijdelijk. De nationale regering weet dat praten weinig zin heeft. De Catalanen willen autonomie, een zelfstandige staat in Europa. Alleen met harde hand kon Madrid zijn regeringsrechten steunend op de Grondwet tot gelding brengen. We weten hoe dit doorgaans werkt. De Catalanen willen nu nog vuriger een scheiding. Zo kan een volksopstand overgaan in een of andere vorm van burgeroorlog of permanente obstructie vanuit Barcelona door politieke en economische dwarsliggerij. Voor toeristen gaat gelden of zij onder die omstandigheden nog wel in Spanje op vakantie willen. En wat staat de uitwedstrijden van FC Barcelona te wachten, om maar een ander veld van tweespalt te noemen of de Ronde van Spanje?

Het zou mij niet bevreemden als dit ook aanstekelijk werkt in Baskenland. En voorts dat het bij groeperingen elders in Europa gaat kriebelen, zoals bij de Schotten, die weliswaar niet zo welvarend zijn maar van het Britse juk afwillen.

We zien in deze tweestrijd ook elementen van een klassiek gegeven: landsdelen die het materieel beter doen willen op een gegeven moment af van hun zwakke collega-regio’s. Catalonië is een stuk welvarende dan andere Spaanse provincies. Het vindt dat het te veel de economische kar moet trekken. Vergelijkbare sentimenten leven in Italië, waar het rijkere noorden de sleeplasten van het zuidelijke deel van de laars beu is. In dit verband is de ontwikkeling naar steeds grotere steden en concentratie van burgers, maar ook vluchtelingen een splijtzwam. Zie ook de verloedering van Berlijn versus het jongste stemgedrag van Oostduitsers.

Ook voor Nederland liggen spanningen om de hoek. In de Randstad zijn sommige problemen mede door die overbevolking groter dan elders in de periferie. Er moet dus meer geld naar bijvoorbeeld Amsterdam en Den Haag. Met als gevolg dat Groningen maar even moet wachten. Wat heeft de hoofdstad op met Loppersum of Heerlen? U kent het verwijt: wat als die aardbevingen in Wassenaar zouden plaatsvinden?

Rijkdom wil het voor het zeggen hebben. Ook massa’s. De combinatie is een tijdbom. Het kan even duren, maar er volgt onvermijdelijk een uitbarsting in welke vorm dan ook. Eens zien waar het in Spanje heengaat.

Interessante artikelen

Ik kan mij voor voorstellen dat veel nuchtere Nederlanders de Amerikaanse verkiezingen een klucht vinden, ware het niet dat twee kemphanen het machtigste land ter wereld vertegenwoordigen in hun gooi