Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De clash tussen het ik en zij. Het individualisme, het gevoel dat er maximaal moet worden geluisterd naar een minderheid juist omdat het een minderheid is en de ogenschijnlijk volstrekte vrijheid van meningsuiting alsof het gehoor geven daaraan ook een realistisch consequentie is, openbaart dag na dag een confrontatie in de maatschappij.

Het tegenstrijdige is, dat opstandige groeperingen hiermee een overheersingclaim leggen op de heersende cultuur en tradities. Dat wat zij zelf afwijzen – anderen die bepalen wat jij in eerste instantie algemeen moet navolgen – wordt daarmee hun strijdmiddel zonder dat zij dit zelf beseffen.

Hun houding is er eentje van : ik wil de dialoog, ik stel ter discussie, maar ga alleen akkoord als ik op het einde gelijk krijg. En ondertussen maar roepen dat zij eenheid willen en een gemeenschap van gelijken.

Ik geef wat overbekende voorbeelden.

Een minderheid wil zwarte Piet weg. Zwart verwijst naar negers. Negers naar slaven en dat verleden moet worden uitgebannen. Dat de Pieten zijn terug te voeren op Moren, geen kind er racisme inziet noch slavendom, doet er niet toe. Dat een meerderheid in Nederland het Sinterklaasfeest graag nog een tijdje wil laten doorlopen, telt niet. Het is een smet in onze cultuur , dus weg ermee.

(Voor alle duidelijkheid: voor mij hoeft het hele Sinterklaasfeest niet. Een bisschop met knechten verwijst voor mij naar veel mindere tijden en gewoonten, maar zover gaat Nederland niet. De meerderheid niet en de weg-met-zwarte-piet-minderheid niet. Ik lig met een nog veel grotere minderheid in het lel). Er is dus nog een derde groepering die zou willen protesteren. De mening van een kleine groep vaagt de mening van een meerderheidsgroep weg.)

De Nederlandse televisie, de staatsgesubsidieerde zendgemachtigden, moeten geld inleveren. Protest. Dat bij diezelfde staatsomroep o.m. een socialistische omroep zit waar enkele coryfeeën een half miljoen euro of daaromtrent verdienen is natuurlijke van de malle. Maar ook hier zien we een minderheid die zit met hand en tand verzet tegen een andere verdeling. Zij als vertegenwoordigers van de staatsomroep gaan natuurlijk niet een stuk minder verdienen dan de kopstukken bij de commerciëlen. Maar dat is wel wat het gros van de Nederlanders wel wil, ook al omdat zij die topsalarissen buiten de orde vinden.

(In dit geval geldt voor mij, dat ik geen zeurende reclame wil. Laat dat maar bij de commerciëlen. Ik wil graag als staatsomroep-abonnee sobere en feitelijke informatie en berichtgeving en programma’s. Dat mag best wel wat kosten, maar geen gedoe van commercie, bn-ers en als sport zoals voetbal onbetaalbaar wordt dan verhuist het maar definitief naar de kapitaalzenders. Staatsomroep moet een weergave zijn van de staat en de democratie en de invulling van rationele en belangeloze (behalve de waarheid) radio en televisie. Dus sober, maar niet opdringerig. Het hoeft ook niet per se elke dag 24 uur aan één stuk door).

De meerderheid van de burgerij wil geen 1,4 miljard euro schrappen aan dividendbelasting voor buitenlandse aandeelhouders van grote multinationals. Aan de gerechtvaardigde eisen van onderwijzers en docenten voor wat meer loon kan de minister van Onderwijs geen euro extra toevoegen. Het is bepaald geen beeld van een regering die zegt er te zijn voor alle Nederlanders. Temeer daar vele deskundigen hebben aangegeven dat dit belastinggebaar het beoogde effect helemaal niet heeft. Die concerns zetten er niet tegenover dat zij permanent in ons land blijven met banen. Dat kunnen zij ook niet beloven in de mondiale economische strijd die een wezenskenmerk is van hun bestaan.

Fusies tussen gemeentes, vooral van grote steden met kleinere gemeentes, wordt her en der in Nederland door die lokale dorpsburgers afgewezen. De meerderheid van het protesterende dorp wordt echter overruled door een minderheid van overheidsmachtigen, die hun zin doordrijven. Ondertussen verschijnen er rapporten die aantonen dat verwachte voordelen op financieel en economisch gebied uitblijven. Maar ineens telt hier de democratie van de meerderheid ook niet meer.

Vier voorbeelden waarbij een minderheidsmening dominant wordt doorgevoerd. Tegenover demos staat derhalve gegroepeerd solisme en daar heeft de democratie geen antwoord op, omdat meningsuiting wordt gelijkgesteld met het recht op zindoordrijverij en gemeenschapszin wordt verruild met eenrichtingsverkeer in de discussie. In een democratie is in beginsel individualisme ondergeschikt aan samenleving en gemeenschapszin. Dit beginsel zie ik meer en meer worden aangetast.

Interessante artikelen

Dit is het derde en laatste artikel inzake de discussie over tolerantie en intolerantie.

Beknotting van vrijheden ten aanzien van nieuwkomers zou in conflict zijn met onze eigen normen en waarden en


De enorme informatiecrisis rond de rampvlucht MH17 geeft Jan Driessen aanleiding tot een duidelijke beschouwing en analyse op de website van communicatieonline. Jan toont niet alleen bezorgdheid, maar


Het staat vast dat de voorraden aan fossiele brandstoffen eindig zijn en dat die beëindigingperiode over een halve eeuw al een stuk gevorderd is. Met ongeveer een eeuw zullen zowel de bestaande reserv