Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De taal van Noord-Korea en Amerika wordt over en weer steeds dreigender. Het is regelrechte oorlogstaal. Noord-Korea snap ik niet. Denken de leider en zijn harlekijnen aldaar nu werkelijk dat zij Amerika pijn kunnen doen en vooral dat ze kunnen winnen. Wat winnen? Of moet ik concluderen, dat de Noord-Koreaanse regering er genoegen in schept om de wereld te laten zien dat zij wat voorstellen omdat zij het grote Amerika durft aan te vallen. Ten koste van de levens van de eigen bevolking en wellicht zelfs van het verlies van hun land, want bij een zware nederlaag is de kans groot dat Zuid-Korea kans ziet de twee landen weer te verenigen.

Amerika van zijn kant speelt eveneens met vuur. Moeten we vrezen, dat Trump naar eeuwige roem en herinnering streeft door Noord-Korea op de knieën te krijgen? Dan is deze president nog idioter dan ik al dacht. Een zoveelste voorbeeld van een oude man, die in de slotjaren van zijn leven nog wel eens even zal laten zien, dat hij….enz. Wat is dit voor een vorm van politieke libido? Ik kan mij niet voorstellen, dat alle republikeinen aandelen hebben in de wapenindustrie. Het maakt wel pijnlijk duidelijk, dat de democratie dergelijke standpunten en agressief vertoon van nature niet voorkomt. Tegelijk zet Trump het Midden-Oosten op scherp door zijn besluit Jeruzalem als hoofdstad van Israël te gaan beschouwen. Het zet de vredesbesprekingen (welke eigenlijk?) tussen de Israëlieten en de Palestijnen op het spel. Die twee groeperingen of noem het volkeren worden het nooit eens. De mensen misschien nog wel, maar de geloven niet. Al enige duizenden jaren niet. Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen, zo luidt niet voor niets een aloud gezegde.

Als deze conflicten van woorden naar wapens overgaan, zal het hoe dan ook de wereld beroeren. Ik kan mij ook niet voorstellen, dat omringende landen in het Koreaanse geval neutraal toe blijven kijken. U leest het, mijn voorstellingsvermogen draait op volle toeren. Niet dat het wat uitmaakt, maar ik besef wel dat we met twee klimaten hebben te maken. De ene betreft de omslag van het mondiale weerklimaat. Het bovenstaande vertegenwoordigt geen omslag maar het oorlogsklimaat, dat van alle tijden is en juist al heel lang min of meer hetzelfde. De Oudejaarsconference van Youp van ’t Hek laat zichzelf schrijven, al valt er weinig te lachen. Vooralsnog geldt in beide gevallen dat de situatie verhit raakt en dat als gevolg hiervan de stookkosten toenemen. Vreemd en tegenstrijdig genoeg komen hierdoor mensen in de kou te staan. Ik was geen held in natuurkunde op school, maar de wet, dat elke actie een reactie oproept, is mij gaande door het leven meer dan overtuigend duidelijk geworden. Ik wist toen nog niet wat ik zou worden, maar uiteindelijk heb ik het blijkbaar tot klimatoloog geschopt.

Interessante artikelen

Het maakt mij altijd wat mistroostig als we schrijven over 'bedrijven die...' en dan komt er een negatieve kritiek op een gegeven gebeurtenis of industrieel gedrag. Zoals deze week speelde aangaande S


Divide et impera. Houd de burgerij verdeeld en heers. Het is een aloude strategie, waarbij verdeeldheid onder de tegenstander zorgt voor zwakte van de oppositie. Is dit de aanpak op regeringsniveau bi